Steven > Columns > Met Billie Eilish en mijn vader in de auto

Met Billie Eilish en mijn vader in de auto

Leestijd: 2 minuten

,,Dit klinkt toch nergens naar? Wat een troep”, foeterde mijn vader. Ik gniffelde. De autoradio stond dermate zacht dat echt goed luisteren niet eens lukte. Deze reactie had ik echter wel verwacht.

Het had iets spannends. Mijn vader (71) en ik (38) zijn immers nog altijd écht vader en zoon. Als we in één auto gaan, rijdt hij. Als we uit eten gaan, betaalt hij. Als we muziek luisteren, bepaalt hij. Ik heb het al vaak geprobeerd, hem nieuwe muziek aandragen. Hem uit de comfort zone van Pink Floyd en andere generatiegenoten te halen. Het lukte soms. Portishead vindt hij mooi. Gotan Project bij vlagen. Goldfrapp soms.

Maar ditmaal reed ik en dat is een zeldzame rolverdeling. Mijn vader sprak het niet uit, maar was gespannen. Ik rijd harder en iets offensiever. Hij wil maximaal 100 rijden. Maar vooral: hij wil niet afhankelijk zijn.

Vlak voordat we in de auto stapten, zette ik Spotify op. Ik besloot op te zetten wat ik zélf wilde. Dat klinkt logisch, maar het was een drempeltje.

Het werd Billie Eilish en da’s zeer actueel. Ik hoorde hit ‘Bad Guy’ voorbij komen op Studio Brussel en was verkocht. Wat bleek: het hele album van de Amerikaanse tiener bleek ontzettend sterk.

En ja, er was op zich nog wel een minieme kans dat mijn vader het zou appreciëren. Zo sociaal ben ik nog wel. Geen obscuur genre, maar iets nieuws met de ijdele hoop hem iets aan te bieden dat hij leuk zou kunnen vinden. En voordat we Hilversum verlaten hadden, na hooguit twee nummers, was zijn oordeel helder: troep.

Het is een eigenschap die ikzelf niet wil overnemen. Graag wil vermijden. Natuurlijk: er is geen betere muziek dan de muziek uit je jeugd. De nostalgische waarde ervan is nooit te overtreffen. Je hoort alles voor het eerst en alles maakt indruk. Maar ik wil open blijven staan voor nieuwe dingen. Nieuwe klanken. Dat is niet eenvoudig, want onbewust sluiten die zintuigen zich. Maar ik wil niet vastroesten in een soort vroeger-was-alles-beter. Probeer bewust te blijven zoeken naar nieuwe muziek, want ook nu worden mooie dingen gemaakt, dat kan niet anders.

Het album van Billie Eilish was bij Oosterhout afgelopen, we waren bijna thuis. ,,Zal ik de radio anders aanzetten? Of wil je iets anders horen?”, stelde ik voor. Nee, mijn vader prefereerde stilte. ,,Thuis pakken we nog een wijntje”, beloofde hij mijn moeder, die achterin zat. Ongetwijfeld met Pink Floyd door de speakers.

Tof artikel?

Ik zou graag vaker columns of teksten willen maken. Als je deze tekst waardeert en dat wil laten blijken middels een bijdrage: dat kan en wordt natuurlijk super-super-super-gewaardeerd!

Totaal: € -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.