Jonge bloempjes nodig bij De Zonnebloem

BREDA – Het vrijwilligersbestand van De Zonnebloem vergrijst, voor de toekomst is verjonging gewenst. Vooralsnog is het aantal vrijwilligers die in Breda en Oosterhout mensen met een fysieke beperking bezoeken of voor vervoer zorgen stabiel, maar overwegend zijn ze de 70 ruimschoots gepasseerd. Zo’n zelfde geluid is te horen vanuit Oosterhout. Agonda van Kuik van afdeling Oosterhout Rondom geniet nog dikwijls van het werk. ,,De praatjes die ik maak zijn inspirerender dan de hele dag Netflixen. Er kan echt iets moois ontstaan als je echt investeert in de relatie. Een mooie vriendschap, verrassende gesprekken en het gevoel dat je ook van waarde bent voor iemand. Ik vind het onbetaalbaar.”

De cijfers: in Breda en directe omgeving -Ulvenhout, Chaam, Bavel, Prinsenbeek, Teteringen, Terheijden, Wagenberg- zijn 500 vrijwilligers aangesloten op 1500 gasten. Werven van nieuwe vrijwilligers geschiedt op een actieve wijze via lokale- en buurtkranten. Oosterhout bestaat uit twee afdelingen: het centrum zelf en het gebied daaromheen, zoals nieuwbouwwijken, Oosteind en Den Hout.

In Oosterhout Rondom zijn 34 vrijwilligers actief op 88 gasten. Oosterhout Centrum heeft 48 vrijwilligers op 112 gasten. Het merendeel van hen is boven de 70 jaar; een enkeling is zelfs boven de 90. De zoektocht naar bestuursfuncties verloopt in beide steden nog moeizamer. Zo’n functie neemt immers aanmerkelijk meer tijd in beslag. In Breda is men volop bezig bestuurslagen te saneren, opdat men over kan gaan op een andere structuur. Voorzitter Bart van der Leij zwaait na twaalf jaar af en wordt opgevolgd door Evert-Jan Wijers. ,,Daar heb ik zeer veel vertrouwen in. Evert-Jan is een zeer professionele opvolger.” De twee aparte Oosterhoutse organisaties zouden graag samengaan, maar dat ligt ietwat gevoelig bij de vrijwilligers en kost tijd.

Van der Leij weet dat het allerbelangrijkste is dat de vrijwilligers voorop staan. Waardering voelen. Zichzelf ook zien als ‘een Zonnebloemmens’. Initiatief nemen wordt op prijs wordt gesteld; ze moeten het echt naar de zin hebben. ,,En voor de gasten is het één op één-contact, het ronduit kunnen praten zonder meel in de mond, belangrijk. In groepsverband wordt voor hen al veel georganiseerd, maar daar is het lastiger om zich helemaal te uiten.”

School houdt van bomen en van bijen

ZUNDERT – ,,Zo willen we de bloemen dichterbij de bijen brengen in Zundert en de bijen dichterbij de bloemen.” Wethouder Patrick Kock legt het in de stromende regen liefdevol uit aan de groepen 3 en 4 van basisschool De Zonnebloem. Ze planten samen een kastanjeboom, de Zundertse Vincent van Gogh, op het grasveldje aan de Nederven.

De wethouder heeft een zonnebloem in zijn rechterhand en een stoffen bij in de ander. Wat de bij uit de bloem haalt? ,,Honing”, roepen de klassen in koor. ,,Bijna goed, het is nectar. Daarvan maken de bijen honing”, verbetert hij. En wat de bloem heeft aan de bij? ,,Honing!” Nee, de bloem heeft wat aan de bestuiving door de bij, maar het enthousiasme en nieuwsgierigheid van de kinderen is onmiskenbaar.

Het gaat niet goed met de bij, wat voor De Zonnebloem aanleiding was om hun jaarlijkse behandeling van een goed doel te wijden aan de bij. ,,De kinderen zijn heel enthousiast. Er zijn gastlessen van imkers zodat er echt wat meer informatie is over de noodzaak van de bij. Ze krijgen op vele manieren kennis, ook dat bijen echt geholpen moeten worden in hun leefomgeving”, legt docente Laura Schallenberg uit. Om ook daadwerkelijk wat te doen op openbare plekken, werd de gemeente gevraagd. De komende tijd gaan de oudere kinderen immers aan de slag met een viertal bijenhotels, die rondom de school worden geplaatst. ,,We hopen volgend jaar meer scholen mee te laten doen, vinden dit een heel goed initiatief. In meerdere opzichten”, legt Jolanda de Krom namens de gemeente uit. Ze doelt op bewustzijn, op Zundert als stad van boomgaarden en in de verdere toekomst op het eventueel aanwakkeren van interesse in het vak.

De boom die geplant werd is gekoppeld aan de nationale Boomplantdag. Eigenlijk zouden ook de bloemenweides worden ingezaaid ten faveure van bijen en andere insecten, maar door de regen was de ondergrond daar nu te drassig voor. Naast de boom werden wensen van de kinderen begraven. Wensen als: dat er maar veel regen mag vallen zodat de boom blijft groeien. En: dat de boom gezond mag leven en groot mag worden.

perrongeluk

De zonnebloem

Een blonde vrouw van begin dertig heeft zojuist een cappuccino bij me gehaald. Ze neemt rustig de tijd en leunt ontspannen tegen het tafeltje waar ook de suiker en melk ligt. Ze ziet dat een man van begin twintig mijn kant op komt. Wat direct bij hem opvalt is de enorme, knalgele zonnebloem die hij bij zich heeft.

Voordat hij bestelt, legt hij deze voorzichtig voor zich neer. De vrouw zoekt intussen oogcontact met de man en als ze dit eenmaal gevonden heeft, kijkt ze vol bewondering naar de zonnebloem. “Wow, wat een prachtige plant is dat toch. Ik vind zonnebloemen altijd zó mooi”, flirt ze een beetje.

De man brabbelt een soort ‘dank je wel’, maar weet niet echt hoe te reageren. Hij grijnst ongemakkelijk en betaalt voor z’n bestelling. Ondertussen broedt hij duidelijk op een betere reactie. Hij pakt de zonnebloem weer, ruikt eraan en trekt een vies gezicht.

“Ze zijn zeker mooi, het is alleen jammer dat ze een beetje stinken”, werpt hij tegen, in een poging een soort discussie aan te kunnen gaan. De vrouw doet een paar passen naar voren en ruikt ook aan de plant. Ze is het ermee eens, maar: “Zonnebloemen zijn dan ook vooral mooi om te zien. Ze zijn kleurig, statig, ze zijn groot en ze staan altijd zo kaarsrecht overeind”, beschrijft ze wat ze ziet.

De man knippert met z’n ogen en bijt op z’n lip. Er zweeft immers een tamelijk bijdehante reactie in de lucht. Ik geef toe, die opmerking schiet mij ook te binnen. Hij kijkt met een halve grijns naar mij, in de veronderstelling dat ik ‘m zal steunen. Hij kijkt weer naar de vrouw en schat z´n kansen in, want hij gaat deze kans voor open doel niet laten liggen.

“Weet je wat óók mooi en statig is en regelmatig kaarsrecht overeind staat? Iets in m’n broek!”

De opmerking is gemaakt. Ik draai ietwat gegeneerd een rondje om m´n eigen as. De man buldert het uit. De vrouw slaat haar ogen neer en schudt meewarig en teleurgesteld haar hoofd. De man blijft uit een soort superioriteitsgevoel grijnzen en wacht op haar reactie. Haar ogen lichten op en als ze een minachtende grijns opzet, krimpt de man al enigszins ineen. Ze kijkt de man ondeugend, maar afstandelijk aan. En dan, kurkdroog, met een vies gezicht:

“En die stinkt zeker ook een beetje?” De man knippert met z’n ogen en kijkt in paniek in het rond. “Ik moet gaan, m’n trein vertrekt zo.”