Gucci

Een vrouw van ruim in de 60 loopt enigszins gehaast naar de Albert Heijn To Go, die recht tegenover me gevestigd is. Haar haast wordt vooral gevoed door het hondje dat ze bij zich heeft. Het beestje bepaalt het tempo; het sjort vol energie aan het riempje en wil heel hard rennen, de vrouw houdt het dier tegen door zichzelf iets naar achter te laten hellen.

Toch zie je aan haar loopritme dat ze sneller gaat dan dat ze normaal zou lopen. Eenmaal bij de ingang van de Albert Heijn trekt de vrouw heel kort iets harder aan het riempje, ten teken dat het hondje halt moet houden. Het hondje blijft braaf staan en de vrouw ontdoet het hondje van het riempje.

De vrouw hurkt neer bij het hondje en praat zachtjes tegen haar. Het hondje blijft op vier pootjes staan en kwispelt enthousiast, de tong buitenboord. De vrouw aait het dier over z’n kopje.

“Nee, je moet even hier blijven. Ga even zitten, ik ben echt zo terug”, maant ze het dier. De staart van het hondje beweegt nu nog enthousiaster en sneller. “Gucci, ga nou eens zit!”, roept de vrouw nu geërgerd. Het hondje begint blij te springen tegen de middel van de vrouw, met het bekje wijd open en de tong vrolijk naar buiten.

“Nee Gucci! Zit! Ga zit, en blijf zit!”, gilt de vrouw. Het hondje begint rondjes om haar eigen as te draaien en te springen. “Verdomme Gucci, ga zitten, ongehoorzaam beest!”, roept de vrouw haast radeloos. Het beestje weet van puur enthousiasme niet meer waar ze het moet zoeken en begint korte, maar luide kefjes te produceren, die weergalmen door de stationshal.

“Gucci, lui-ste-ren!”, en ze probeert de halsband van het dier vast te pakken. Het hondje is ten einde raad en rent als een bezetene de Albert Heijn binnen. De vrouw is even uit het veld geslagen, maar verontschuldigt zich snel bij het werkende personeel. “Sorry hoor, ik weet ook niet wat ‘r bezielt. Gucci, kom hier! Leer nou eens luisteren!”, richt ze zich weer op het hondje. De vrouw loopt snel de Albert Heijn binnen om Gucci te halen, maar Gucci verlaat de winkel via een andere ingang. Ze loopt rustig naar de plek waar ze haar baasje voor het laatst gezien heeft en wacht daar op ‘r. Zittend.

Steven van Beek

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »