Perrongeluk stopt ermee

Perrongeluk stopt ermee

Op  11 november 2017 verschijnt de laatste Perrongeluk in BN DeStem. De eerste verscheen op 25 september 2014, daarvoor schreef ik ze natuurlijk ook al een tijdje. Reden: ik stap begin december op het vliegtuig richting Colombia. Vanuit daar zal ik langzaamaan via het Andesgebergte richting Buenos Aires in Argentinië bewegen. Ik heb slechts een heenticket, wanneer ik exact terugkeer weet ik nog niet. Zo’n reis die al heel lang in mijn hoofd zit en waarvan ik nu denk: dit is hét moment. Nu of nooit. Over 10 jaar heb ik spijt.

Wat betreft Perrongeluk: 419 verhalen, twee boeken. De laatste maanden merkte ik meer en meer moeite om origineel en leuk te blijven en tegelijkertijd een drang om iets te zeggen. Om, aan de hand van een Perrongeluk-verhaal, een boodschap over te brengen. Ik vind mensen nog steeds geweldige wezens, óók de klootzakken. Maar tot mijn spijt nam de verwondering soms wat af. Verwondering die essentieel is om juist dat kleine op te schrijven. Soms kwam een deadline met rasse schreden op me af en had ik werkelijk geen idee wat ik op moest schrijven. Verwondering die ik buiten het station juist in toenemende mate ervaar. Kortom, ik ben wat uitgepoept binnen Perrongeluk. Kan zomaar ineens terugkeren natuurlijk, maar eerst die reis.

Maar blijf die Facebookpagina liken. Ik ben echt voornemens om ook vanuit Zuid Amerika te schrijven. Mooie verhalen, maar net zo kort en bondig als Perrongeluk. Langere verhalen op deze site. Foto’s en filmpjes op Instagram. En no worries, dat wordt niet dagelijks. Maar dat wordt wél gewoon heel leuk!

Ik wil iedereen ontzettend bedanken voor het lezen, voor de reacties. Via social media en via het eggie. Uiteraard bleef het daardoor voor mij ook ontzettend leuk om te doen.

Ik ben wel benieuwd: wat vond jij de leukste? Vertel het me hieronder! 😊

Groeten,

Steven

Vijf Perrongelukjes door het Rijsbergs Toneel + de promo

Op 20, 21 en 22 januari speelde het Rijsbergs Toneel het toneelstuk ‘Perron Geluk’ met vijf verhalen van mij. De voorstelling is nu ook op dvd verkrijgbaar en de Perrongelukjes zijn te vinden op YouTube. En dus ook hieronder! Hierbij het originele verhaal + de bewerking / uitvoering door het Rijsbergs Toneel:

Ballen uit mijn broek

Een meisje komt al bellend bij me. Ze draagt een trainingsbroek en een kort zwart topje, waardoor haar gebruinde buik en navelpiercing zichtbaar zijn. Ze is geblondeerd en klein van stuk en is -nou ja, zeg je dat zo?- ‘gezegend’ met een flinke buste.

Het gesprek.
“Ja maar hoe laat komen jullie nu aan dan?”
(…)
“Ja fuck it man! Ik heb de ballen uit m’n broek gerend!”
(…)
“Nee lul, dat bedoelde ik bij wijze van spreken…”

[kad_youtube url=”http://youtu.be/G0y34-iRfnE” ]

Ex-gevangene

Een vriendelijk ogende zestiger bestelt twee biertjes, want “dat heb ik wel verdiend”. Het is duidelijk dat ie dit wil toelichten.

“Ik ben zojuist ontslagen uit de gevangenis. Eindelijk vrij, na al die jaren…” Een vrijgelaten gevangene, ik weet nooit of het netjes is te vragen waarom iemand gezeten heeft, dus volsta ik even met een “welkom terug in de vrijheid”. Hij lacht schaapachtig. “Ik heb echt lang gezeten. Weet je, ik heb m’n vrouw diverse malen mishandeld en m’n kinderen seksueel misbruikt. Pas na 10 jaar realiseerde ik me dat ik fout gehandeld heb”.

Ik dacht, bijna nieuwjaar, nog even een gezellige uitsmijter :-).

[kad_youtube url=”http://youtu.be/rDK7xo27Vsk” ]

Doe maar een bruine

“Mag ik een chocolademelk”
“Wilt u een warme of een koude?”
“Doe maar een bruine”

Echt gebeurd.

[kad_youtube url=”https://youtu.be/tZzkQK64Pp8″ ]

Moppentapper

Een man komt vrolijk naar me toe. “Ik heb vandaag gewandeld, in het bos. Ik liep over een heel smal paadje, heel kronkelig. Kom ik een groepje Marokkanen tegen, dus ik vraag aan die Marokkanen wat ze hier deden. ‘Hier rijden geen politieauto’s’, zeiden ze! HAHAHAHA, snap je ‘m?” en de man ligt in een scheur. “Dus de leraar vraagt aan Jantje: ‘Jantje, weet jij waar Hamburg ligt?’, antwoordt Jantje: ‘bij de mcdonalds meneer, HAHAHAHAHA! Heb je trouwens genoeg servetten voor dinsdag? Iedereen gaat huilen als Beatrix afscheid neemt… En al helemaal als Willempie koning is, HHAHAHAHA” en de man loopt luid lachend weg.

Het kostte wat moeite om een glimlach te veinzen, zoals u zult begrijpen. Maar het is wel gelukt!

[kad_youtube url=”https://youtu.be/2Wx9Dt3JxS0″ ]

Billen

Een vrouw van begin 60 komt bij me. Ze moet naar Tilburg, “een klein stukje maar, maar ik lust toch graag een flesje water“. Ze moet 10 minuutjes wachten, “dat is toch fijn hoor, rustig inchecken, rustig wachten, geen gehaast“. Ze komt ontspannen en vriendelijk over; ik vind het een prettig mens.

Als ik iemand anders help, bladert ze even door de Viva. Met veel interesse bestudeert ze een pagina, waarop zeven mannen naakt met de rug naar de fotograaf staan. Als ik weer beschikbaar ben voor een praatje, laat ze de pagina zien. “Kijk. Lekkere mannenbillen. Ik zou er graag aan voelen, als ik dat zo zie. Er lekker in knijpen. Heb jij natuurlijk met vrouwenbillen, dat snap ik, maar dit vind ik er echt heerlijk uitzien. Ikzelf heb eigenlijk een te dikke kont, maar er moet ook een beetje vet aanzitten natuurlijk. Dat neukt toch een stuk makkelijker, dan heb je iets om vast te houden. Ah, daar is m’n trein, ik leg het tijdschrift snel terug. Fijne dag nog!

[kad_youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=woRkU8j-BBo&feature=youtu.be” ]

En, ook de promo behandelde een Perrongelukje, namelijk:

In de krant

Bent u Dennis?”, kijkt een vrouw van in de 60 onderzoekend naar me. “Van de verhaaltjes in de krant, toch?”, vraagt ze verder. Ik geef aan dat ik Steven heet, maar dat ‘de stukjes in de krant’ wel zou kunnen kloppen. “Oh ja, Steven… Ik lees je verhalen al heel lang. Mijn man las ze ook altijd, we vonden het allebei erg leuk. Eén verhaal heb ik heel bewust niet gelezen. Dat ging over Gauloises-sigaretten. Mijn man is vorig jaar overleden en die rookte altijd Gauloises”, verzucht ze. Er ontstaat direct een wat treurige sfeer. Uiteraard bedank ik haar voor de lieve woorden en condoleer haar met haar grote verlies. “Dank je wel. Ik was al een paar dagen op zoek naar je. Ik heb naar je gevraagd aan je collega’s, maar nu heb ik je gevonden. Ik vroeg me namelijk af of je wat voor me zou willen doen”, begint ze voorzichtig. “Mijn man heeft vlak voor hij overleed ongeveer twintig sloffen Gauloises gekocht in Frankrijk. Zou ik die pakjes aan jou kunnen geven, zodat jij ze hier verkoopt?”, informeert ze. Dat kan ik natuurlijk niet doen; Dat zou zwarthandel zijn en dat zal uiteraard niet getolereerd worden door m’n baas. “Oh”, ze rolt met haar ogen, “ik snap het.” Ze toont een pakje, met een totaal ander uiterlijk dan de Nederlandse variant. “Wat moet ik er nu mee doen? Ruim tweehonderd pakjes…” Ik adviseer haar om kleinere tabakszaken te proberen. Die zijn immers vaak eigen baas. “Maar ik hoopte dat jij… Nou ja. Ik zal je verhalen nog met plezier lezen, succes daarmee hoor en nog een fijne avond”, en ze loopt teleurgesteld weg. Ze draait zich om en met grote ogen stelt ze de onvermijdelijke vraag. “Oh, wacht, nu kom ik zeker ook in de krant?

[kad_youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=FxWkYuaZc5Y” ]

BredaVandaag: ‘Columns Perrongeluk worden een toneelstuk’

BredaVandaag: ‘Columns Perrongeluk worden een toneelstuk’

BREDA – De Perongeluk-columns van blogger Steven van Beek zijn binnenkort ook op het podium te zien. Toneelregiseur Eddy Haers gaat de schrijfsels van Van Beek gebruiken in zijn toneelstuk Perrongeluk. “Dat zo’n balletje per ongeluk gaat rollen, dat vind ik leuk.”

In eerste instantie was Haers bezig met een toneelstuk gebaseerd op het verhaal Het Perron van Froukje Annema. Dit gaat over een gevecht tussen twee vrouwelijke kioskhouders die met elkaar overhoop liggen. “Ik was nog niet helemaal tevreden met bepaalde scènes in het stuk en zocht iets actueels. Al zoekend op internet kwam ik uit bij perrongeluk van Steven”, aldus Haers.

De regisseur was meteen enthousiast over de blogs van Van Beek die gaan over zijn ervaring als kioskhouder. “Hij schrijft heel komisch over de alledaagse beslommeringen op het station. Mensen gebruiken een gesprekje bij de kiosk soms echt als een uitlaatklep.” Gelukkig voor Haers was Van Beek meteen positief over het idee om de blogs te gebruiken voor het toneelstuk. “Dat je toevallig zoiets tegenkomt en dat zo’n balletje dan per ongeluk gaat rollen, dat vind ik leuk.”

Het was voor Haers niet moeilijk om de teksten van Van Beek en het verhaal van Annema een geheel te maken. “Ik heb gewoon gekeken naar de essentie van het verhaal. Hij schrijft heel verhalend, dat heb ik omgezet in dialogen van de kioskklanten.” De gesprekken hebben volgens Haers niet direct invloed hebben op het verhaal van Annema, maar dragen wel bij aan de sfeer van het toneelstuk.

Het is de bedoeling dat het toneelstuk eind maart te zien is in Het Rijsbergs Toneel. Van Beek zelf is enthousiast. “Ik ben zeer vereerd en verrast, je kunt het een hoogtepuntje noemen voor Perrongeluk. Ik kan me nog geen voorstelling van het stuk maken, dus ik laat me heel graag verrassen.”