CHECK, CHECK, DUBBELCHECK

In: nieuwsbrief Oreon juli 2020, verstuurd op 8 juli 2020

Voordat onze led-armaturen ook daadwerkelijk operationeel in de kassen hangen, onderwerpen we hen uitvoerig aan onze eigen tests. Hoe reageert de armatuur bijvoorbeeld op extremen, zoals tropische of juist temperaturen ver onder het vriespunt? Met een uiterst nauwkeurige goniometer testen we zelf wat de output is; de specificaties die de led-fabrikant meegeeft zijn daarom niet leidend. Want we weten: ieder type armatuur is anders en loopt daarom verschillende soorten optische verliezen op, waar de led-fabrikant geen invloed op heeft.

Maar wat testen we? En hoe? We laten een lamp jarenlang volledig ondergedompeld in water liggen. We testen versneld de veroudering, door lampen maandenlang op extreem hoge temperatuur te laten branden. Het kwik van het koelwater loopt op tot boven de 75 graden.

Iedere lamp die van de band rolt wordt uitvoerig getest. Op veiligheid, middels doorslagspanning en kwaliteit van de aarding, maar ook simpelweg op werking. Voordat de lamp goedgekeurd is, heeft deze al vijf uur aan één stuk gebrand bij ons. Een machine vision systeem controleert of iedere individuele led goed werkt.

We bouwen beveiligingen in die uitgaan van het ergste. Op meerdere plekken in de lamp zitten temperatuursensoren, die de lamp uitschakelt voordat er schade kan ontstaan. Als het koelsysteem om wat voor reden dan ook uitvalt, voorkom je in dit geval al erger. Daarnaast wordt de stroom van iedere led string gemonitord.

Zo doen we er alles aan om schade, of erger, bij extremen te voorkomen. Bij iedere lamp, bij ieder onderdeel van het totale systeem. Van het led-armatuur tot de waterkoeling. Het is namelijk cruciaal te weten of de lampen ook kunnen omgaan met extreme situaties. Zo hangen we alleen een compleet systeem op in kassen, die van a tot z getest zijn en gegarandeerd veilig en stabiel zijn.

Goezate hoopt op hulp bij realiseren tuin

Voor: De Riethorst Stromenland en Goezate, bedoeld voor allerhande media

Tekst: Steven van Beek

Wat: Goezate hoopt dat Werkendammers helpen een tuin te realiseren

Waar: Goezate, Werkendam

Wanneer: maandag 6 juli 2020

WERKENDAM – Dat de Werkendamse zorglocatie Goezate geen eigen tuin heeft, vinden ze zelf eigenlijk ‘ondenkbaar’. Locatiemanager Karin Schellekens  is sinds 1 februari in dienst en het was het eerste dat haar opviel en vooral verbaasde. Samen met de fanatieke vrijwilliger Hendri Visser hoopt ze op hulp uit de Werkendamse gemeenschap.

Goezate

In Goezate wonen 75 mensen. Hier wordt somatische en psychogeriatrische zorg verleend. Met name voor de laatste groep was een frisse neus halen in coronatijden onmogelijk, omdat begeleiding op anderhalve meter afstand onhaalbaar is. Een eigen, afgesloten tuin werd dan ook node gemist. En dat terwijl er genoeg ruimte om de locatie heen is dat nu haast niet gebruikt wordt. ,,Voor mensen met dementie is naar buiten kunnen erg belangrijk. Zintuigen worden dan geprikkeld. We zagen het de afgelopen maanden echt in het gedrag. Mensen waren onrustig, hadden behoefte aan beweging en er was meer eenzaamheid”, zag Schellekens.

Vrijwilliger

Visser (46) is sinds oktober vrijwilliger in het zorgcentrum en ook hem viel de afwezigheid van een tuin direct op. De Werkendammer is in het dagelijks leven acquisiteur en wilde graag ook buiten zijn werk van betekenis zijn. ,,Ik begon met koffie serveren en met bewoners te praten. Dat bleek toch wel heel erg leuk”, grijnst hij. Maar door corona kreeg hij het met zijn werk beduidend minder druk. En Goezate kon zijn hulp in die periode juist erg goed gebruiken. Hij ging meer doen dan alleen koffie serveren. Realiseerde er met hulp van ondernemers uit de regio een container met een glazen wand, zodat bewoners alsnog met hun familie konden praten. En voor het tuinproject zette hij andermaal zijn netwerk in. Voor een absolute basistuin is zo’n 15.000 euro nodig. ,,Het moet veilig zijn. Omheind. We willen beginnen met een terras en met een rollatorparcours.”

Schellekens wijst naar het water, waar de tuin aan grenst. Die grond is al van De Riethorst Stromenland, het water met het riet is van de gemeente. ,,Wat zou het gaaf zijn als we daar ook wat mee kunnen doen”, dagdroomt ze. ,,Veel bewoners zijn binnenvaartschipper geweest. Anderen hebben op z’n minst wat met water, of iets met de Biesbosch. Als we hier bijvoorbeeld een landkaart kunnen plaatsen van de Biesbosch, of een plekje kunnen creëren om te vissen. Of als we hier een oude boot kunnen neerleggen. Dat zijn toch haalbare dromen?” Een groepje basisschoolleerlingen passeert de zorginstelling, luid kwebbelend en vol jeugdig enthousiasme. ,,Zo’n omheining moet ook zeker niet hoog. De bewoners vinden het erg fijn om juist nog dat contact met de buitenwereld te blijven behouden. Worden blij als ze de kinderen zien.”

Wethouder Paula Jorritsma kwam een kijkje nemen bij Goezate. Enthousiast laat ze zich rondleiden door de twee. ,,Een tuin zou een enorme meerwaarde voor de bewoners zijn”, zegt ze. ,,Ik vind dat we daar als gemeente echt in mee moeten denken.” Zorgorganisatie De Riethorst Stromenland heeft er voor dit jaar geen budget voor. Schellekens en Visser hopen dan ook op hulp vanuit de inwoners van Werkendam. Op geld, maar ook op donaties in de vorm van materialen. Of in natura. ,,Iedere Werkendammer kent wel iemand die in Goezate woont. Goezate is echt een onderdeel van de gemeenschap”, weet Schellekens. Ze fantaseert verder over de mogelijkheden van zo’n belevingstuin. ,,Als je hier alleen al een waslijn neerzet waar bewoners hun was kunnen ophangen. Dat vinden ze heerlijk. Dat zijn handelingen die sommigen hun hele leven gedaan hebben.”

Havenkoor Vissershang zet Altenahove op zijn kop

Voor het magazine Thuis van zorginstelling De Riethorst – Stromenland, releas december 2019.

Tekst: Steven van Beek

Wat: Optreden Havenkoor Vissershang

Waar: Altenahove, Almkerk

Wanneer: zaterdag 16 november 2019

,,Ik vind dit werkelijk prachtig, het zijn liedjes die wij vroeger thuis ook zongen. Ik ken de teksten nog heel goed”, glundert de 85-jarige Ad Caniëls. Het Hankse Havenkoor Vissershang gaf zaterdagmiddag 16 november een optreden in de Altenahove in Almkerk. Het koor stond hier op uitnodiging van Zomerfeesten Almkerk (ZFA). ,,We organiseren in de zomer twee weken lang de Zomerfeesten, ongeveer honderd meter hier vandaan. We willen de bewoners van de Altenahove op deze wijze bedanken voor hun tolerantie”, legt ZFA-voorzitter Mark van Essen uit.

De overlast die het evenement voor deze zorglocatie geeft wordt weliswaar tot het minimum beperkt, maar is niet geheel uit te sluiten. De ZFA wil bovendien niet alleen de jongeren in het dorp bedienen. ,,Wij willen er voor heel Almkerk zijn, dus ook voor de ouderen”, vervolgt Van Essen.  

Voor veel bewoners, zoals Caniëls, is het oeuvre van het dertigkoppige Havenkoor Vissershang een feest der herkenning. Mevrouw Visser (101) zegt echter lang niet alles te kennen. ,,Ik kom zelf uit Rotterdam en daar zongen we toch net wat andere liederen. Maar wat ik ken, zing ik natuurlijk luidkeels mee. Ik vind dit echt fantastisch”, lacht ze.

Achterin staan acht vrijwilligers van de ZFA. Ze genieten duidelijk van wat het Havenkoor hier teweeg brengt. Ze worden door Rianne de Leeuw van de Altenahove uitgenodigd naar voren te komen en zich te mengen met het koor, om tijdens het lied ‘West Zuid-West van Ameland’ mee te zwaaien en te bewegen. Het levert zo vlak voor de pauze een levendige Almzaal op. Er wordt gezwaaid, geklapt, ritmisch op de tafel geslagen en volop meegezongen. De van oorsprong Roosendaalse Caniels geniet van iedere toon; herinneringen aan haar jeugd komen steeds meer bovendrijven. ,,Wij  hadden in mijn kindertijd geen radio, dus zongen we zelf heel veel liedjes. Dat waren fijne momenten, uit een fijne jeugd. Daar denk ik nu veel aan.”