Perrongeluk

Voor het eerst buiten Amsterdam Vertwijfeld kijkt ze in het rond, op zoek naar iets of iemand. Ze is nog geen twintig en lijkt zich totaal niet op haar gemak te voelen. Even blijft ze vlak voor mij staan en raapt de moed bij elkaar. ,,Mag ik je wat vragen? Heb jij hier misschien een […]

,,Pff, ik heb het koud-d-d-d.” Voor me staat een wonderschone jong-twintiger, tamelijk schaars gekleed. Het charmante jurkje staat haar prachtig en past fraai bij haar donkere huidskleur. Diverse sieraden maken het werkelijk een plaatje en voor ik het weet geef ik haar een compliment, die ze bescheiden en met een verlegen glimlach incasseert. Ze koopt

Geert De vrouw is druk in gesprek met haar man, als ze opkijkt en me recht in de ogen aankijkt. ,,Oh koffie, daar heb ik nu gewoon eens even heel veel zin in. Wil jij ook wat Geert?”, roept ze enthousiast. Geert staat met zijn handen op zijn rug, schudt zijn hoofd en kijkt niet

Vakantieperiode ,,Ja. Ja, ik gun mezelf een saucijzenbroodje.” De vrouw spreekt het dan wel uit met een zekere overtuiging, maar zo klinkt ze allerminst. ,,Maar ik doe het wel, want zoiets koop ik nooit. En ik vind dat ik óók wel eens iets slechts mag”, verdedigt ze haar eigen twijfel. Dat verdient wat duiding, vindt

Verfijnde nuances ,,Wat zit je haar leuk”, zegt de veertiger uitermate droogjes. Hij kijkt me met speelse aan en al snel verschijnt een enorme grijns. Cynisme is deze man nooit vreemd geweest. Ja, oké, mijn haar was op dat moment wat langer dan wenselijk en ja: ik had het die dag wat anders zitten. Ikzelf

Belangrijker dan een saucijzenbroodje Het is al wat later op de avond, als een oudere man ietwat verloren in de stationshal staat. Het is nagenoeg uitgestorven en hij zoekt duidelijk iemand die hem kan helpen. Al snel besluit hij zijn prangende vraag aan mij te stellen. Een vrij specifieke vraag over de bussen, waar ik

Dat verhaal ging toch over ons? Het luik heb ik zojuist laten zakken, de Kiosk is dicht. Nou is dat luik een soort traliewerk: je kunt erdoorheen kijken en doorheen praten. ,,We weten dat je dicht bent, maar mogen we je wat vragen? U schrijft toch in de krant?” Door de tralies heen zie ik

Afscheid van een vriend ,,Ho, wacht, nee!”, roept hij, op het moment dat ik zijn twee bekers thee wil bereiden. ,,Ik kom vandaag voor iets heel anders.” Deze man komt vrijwel dagelijks bij me langs en bestelt dan twee thee; voor hemzelf en voor zijn vriendin. Ze ontmoeten elkaar na hun beider werkdag in Breda