Hoe Puro Gusto de eerste tabaksspeciaalzaak werd van het Mexicaanse Mérida

Voor: 100% Tabak

MÉRIDA – Als er twee Amerikanen Tabaqueria Puro Gusto binnenkomen, is er voor de verslaggever eigenlijk al geen plek meer. Ze worden echter teleurgesteld; de zaak verkoopt géén Cubanen, maar haast alleen maar Mexicanen. Dit is de wonderlijke geschiedenis van de eerste sigarenzaak in Mérida, aan Parque de Santa Ana.

De zaak valt direct op, door haar gele muur. Links een soort bruine kleur, van een zaak die Miu Tea heet. Rechts het roze/paars van Los Cantanitos Mid. In de etalage van deze sigarenzaak zie je vooral spulletjes die met sigaren te maken hebben. Geen toeristenwinkeltje dus, maar wel degelijk een speciaalzaak.

’s Middags is de winkel vaak dicht, maar gelukkig wordt duidelijk gemaakt dat het om kwart over vijf in de middag weer open gaat. De naïeve Nederlandse verslaggever is er dan ook om kwart over vijf en realiseert zich al gauw dat dat misschien niet de beste keuze was. Het tegendeel blijkt echter waar: er stopt een auto, een jongedame stapt uit en heropent de zaak. Stipt om kwart over vijf.

Dit is Jenny. Haar vader startte deze zaak veertien jaar geleden. Er was nog geen sigarenzaak in Mérida, dat inmiddels zo’n 1,3 miljoen inwoners heeft. En er was eigenlijk ook geen vraag naar. Goed, grote warenhuizen aan de rand van het centrum als Liverpool en Sanborns hadden best een kleine humidor in de winkel staan met wat Cubanen, vooral bedoeld voor Amerikanen, maar dat was het dan ook wel.

Haar vader was al jaren groot liefhebber van de sigaar. Hij reisde als bankier door Latijns-Amerika en wist daardoor dat die cultuur in andere landen volop aanwezig was. Waarom zou dat hier niet kunnen? Waarom heeft Mexico geen echte sigarenidentiteit, terwijl er wel tabaksvelden zijn? Dus hij startte het gewoon. Klein. Op deze huidige plek.

Een winkeltje, begonnen uit liefhebberij. Met dus vooral Mexicaanse sigaren en een heel klein beetje Nicaragua, Dominicaanse Republiek en Honduras. Zijn dochter groeide ermee op. Ze kende de geur van tabak, ze wist er als jong meisje al alles van. Nu verkoopt ze vooral Mexicaanse sigaren, van het merk Santa Clara. Afkomstig uit San Andrés, in de staat Veracruz.

In Mérida is het koud als het 25 graden is; de temparturen stijgen hier in de zomers gemakkelijk boven de 40 graden. De hardlopers zijn hier medium strength. ,,Het zijn sigaren die echt bij Mexicanen passen, vooral in deze stad. Buiten, heel tranquilo, warm, sociaal. Als Mexicaan hebben we geen overdreven ceremonie, maar steken gewoon een sigaar op”, zegt ze. Als de genoemde Amerikanen de winkel verlaten, het extra verkooppraatje van de verslaggever ten spijt, grijnst ze. ,,Ik wil het gewoon niet, die Cubanen. Je bent in Mexico, we hebben goede sigaren. Probeer dan ook eens een sigaar die hier gemaakt is.”

Veel voorraad heeft Jenny hier niet. De winkel is dan ook minuscuul. In de humidor hooguit tien doosjes. Achter haar wat pakjes Marlboro, regular en light. Wat shag. En verder tref je hier pijptabak aan. Maar de hoofdmoot in deze hooguit drie vierkante meter zijn die enkele sigaren van Santa Clara. Ze waarschuwt toeristen: ,,Als je in Mérida, of waar dan ook in Mexico bent, zul je soms straatverkopers hebben die Cubanen verkopen. Ik garandeer je: die zijn nep. Dat zijn geen Cubanen. Je kunt echt beter een echte Mexicaan kopen.”

Scroll naar boven