Ben en Toon zorgen voor sportiviteit en respect

BREDA – ,,Niet alleen de momenten waarbij iets negatiefs gebeurt verdienen verbetering, maar ook de momenten dat er juist iets goeds en positiefs gebeurt moeten de aandacht blijven krijgen. Dat kan alleen door met elkaar in gesprek te blijven gaan.” Wethouder Daan Quaars van sport verrichtte bij voetbalvereniging TVC de aftrap van de Ben Sportief en Toon Respect-campagne. Die aftrap, rond de stripfiguurtjes Ben en Toon, vond dit weekend overigens plaats bij vrijwel alle Bredase voetbalverenigingen: deze campagne is een gezamenlijke, vanuit alle Bredase clubs aangevuld met Madese Boys. De initiatiefnemers hopen dat het als een olievlek verspreidt. 

Een rode loper leidt naar een doeltje. De twee stripfiguren Ben en Toon kijken lachend naar een aantal Bredase jeugdteams, die aanwezig zijn bij deze aftrap. Deze ochtend begint het voetbalseizoen weer, ze staan te trappelen. Of de kinderen begrijpen wat de campagne inhoudt? ,,Je moet aardig zijn tegen elkaar en je mag tegen elkaar zeggen dat ie goed gespeeld heeft”, antwoordt een jongetje op de vraag van Quaars wat ‘respect’ betekent. De ouders aan de zijlijn knikken instemmend.

De campagne draait om plezier. Om sportief gedrag binnen en buiten het veld. Om begrip voor de scheidsrechter en om sportiviteit bij elkaar te stimuleren. En het gaat eenieder aan. Zowel jeugd als volwassenen, dames en heren en eigenlijk ook over alle sporten, hoewel het vooralsnog tot voetbal beperkt is. ,,Hoe bereiken we iedereen, hoe houden we ze betrokken?”, steekt Jos Verdonschot van Overlegorgaan Bredase Amateurvoetbalverenigingen (OBA) van wal. ,,We hebben een website, waar we vaak naar willen verwijzen. We maken vier vlogs per jaar, in het teken van respect. Het idee is dat die filmpjes verspreid worden over de WhatsApp-groepen van de teams.”

Ze weten: er zal altijd iets kunnen voorvallen vanuit de emotie. ,,Bovendien is er iedere dag voetbal op televisie, met grote belangen. Dan zie je voorbeelden voorbij komen hoe het niet moet. Ook daar moet je over blijven praten. Dat er soms iets voorvalt is niet uit te sluiten. Na afloop een hand geven en nog wat drinken in de kantine, om zo met het juiste gevoel weer weg te gaan”, zegt Quaars.

In Breda haken alle clubs aan, op Beek Vooruit na wegens onderbezetting. VV Rijen, Terheijden en de gemeente Drimmelen hebben inmiddels ook interesse getoond.

Riny van Groesen haalt zijn voetbalspeldjes overal vandaan

MADE – Door voetbalstadions te bezoeken, beland je op plekken waar andere toeristen niet komen. Of zelfs willen mijden. Madenaar Riny van Groesen is een zogenoemde groundhopper: hij gaat naar zoveel mogelijk stadions en wedstrijden in het buitenland en bracht onder het pseudoniem ‘Spilla Pazzo’ -ofwel: speldjesdwaas- het boek Groundhopping All Over The World uit. In eigen beheer, in een oplage van honderd.

Zijn stelregel is: bij ieder stadion een speldje en een sjaaltje kopen. En als er een wedstrijdbezoek aan vastzit ook nog een shirtje. ,,Onlangs reed ik richting Frankrijk en ik zag lichtmasten. Stadion van Zulte Waregem. Toch even gestopt om te kijken.”

In september staat er een tripje naar Israël op het programma. Ter voorbereiding heeft hij al een boekje gemaakt: alle potentieel te bezoeken stadions, met wedstrijdschema, plattegrond en relevante info. ,,Die maak ik altijd, belangrijk deel van de voorpret.”

Duitsland en Engeland worden normaliter gezien als het voorbeeld van de ultieme voetbalbeleving, maar wat hem betreft is het in Zuid- en Oost-Europa het mooiste. ,,De passie. Vooral in Griekenland, Servië en Bulgarije gebeurt veel. Ik vind dat interessant, zoek het op en sta daar graag tussen. Mijn vrouw heeft daar minder mee”, grijnst hij.

Van Groesen bezocht in 1980 voor het eerst een wedstrijd in het buitenland en gaat zeker zo’n vijf a zes keer per jaar naar het buitenland. Hij zit vol verhalen. Over Levski tegen CSKA in Sofia: ,,We hadden de duurste kaarten, eretribune middellijn, omdat het er nogal berucht is. Maar om ons heen zaten nogal wat mensen met hakenkruizen en het lag er vol vuurwerk. In de rust probeerden die gasten de spelers van CSKA aan te vallen. Toen dat niet lukte gingen ze maar met elkaar op de vuist. Toen ben ik wel even tien meter verderop gaan staan.”

Maar het zijn niet persé dit soort randverschijnselen waar Van Groesen naar op zoek is. Het gaat om de sfeer, de beleving, het avontuur. Hoogtepunt wat hem betreft: Vasco da Gama in Rio de Janeiro.  ,,Dat shirt, dat stadion, alles. Alles dat ik ervan verwachte werd waargemaakt. We zaten daar ook tussen de ultra’s, want die tribune lag in de schaduw. Met mijn shirtje aan was ik van harte welkom”, kijkt hij terug.

Op het verlanglijstje: verder naar het oosten. Moskou en dieper Rusland in. Buenos Aires en Montevideo, uiteraard, want dat is het beloofde land voor de liefhebber; speldjesdwaas Spilla Pazzo heeft nog voldoende vooruitzichten en voldoende plek voor extra speldjes, shirtjes en sjaaltjes.

Voetballen op de Feyenoord-manier

ETTEN-LEUR – Veertig enthousiast voetballende kinderen op de velden van Unitas ’30. Daar organiseert Feyenoord een tweedaags Feyenoord Soccer Camp, onder leiding van een oud-Feyenoordspeler. In dit geval Ben Wijnstekers, linksback van de club in de jaren ’70 en ’80.

De meeste van dit soort voetbalkampen organiseert de club rondom Rotterdam, maar een uitstapje naar Etten-Leur is niet uitzonderlijk. In 2017 streek men nog neer bij Internos. Niet om talent te scouten, of om supporters te werven. Het draait, in tegenstelling tot de NAC Soccer Camps, hier echt puur om voetbal, stelt Wijnstekers. ,,De baas zijn over de bal. Oefenen, dribbelen en geen paniek voelen als je de bal hebt. Het is gewoon lekker trainen met de absolute basis die wij ook hanteren bij onze jeugdopleiding”, legt Wijnstekers uit. Hij probeert het Feyenoord-gevoel zeker over te brengen, maar concentreert zich op het hoofdingrediënt: voetbal. ,,Qua aanmeldingen is het hier niet slecht voor een eerste keer hier. We vinden het belangrijk om discipline bij te brengen, normen en waarden mee te geven en vooral: niet zeuren en lekker trainen”, legt Wijnstekers uit. ,,Maar het is vooral leuk en tussendoor krijgen ze natuurlijk alle vrijheid.” Het kamp herbergt geen overnachting, maar twee losse dagen. De 13-jarige Luuk van de Luijtgaarden uit Sint Willibrord gaf zich ervoor op. Niet zozeer omdat het Feyenoord is, overigens. ,,Nee, ik ben neutraal en vooral voetballer. Ik wilde deze zomervakantie gewoon iets met voetbal doen en vond toen dit. Ik speel bij Rood-Wit, dit is voor mij wat extra’s. Je merkt dat het niveau echt hoger ligt en dat de trainers professioneel zijn, dus het is hartstikke leerzaam. Ik ga hier denk ik veel leren.”

Molukse jongeren maken elkaar beter op het voetbalveld

Molukse jongeren maken elkaar beter op het voetbalveld

BREDA – Devinyo Molle uit Den Bosch en Joro Laisina uit Tiel kennen elkaar nog nauwelijks, maar hebben een onmiskenbare band. ,,Dat komt door onze opvoeding, die was toch ongeveer hetzelfde. We herkennen daarom veel van elkaar.” De twee van origine Molukse jongens trainen deze zondagmiddag samen op het terrein van PCP. Op uitnodiging van Maluku Friends, die sinds 2015 talentvolle, van oorsprong Molukse jongeren samenbrengen op het voetbalveld.

Roots

,,Omdat ik het belangrijk vind dat die gasten bij elkaar komen. Om onze eigen roots bij elkaar te houden”, legt initiatiefnemer Jirmea Hinoke uit. Zo’n 33 kinderen, in de leeftijdscategorie 13 tot en met 15, zijn aangesloten bij Maluku Friends en zijn afkomstig uit het hele land. Hun ouders ontmoeten elkaar ook op die manier. Het doel, naast het sociale aspect: elkaar stimuleren, motiveren, beter maken. De spelers zijn stuk voor stuk afkomstig uit de betere elftallen; top amateurniveau, tot reeds bij betaald voetbalclubs. ,,Maar het kost ‘de Molukker’ toch moeite om door te breken. Dat ligt aan mentaliteit, we staan nergens echt vooraan”, legt Hinoke uit. ,,We zijn vrij nederig en bescheiden, mogen gerust wat vaker opstaan.”

Rolmodellen

Eenmaal samen op het veld, is de klik er direct. ,,En dan willen ze zich wel bewijzen en ontstaat er gelijk chemie. Er komen hier ook jongens die in de jeugd van het betaalde voetbal zitten, dat worden toch als rolmodellen gezien.” Hinoke noemt Giovanni van Bronckhorst in dat opzicht het beste uithangbord. ,,Vroeger was dat Simon Tahamata. Nu kan ik alleen Navarone Foor van Vitesse bedenken.”

Molle kijkt altijd weer uit naar een samenkomst van de Molukkers. ,,Ik probeer altijd te komen, het voelt altijd direct hecht aan. Echt een vriendenteam, hoewel we elkaar niet zo vaak zien.” Hij wijst op een groot verschil met zijn eigen team in Den Bosch: ,,We vinden het heel normaal om te wisselen, gunnen elkaar plezier. Niet de beste speelt, iedereen speelt.”

Benny Maipauw Cup

Op 16 juni organiseert Maluku Friends haar eerste toernooi, op het terrein van B.S.V. Boeimeer. Daar wordt door zestien zeventallen uit heel Nederland gestreden om de Benny Maipauw Cup. ‘Oom’ Benny Maipauw uit Breda overleed op 49-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Tijdens het toernooi wordt daarom ook geld ingezameld ten bate van Stichting Kika.

Hartje Breda: Ondertussen bij The Gunners

Hartje Breda: Ondertussen bij The Gunners

BREDA – De Duitse voetbalclub Schalke ’04 probeert ook voet aan de grond te krijgen in Nederland. Dat doet men door meerdaagse voetbalkampen te organiseren door heel het land; deze zomer staan er zo’n dertig gepland. Zo trainen deze week 24 kinderen bij VV The Gunners: veel voetballen, veel individuele begeleiding en met als kers op de taart een verzorgde busreis naar de Veltins Arena, de thuishaven van de club uit Gelsenkirchen.

Voor de 9-jarige Fedde de Bruin is dat de doorslaggevende factor. ,,Ook het vergelijkbare NAC Summer Camp kwam voorbij, maar ik wil heel graag naar dat stadion. Daar kijk ik het meeste naar uit”, legt hij uit. Hij is hier vooral om een betere verdediger te worden. ,,Deze training is zwaarder dan dat ik bij Boeimeer gewend ben en ik merk dat ik al veel aan het leren ben.” Volgens coördinator Daan Oomen beginnen deze zomerkampen steeds meer een trend te worden in Europa, in Amerika worden dergelijke kampen al jaren georganiseerd. ,,Voor tweeverdieners ideaal, hun vakantievierende kind is weer een weekje onder de pannen. Daar speelt Schalke ’04 handig op in. De kinderen kennen de club allemaal, zij het slechts van naam. Ajax speelde er vorig jaar tegen en ze komen de club ook tegen in diverse games. Door zo’n zomerkamp maak je een directe connectie met hen.”

Trainer Evans Ankoma-Kissi speelde in de jeugd van Schalke ‘04 en speelt nu in de zesde divisie van Duitsland, bij SV Schermbeck. ,,De jeugdopleiding is erg goed, dat wil de club ook in Nederland erg graag laten zien. Mesut Özil (nu Arsenal) is bijvoorbeeld door Schalke ’04 opgeleid.” Afgelopen zomer verruilde spits Klaas Jan Huntelaar Schalke ’04 voor Ajax, waardoor er inmiddels geen Nederlanders meer in Gelsenkirchen spelen. Schalke ’04 organiseert soortgelijke kampen ook in China en in de Verenigde Staten.

‘Er sterven honderd mensen per dag’

‘Er sterven honderd mensen per dag’

BREDA – Door extreme droogte en langlopende conflicten dreigen zo’n 20 miljoen mensen in Nigeria, Jemen, Zuid-Soedan en Somalië in acute hongersnood te geraken. Giro 555 haalde vorige week al ruim 30 miljoen euro op tijdens een nationale actie. Zaterdagmiddag organiseerde de Somalische Gemeenschap Breda, de Buurtsalon en voetbalvereniging PCP een benefiettoernooi, met Somalië als specifiek doel. Veertien Somalische teams uit heel Nederland namen deel.

Mohamoud Dahir uit Breda houdt de situatie in z’n vaderland goed in de gaten. ,,Het gaat vooral om de binnenlanden, de boeren. Ik vrees dat ook de hoofdstad Mogadishu nog aan de beurt komt.” De cijfers zijn schrikbarend: 2,9 miljoen Somaliërs hebben dringend voedselhulp nodig en daar zullen zich op korte termijn nog 3 miljoen bij gaan voegen. Gekozen is voor Giro 1545, de Federatie Somalische Associaties in Nederland (FSAN). ,,Nederlandse Somaliërs kennen deze stichting, weten dat het dan ter plekke goed terechtkomt”, weet Kees Zwager van Buurtsalon Breda. ,,Er sterven nu zo’n 100 mensen per dag, we vonden dat we snel iets moesten doen”, zegt Abdullahi Hussen uit Oss. Hij heeft het voetbalinhoudelijke deel van de middag verzorgd.

Het idee voor het benefiettoernooi ontstond slechts tien dagen geleden. ,,De animo is groot, maar we wilden hier geen ‘Somalisch feestje’ van maken. Het doel is geld ophalen, maar we willen ons ook als nieuwe Nederlanders laten zien.” De verbinding zoeken en graag voorkomen dat de Somalische gemeenschap negatief in de publiciteit komt. ,,We werken met Nederlandse regels. We houden ons vast aan een schema; wie te laat komt verliest reglementair met 3-0. En we hebben vaste teams, spelen stad tegen stad. Geen gewissel onderling. De scheidsrechter is de baas en wie zich misdraagt mag vertrekken. Dat is allesbehalve Afrikaans”, glimlacht Hussen.

Dat onderstreept Dahir. ,,’De Afrikaan’ wil voor zichzelf opkomen en dat gaat niet diplomatiek. Vaak bemoeit iedereen er zich dan mee. Deze regels zijn gewoon nodig, want in de kern is iedereen nog Somalisch. We spelen vaker onderling toernooien en je merkt dat het steeds beter gaat en dat het leuk blijft.”

Tijdens het toernooi worden traditionele Somalische lekkernijen verkocht en er wordt bij de ingang gecollecteerd. Daarnaast doneren de teams uit Groningen, Roermond, Den Haag, Eindhoven, Deventer, kortom: uit het hele land- een vrijwillige bijdrage. ,,Wij hebben iets van honderd euro bij elkaar gesprokkeld”, weet Mohamed Hassan uit Bergen op Zoom. ,,De droogte in Somalië is vreselijk. En vergeet niet: het gaat ook om de dieren, die hebben ook dringend water nodig. Natuurlijk heeft dat een economisch motief”, wijst hij op de vele boeren met een veestapel.

,,Dit soort acties komen om de zoveel jaar terug, zonder dat de kern wordt aangepakt”, vindt Abdirahaman Abdi uit Breda. ,,Geweldig dat we dit hier doen, maar over een paar jaar staan we hier weer. We houden de boeren in de binnenlanden dom, we leren ze niet met droogte om te gaan. Wanneer gaan we nou eens kennis overdragen? Je kunt de mensen wel om de zoveel jaar heel veel vis geven, maar je kunt ze beter leren hoe ze moeten vissen.”

‘Dit is toch fantastisch?’

BREDA – Wat is je passie en hoe kun je die passie omzetten naar iets wezenlijks? Dat was de opdracht die docente Peggy Havermans van het Vitalis College gaf aan de 17-jarige Rob Schoormans en het eindresultaat was donderdagavond te zien op Sportpark de Blauwe Kei. Het vijfde elftal van Baronie nam het op tegen voetballers van het Bredase AZC. “Ik wilde iets met voetbal en iets bijzonders.”

Een team van voornamelijk Syriërs, aangevuld met een enkele Irakees, Iraniër, Eritreeër en een Nigeriaan. Op de tribune een tiental fanatiek aanmoedigende supporters: activiteitenbegeleider Stevie Entong van het COA kijkt er met een glimlach naar. “Ze spelen in oude shirtjes van JEKA en daar zijn ze zo enorm blij mee. Vaak ben je een nummertje, nu maakt je status, je nationaliteit, je leeftijd niet uit: nu ben je gewoon onderdeel van het team. Ook in de kleedkamer merk je dat: het elftal formeert zichzelf, ze willen lekker voetballen en hebben enorme lol.” Op de tribune zit Syriër Wasim al Abdullah. Inmiddels zeven maanden in Nederland, waarvan twee maanden in Breda. “Binnen het AZC is genoeg te doen en voetballen we heel veel. Zo’n wedstrijd op een ander veld tegen een Nederlands team is echt ontzettend leuk. Met Nederlanders praten, met iedereen vermengen en gewoon deze vrijheid ervaren.” Al Abdullah is normaliter keeper, maar vandaag support hij en neemt hij af en toe de grensrechtersvlag over. Team AZC maakt geen gebruik van een coach, maar op het oog is Irakees Asad al Fredawe de absolute aanvoerder. Hij geeft aanwijzingen en geeft schouderklopjes. In uitstekend Nederlands: “We spreken natuurlijk niet dezelfde taal, maar vinden het wel lekker om te voetballen. Dit is toch fantastisch, dit zou vaker georganiseerd moeten worden. Normaal spelen we tegen elkaar, nu hebben we echt een andere tegenstander. We keken er echt naar uit om hierheen te komen.” Rob Schoormans loopt tevreden tussen de voetballers door. “Heel gaaf dat het zo’n succes is en dat iedereen het zo naar z’n zin heeft. Voor mij persoonlijk een extra stimulans om volgend jaar te beginnen aan mijn studie, aan het CIOS.” Het vijfde van Baronie hield overigens knap stand tegen het sterke Team AZC: 4-4.

Voetballers Blokmoeren maken kwartet vol

Bij mijn voormalig clubje The Gunners werd een scholentoernooi georganiseerd. Voor de 29e keer alweer. Kort verslagje:

img_20160407_092042.jpg

BREDA – “Net wonnen we met 10-0… Een wedstrijd duurt maar een kwartier! Ze deden hun best niet, dat vind ik stom”, roept de 12-jarige Linda. Ze zit in groep 8 van Hoogakker Blokmoeren en doet mee aan het Haagse Beemden Scholentoernooi, bij v.v. The Gunners.

Het is de 29e keer dat de voetbalclub het toernooi organiseert. In totaal doen ruim duizend basisschoolleerlingen mee, van acht scholen uit de Haagse Beemden. Woensdag zijn het de groepen 7 en 8, volgende week de groepen 5 en 6, de week erop zijn de groepen 3 en 4 aan de beurt. “We hebben hier maar twee velden, vandaar de keuze voor meerdere dagen”, legt voorzitter Stas Szamrowicz van The Gunners uit. De 11-jarige Beau van Hoogakker Wandelakker voetbalt normaal gesproken in de D2 van The Gunners. “Het is leuk om dit met de klas te doen. Gezellig om een beetje rond te lopen en te kletsen met andere kinderen. We spelen straks de finale tegen Blokmoeren, die zijn denk ik beter. Maar tweede vind ik ook prima.” Linda is overtuigd van de eindzege. “We zijn al drie jaar op rij kampioen, dus dat gaat nu ook gebeuren.” Ze staat even reserve, precies als het begint te regenen. “Even niet meedoen vind ik niet erg, maar nu is het koud!”, moppert ze. Ze reageert dan ook verheugd als haar leraar / coach roept. “Ohikmoetweerspelendoei!”, en ze rent snel het veld op. Linda wint inderdaad met Hoogakker Blokmoeren van Hoogakker Wandelakker en mag zich wederom kampioen van het scholentoernooi noemen.