perrongeluk

Plasmeisje

‘Plasmeisje’ is ook te lezen op Reporters Online (€0,19) en in mijn boek Perrongeluk (€7,50).

Plasmeisje

,,Mag ik een enkeltje Goes alsjeblieft?”, bestelt een iets afwezig meisje van nog geen twintig bij me. Aangezien wij geen treintickets verkopen, verwijs ik haar door naar de kaartautomaat of het loket. Ze blijft zwijgen en kijkt dwars door me heen met een lege blik. Zonder in te gaan op wat ik zojuist zei vraagt ze nu naar treininformatie. ,,Hoe moet ik eigenlijk naar Goes?” vraagt ze op monotone toon. Mijn uitleg lijkt nauwelijks bij haar binnen te komen en het doet me deugd dat ze vervolgens een gezond broodje kaas koopt bij me. Het meisje zit immers overduidelijk in een diepe trip, wat eten zal haar goed doen.

Zonder wat te zeggen draait ze zich weg en loopt richting de treinen. Al snel snelt een NS-medewerker naar me toe. Hij vraagt aan me wat het meisje precies kwam doen en wat voor indruk ze op me maakte. Ik vertel hem het bovenstaande.

De medewerker geeft aan zich ietwat zorgen te maken en besluit haar toch maar in de gaten te houden en zijn collega’s op de trein op de hoogte te stellen. Want: “Tja, ik vraag het omdat ze gewoon in haar broek plaste tijdens haar bestelling. Sterker, ze plaste nog toen ze wegliep, kletterde zo van tussen haar benen op de grond”, stamelt hij verward. Buiten ligt inderdaad een duidelijk geel urinespoor van het zogenoemde plasmeisje, zijn verhaal wordt ten volle bevestigd. Arm kind, helemaal alleen naar Goes.

 

perrongeluk

Rode wijn

‘Rode wijn’ is ook te lezen op Reporters Online (€0,19) en in mijn boek Perrongeluk (€7,50).

Rode wijn

Een man laat in zijn haast een fles wijn kapot vallen. Snel raapt hij de grote stukken glas op en gooit deze in de vuilnisbak, kijkt met een schuin oog naar de grote rode plas in de stationshal, kijkt even rond en besluit z’n trein toch maar te halen.

Nu ligt er recht voor me dus een grote rode plas, wat met slechts een beetje fantasie erg op bloed lijkt. Omdat ik eigenlijk klanten moet helpen, besluit ik in ieder geval snel het kleine glas weg te vegen, zodat er geen gewonden vallen. Omdat er op dat moment geen schoonmaker op het station is, bel ik de NS om met enige spoed deze plas op te ruimen. Ik zie er al mensen met een bezorgde blik naar kijken.

Klanten die ernaar vragen, stel ik gerust. Het is rode wijn, niets aan de hand. Enkele NS medewerkers komen en met een plens water en een mop wordt de rode wijn opgeveegd.

Jongen tegen NS-medewerker: “Jeutje, wat is hier gebeurd??”
NS-medewerker: “Tja, dat krijg je ervan als je geen kaartje koopt…”

Heerlijk grof, niks mis mee.

perrongeluk

Pornomodel

‘Pornomodel’ is ook te lezen op Reporters Online (€) en in mijn boek Perrongeluk.

Pornomodel

Net op het moment dat een trein vertrekt, rent een ietwat ordinaire dertiger –mollig, witte kleren, geblondeerd haar, neuspiercing- het perron op. Te laat. Ze komt hijgend naar me toe en bestelt wat te drinken. “Godver, hier baal ik van. De afspraak bij de fotograaf liep uit!”

Het is lekker weer, dus dat half uurtje wachten hoeft geen straf te zijn. “Nee, je hebt gelijk, dat is ook niet erg. Ik heb de foto’s bij me. Wil je ze zien?” Natuurlijk wil ik dat. Het zal mij benieuwen. Ze legt de foto’s op mijn balie. Bij de eerste foto zit ze op een bed en kijkt recht in de camera. Op de volgende foto is wat meer decolleté zichtbaar.

Het laat zich raden, de foto’s worden bloter en bloter. Al snel zie ik haar ontblote borsten en als ze op de foto alleen in haar string zit en uiterst ondeugend en uitdagend de camera inkijkt, giechelt ze. “Genoeg voor nu hè, haha. Als je meer foto’s wil zien met wat meer actie, ga je maar naar deze website en voer je dit wachtwoord in haha.”

Steven: dit is het allereerste Perrongeluk-verhaal ooit geschreven. Live, vlak nadat deze mevrouw weg was, slingerde ik deze Facebook op. Ik noem dit verhaal dan ook met plezier en liefde: een klassieker. Want zeg nou zelf: het is ook gewoon een lekker verhaaltje.