Ik heb een nieuwe koptelefoon. En zo fiets ik ’s morgens eindelijk, voor het eerst sinds weken, met een fijne podcast richting de bibliotheek. Een heerlijke, langgekoesterde en inspirerende start van de dag.
Eenmaal op mijn plek, ontkoppel ik de koptelefoon van mijn telefoon en connect deze met mijn computer. Dat gaat eenvoudig.
Maar wat te luisteren? Een podcast is geen optie in verband met de concentratie, dus loer ik op Spotify wat ik wil luisteren. Het nieuwe album van Roísin Murphy? Of dat van Wende Snijders? Mogelijk, mogelijk, mooie opties. Maar nee. Ik kies voor iets ridicuuls: Elmer. Die treedt binnenkort op in Breda en daar ben ik benieuwd naar.
Zo klinken de verfijnde tonen van het uiterst poëtische ‘Je Vader’, met het fraaie refrein “Ik neuk je vader zonder condoom”. Zeker vermakelijk, ik begin al fan te raken.
Maar dan komt er een man recht op me af. Hij is duidelijk voornemens mij aan te spreken.
Ietwat gegeneerd en toch ook bevreesd doe ik de koptelefoon van m’n oren en… de muziek blijkt niet via m’n koptelefoon te komen, maar gewoon tamelijk hard door de bibliotheek te schallen. Ik kan me hier voorlopig niet meer vertonen.
Waardeer dit verhaal! (Of steun me door een abonnement te nemen)
[paytium name=”uitgeverij stofje” description=”koptelefoon”]
[paytium_field type=”dropdown” label=”Wat zou je willen doneren?” options=”2/5/10/15/20/25/50/100″ options_are_amounts=”true” /]
[paytium_total /]
[paytium_button label=”Klik hier om je donatie te doen” /]
[/paytium]