Te warm voor aardbeien? De meningen zijn verdeeld

BREDA – “De ideale omstandigheden voor het oogsten van aardbeien is een graadje of 20-25. Nu is het voor zowel de vrucht als voor de werknemers te warm”, verklaart Marco van Meer de verlaten aardbeienvelden aan de Leursebaan deze woensdagochtend. Qua totale oogst was de zomer van 2016 niet noemenswaardig anders dan andere zomers voor Van Meer.

Edward Bastiaansen van Het Aarbeienterras in Rijsbergen denkt dat deze zomer algeheel wel degelijk minder oogst heeft opgeleverd dan voorgaande jaren, nationaal bezien. Maar: “Dat is niet zo erg. De meeste boeren hebben ook binnenteelt, dus er is altijd wel een basiszekerheid.” De grote oogstmaanden zijn toch de maanden juni en juli, die dit jaar erg nat waren. “En dat zie je terug in de veilingen, daar werden toch echt minder aardbeien verhandeld”, aldus Bastiaansen. “Wij hebben er weinig van gemerkt. Het zou voor ons pas funest zijn als we zo’n zelfde hagel zouden krijgen als Oost Brabant kreeg, halverwege juni”, zegt Van Meer. De komende dagen worden warm, met temperaturen boven de 30 graden. Volgens Bastiaansen betekent dat een waarschijnlijke kleine boost voor de aardbeienoogst. “Het heet niet voor niets ‘een zomerkoninkje’. Droog, zonnig weer is belangrijk voor de vrucht. Van planten tot oogst duurt ongeveer 9 weken. Een paar lekkere zonnige dagen zorgen ook echt wel voor wat extra aardbeien. Niet zoveel als in de echte zomermaanden, maar toch heel prettig voor de telers.” Van Meer ziet dat iets anders: “Als het zo warm is, blijven de vruchten langer zacht en zijn ze dus niet te plukken. Dat betekent dat we of heel vroeg of heel laat heel snel moeten plukken. Nee, een paar graden koeler is echt fijner, voor zowel werknemer als vrucht. Laat die plant maar rustig uitgroeien.”

‘Belgen zijn niet zo gek als de Hollanders’

In Roosendaal zou al een echte Rode Duivels-gekte ontstaan zijn, dus toog ik Breda in om te kijken of hier hetzelfde geldt. Nou, nee. Artikel dus in samenwerking met mijn Roosendaalse collega Cobine van der Louw.

Over twee dagen begint het EK voetbal in Frankrijk. Dit jaar geen oranjegekte in Nederland met oranje straten en bomvolle cafés. Iets waar wij Nederlanders wereldwijd bekend om staan. Onze naaste buren, Het Belgische elftal bekend als de Rode Duivels, doen wel mee. Gaan we nu onze buren toejuichen en dit EK in het rood verkleed? En zo ja, waar halen we Belgische juichattributen?

“Wij merken hier nog niets van het komende toernooi. Vorige week vroeg iemand naar het Belgische voetbalshirt, maar dat is echt een uitzondering”, zegt Michiel van Dartel van Brejaart Sport aan de Veemarktstraat in Breda. SEP, een feestartikelenwinkel in de Molenstraat in Roosendaal weet er wel een slaatje uit te slaan. Zij verkopen Belgische merchandise. “De Belgen zijn niet zo gek als de Nederlanders. Ze zijn behoudender. Dus geen dierenpakken en geen volledig beklede huizen. Maar vlaggen, pruiken, schmink en slingers worden wel afgenomen. We hebben in de winkel een aparte hoek gemaakt. Dit alles in het kader van: we moeten toch voor iemand zijn, waarom dan niet voor onze naaste buren?”, aldus Dennis Sep, eigenaar van de winkel.

Er is al aardig wat verkocht. De gekleurde cocktailprikkertjes en Hawaï-kransen zijn favoriet. Deze zijn zelfs uitverkocht volgens de webshop, waar de bestellingen binnenstromen. Meer dan duizend slingers in de Belgische kleuren zijn al verkocht. Het blijkt dat er dus toch een markt voor is. Zowel Nederlanders als Belgen nemen de attributen af.

“Waarom geen Duitse spullen? Wij hebben bewust gekozen voor alleen België. Een groot deel van onze klanten komt uit België en voor Roosendalers zijn dit toch hun naaste buren”, voegt Sep toe.

Hiermee is Sep de enige feestwinkel in Roosendaal die inspeelt op het komende voetbal. Carnaval Bazaar Ple4 aan de Gastelseweg in Roosendaal heeft een ruim assortiment aan feestartikelen, themakleding en accessoires. Toch is er geen enkel Rode Duivel-artikel te vinden in de winkel. Jack den Haan, eigenaar van de winkel, is hierover duidelijk. “We hebben geen EK-artikelen ingekocht. We zijn gespecialiseerd in carnaval. In het verleden verkochten we in verhouding ook weinig oranje artikelen. Daarom hebben we nu geen Belgische voetbalartikelen in de winkel. We zien hier geen business in. Het is te kort dag om alsnog iets te doen. Ook als ze verder komen in het toernooi gaan we niets inkopen.”

Een andere winkel die normaal gesproken inspeelt op themafeesten, is de Blokker. De grote vestiging aan de Nieuwe Markt in Roosendaal geeft echter aan geen speciale Rode Duivel-spullen te hebben. Voor zover bekend onder het personeel komt er ook niets in de winkel te liggen als het Belgische elftal verder komt in de wedstrijd. Ook bij Fop-Sjop aan de Boschstraat in Breda, normaliter toch een plek voor gadgets, leeft het EK niet. Eigenaar Toon van Beurden: “We hebben een vast rek vol Oranjespullen, maar dat staat hier het hele jaar door. Toen Oranje twee jaar geleden tot de halve finale reikte, kwamen hier wel Belgen, dus wie weet? Misschien dat het gaat leven naarmate het toernooi vordert?”

Ook bij Soccerfanshop in de Boschstraat in Breda is het EK in de schappen nog nauwelijks aanwezig. “We hebben momenteel wat meer landenshirtjes hangen, maar merken simpelweg geen vraag. Op onze website verkopen we wel zogenoemde ‘Reservebelgen’-shirts, met een knipoog naar het falen van Oranje. Als België ver komt, zullen we die hier denk ik ook wel leggen”, vertelt Bruce Nagtzaam van de winkel.

In de Bredase binnenstad valt de grote banner in de vorm van de Belgische vlag bij Café Bruxelles op. “Wij als Belgisch café supporteren de Rode Duivels natuurlijk. We zenden de wedstrijden uit en waarschijnlijk volgen hier nog wat acties, zij het bescheiden. Ik heb niet het idee dat het leeft hier in de binnenstad, maar we gaan het straks wel zien”, aldus serveerster Indra Keijzer.

Paaspop: ‘Den Hout staat op de kaart’

Fraaie voorpagina van de Oosterhoutse stad en streek. Collega Lieke Flipsen bezocht het festival Paaspop Den Hout op de zaterdag, ik nam de zondag voor m’n rekening. Leuk festival, verdere inhoud staat in de tekst. (Uitgeschreven na de afbeelding).

screenshot_2016-03-29-14-30-57.png

Hele tekst:

DEN HOUT – De tweeëntwintigste editie van Paaspop Den Hout bewees eens te meer dat het festival een blijvertje is in het festivallandschap. Headliners als Rowwen Hèze, Golden Earring en Di-Rect zorgden voor een haast uitverkochte editie; zaterdag was er geen kaart meer te krijgen, op zondag waren nog enkele kaarten beschikbaar.

 

“We richten ons heel bewust op Nederlandse bands, die met uptempo muziek voor een feestje zorgen. Qua headliners heb je dan niet zo’n grote vijver”, geeft organisator Bram Bul aan. De uitdaging is om potentiële headliners te halen vlak vóór hun doorbraak. Dat lukte met Kane in 2000, met Di-Rect in 2001 en met Kensington vorig jaar. “Die scoorden toen hit na hit, wij hadden ze al vastgelegd. Je hebt die grote namen op je affiche nodig, maar een band als The Young Beethoven zorgt ook voor feest.” De organisatie hoopt vooral backstage indruk te maken en zorgt dat bands niets tekort komen. “Gedurende het festivalseizoen komen die bands elkaar vaak tegen. Die praten dan met elkaar. Vorig jaar vroeg Kensington echt naar referenties, voordat ze hier kwamen. En ze kwamen, dat geeft een kick.”

 

Paaspop Den Hout laat bands regelmatig terugkeren. WC Experience uit Raamsdonksveer staat dit jaar al voor de twintigste keer op het Houtse podium. Ook BZB keert regelmatig terug en viert dit jaar hun elfde editie. Paaspop Den Hout begon in 1995 in een tent die zo groot is als de huidige eettent Casa die Paaspop. De tent is flink vergroot en heeft reeds een capaciteit van 3200 bezoekers. Bul is trots op alle vrijwilligers en vooral op zijn dorp. “De eerste keer dat we artiesten probeerden te regelen voor Paaspop was dat lastig omdat niemand van ons dorp had gehoord. Nu gaat dat een stuk makkelijker. Met Pasen staat Den Hout op de kaart.” Het festival draait volledig op vrijwilligers. Het achtkoppige bestuur begint in juli aan de organisatie. “Dit festival organiseren is een hobby, al lijkt het soms op een tweede baan”, vertelt Bul. “Het is wel heel speciaal als je kunt zeggen dat je Golden Earring hebt geboekt voor je hobby.”

 

Jens Gorisse uit Den Hout is al zo’n tien jaar vaste bezoeker. Het gaat hem niet om het programma, maar om het feest. “Het is leuk om zoveel bekenden te zien in zo’n dergelijke setting. Vooral ’s avonds is het hier een feestje.” Gorisse heeft een kritiekpuntje over zaterdagavond. “Wat mij betreft zetten ze Golden Earring’s middags. Toffe band hoor, maar het voelde gisteren toch een beetje als een nachtkaars.” Op de zondag is het duidelijk dat er een absolute headliner op het programma staat, getuige de tientallen bezoekers met Rowwen Hèze-merchandise. “Wij komen daar speciaal voor”, vertellen Theo en Thea Ligtvoet uit Breda. “We zien Rowwen Hèze minstens tienmaal per jaar, je komt op zo’n manier nog eens op verrassende plekken.” Jan van der Zijden uit Etten Leur bezoekt de Limburgse band juist vooral als ze in de buurt optreden, zo’n vijf keer per jaar. “Fantastische band, het is echt áltijd goed. Gisteren vond ik Dirty Daddies een fijne verrassing, hen kende ik nog niet. Korte nummers, echt een fijne band. Dat is dan weer leuk, dat je iets nieuws ontdekt.”

 

Dit jaar kwamen er bijna zesduizend bezoekers naar Paaspop Den Hout, verdeeld over twee dagen. Het dorp telt twaalfhonderd inwoners. “Dat er heel veel bezoekers van buiten Den Hout komen is fantastisch. In een weekend staat er vijf keer Den Hout binnen”, lacht Bul.

‘Deze school is klein, dat vind ik fijn’

“Wat wil je later worden?”, vroeg ik aan de jongen op de foto. “Schrijver van kinderboeken”, antwoordde hij. Hij stond op het punt zich in te schrijven voor het gymnasium. “Kijk, dat vind ik tof”, reageerde ik. “Wat heb je daarvoor nodig?”, doelde ik op de te volgen vakken. “Ehm, fantasie en een laptop”, was z’n tamelijk briljante antwoord. Anyway, artikeltje over kinderen die zich inschrijven voor een school. Waarom deze school?

img_20160309_101339.jpg

Het Sint-Oelbertgymnasium in Oosterhout ligt prachtig in een bosrijke omgeving, aan de rand van Oosterhout. Het kleinschalige karakter van de school en het fraaie gebouw zijn argumenten om hier naar school te gaan, bleek gisterenavond bij de eerste aanmeldingsavond.

Jasper Breusers van 12 uit Oosterhout werd aangetrokken door het historische gebouw en door het feit dat hier Grieks en Latijn aangeboden worden. “Het gaat me niet zozeer om de talen, maar om de verhalen. Die vind ik prachtig.” Breusers heeft nog geen idee wat hij uiteindelijk wil worden, z’n moeder Vivian vermoedt ‘iets met dieren’. Breusers nam vorig jaar deel uit van de zogeheten verrijkingsklas. Die verrijkingsklas blijkt een ideale kennismaking voor leerlingen; vorig jaar kwamen elke woensdagmiddag zo’n 120 basisschoolleerlingen naar het Sint-Oelbertgymnasium om deze te volgen. “De verrijkingsklas is voor de echt leergierige basisschoolkinderen, om ze alvast te laten proeven aan de middelbare school. Wij willen die leergierigheid stimuleren, dus kunnen deze kinderen gedurende twintig weken hier alvast vooruit. Dat kinderen op die manier geënthousiasmeerd worden om voor onze school te kiezen, is uiteraard een prettige bijzaak”, legt rector Hanneke Blom uit. Ook de 11-jarige Meghri Krekor uit Oosterhout volgde de verrijkingsklas. Volgend jaar gaat ze beginnen haar droom na te jagen. “Ik wil later hartchirurg worden, dus moet ik deze stap zetten. Scheikunde en wiskunde zijn mijn favoriete vakken.” Ook Fréderique Bodaan van 11 wil richting de geneeskunde. “Deze school is kleinschalig en ziet er prachtig uit, dat vind ik fijn. Andere scholen zijn zo massaal. Ik heb heel veel zin om hier hard te gaan studeren.” De 11-jarige Jaro Gangabisoensingh uit Dongen hakte pas deze middag de knoop door. “Geen idee wat ik later wil worden. Ik vind Engels, Duits, Geschiedenis en Biologie leuk, maar ook Grieks en Latijn. Ik ben er gewoon nog niet zo mee bezig.” Stijn Kersbergen van 11 weet al heel goed wat hij wil doen. “Ik wil kinderboeken schrijven. Ik schrijf al heel veel, je hebt er vooral fantasie voor nodig. Ik vind de sfeer hier prettig, het is klein.” Het Sint-Oelbertgymnasium streeft de komende maanden een ‘warme overdracht’ na. Rector Blom: “Er komen leerlingen van zo’n 40 basisscholen uit de wijde omgeving. We bezoeken al deze scholen om al dingen over onze nieuwe leerlingen te weten te komen. Wie zijn het? Wat is hun achtergrond? We willen zoveel mogelijk over ze weten, zodat we ze optimaal en individueel kunnen begeleiden.”

Tranen en zweetdruppels bij drukke spinningmarathon in Raamsdonksveer

Zes uur lang ‘spinnen’ voor het goede doel: KWF en ALS. 213 mensen deden mee aan de spinningmarathon in Raamsdonksveer. Ik toog er namens BN DeStem heen en sprak enkele mensen die deelnamen. Hun verhalen waren ontroerend. Volledige tekst onder de afbeelding.

img_20160307_100133.jpg

Zondagmiddag vond de vijfde editie van de Spinningmarathon plaats in de Koloszaal in Raamsdonksveer. De 213 deelnemers spinden liefst zes uur voor Stichting Mont Ventoux: Groot Verzet tegen Kanker en voor Tour du ALS en haalden uiteindelijk € 22.155,90 op. “Iedereen, óók de artiesten, werkt geheel belangeloos mee”, melden Peter van Helvoort en Dirk van Oord trots, namens de voltallige organisatie.

Voor €50,- hebben deelnemers een spinningbike en alle tweehonderd spinningbikes zijn deze middag bezet, wat betekent dat er al voor aanvang €10.000,- is ingezameld. Dat levert een mooi beeld op: tweehonderd mensen die fanatiek aan het spinnen zijn, opgejut en gemotiveerd door liveoptredens van bijvoorbeeld De Gebroeders Ko, De Snollebollekes en lokale artiesten als Maartje Beerens en Tamara Tol. “De kunst is om je als deelnemer te laten sponsoren. We ontvangen op die wijze vaak flinke donaties.” Bianca van der Berg haalde liefst €1520,- op. Met vijftien man –familie, buren, kennissen- is ze hier. “Bij mijn broer is in 2014 ALS geconstateerd. Het gaat momenteel echt achteruit. Hij is 38 jaar en woont weer bij onze ouders, die hier het huis flink voor hebben aangepast. We weten zo weinig over deze ziekte, daar moet echt meer onderzoek naar komen.” Haar nicht Lydia Voermans fietst ook mee. “Vorig jaar had ik zelf nog borstkanker. Ik ben nu schoon verklaard en fiets keihard mee. Vorig jaar fietsten mijn kinderen Rodi en Jerre ook mee, net als hun vriendje Coen. Ze fietsten zo fanatiek om mij te steunen, dat heeft me flink aangegrepen.” Van der Berg is vast voornemens om vandaag heel diep te gaan. “Mijn broer heeft zich onlangs uit het ziekenhuis gevochten, nu moet ik voor hem vechten. Ik moet gewoon iets doen.” Angela Keulemans verloor haar tante aan kanker. “Ze overleed gisteren precies één jaar geleden. Ze was als een tweede moeder van me, haar overlijden heeft een flinke impact op me gehad. Ik heb diverse sponsoren en ruim €820,- bij elkaar gescharreld. Ik ben vooral trots op mijn zoon, die vandaag zes uur gaat fietsen en dat doet hij echt als eerbetoon aan z’n tante en ook voor mij. Ik vermoed dat ik straks nog wel een traantje laat.” Dat gevoel heeft Twan van Turnhout ook. Zijn buurvrouw Sabine overleed in november aan kanker. “Sterke, kerngezonde vrouw met twee kinderen en ineens: ziek. In drie jaar tijd is ze kapot gegaan. Onze gezinnen waren erg close met elkaar, zeg maar gerust beste vrienden. Kanker heeft voor mij nu echt een gezicht gekregen. Sabine was 40, zo jong, ik kan dat nog steeds niet goed bevatten. Deze dag is met een lach en een traan. Door het overlijden van Sabine ben ik het leven meer gaan waarderen. Wrang dat zoiets blijkbaar nodig is om oprecht te genieten van zoiets ogenschijnlijk vanzelfsprekends als de gezondheid van jezelf en je naasten.”

Luiers en peuken onder de lentezon

Op zaterdagochtend 27 februari deed de B2 van HCGR mee aan een pilot van de Gemeente Gilze-Rijen. De hockeydames maakten de Hannie Schaftlaan schoon van zwerfafval, de gemeente zorgde voor spullen om dit eenvoudig te kunnen doen. Bovendien krijgt de vereniging een geldbedrag van de gemeente. Artikel hierover ook onder de afbeelding.
img_20160229_141039.jpg

 

Fanatiek ruimde het B2-damesteam van Hockeyclub Gilze-Rijen (HCGR) zaterdagochtend het vele zwerfafval langs de Hannie Schaftlaan in Rijen op. Het betreft het startschot van een pilot van de gemeente Gilze-Rijen. Het idee is eenvoudig: buurt- en sportverenigingen, scholen en andere maatschappelijke organisaties krijgen het aanbod een straat in het buitengebied van Rijen ‘te adopteren’.“De teams zorgen ervoor dat hun eigen straat vervolgens minstens twee keer per jaar opgeruimd wordt”, legt wethouder Jeugd en Jongeren Aletta van der Veen uit. De gemeente stelt hiervoor twee speciale bakfietsen, prikkers, hesjes, handschoenen, zakhouders en afvalzakken ter beschikking. Bovendien looft de gemeente een beloning uit aan de deelnemende teams, welke kan oplopen tot ongeveer €150,-, afhankelijk van de grootte van de straat. “Op die manier hopen we deze leeftijdsgroep ook bewust te maken van het milieu. Het is een goed teamuitje, waar dus ook geld mee verdiend wordt. Dat komt weer ten goede van de vereniging”, vult projectmedewerker én trainster van het hockeyteam Nathalie Touw aan. De pilot maakt onderdeel uit van de landelijke ‘Opschoondag’ op 19 maart. De gemeente stelde een lijst van tien straten samen in het buitengebied van Rijen, die regelmatig ontsierd worden door zwerfafval. Bovenaan deze lijst verscheen de Hannie Schaftlaan. “Hier fietsen elke ochtend en middag vele scholieren langs”, verklaart Van der Veen. Onder genot van een lentezonnetje en wat muziek, worden vele blikjes, sigarettenfilters, lege pakjes kauwgom, een luier en andere troep uit het gras gevist. “Toen me werd verteld dat we dit gingen doen, werd ik niet direct enthousiast. Het is toch een vrije zaterdagochtend die je opoffert”, stelt speelster Lieke van Beek. “Maar nu is het wel erg gezellig. Als je eenmaal bezig bent, is het leuk om te doen. En we doen ook nog iets goeds!” De fanatiekste van het stel lijkt Emma van Baardwijk. Ze springt regelmatig een slootje over, om ook iets verderin de weilanden afval te rapen. “Ik ben van nature nogal druk, dus die energie moet er gewoon uit. Ik ben zelf netjes opgevoed, dus gooi zelf nooit iets op straat. Ik gooi afval gewoon in de vuilnisbak.”

Blauwe Kamer net een klein dorp

Mensen zelfstandig laten wonen en werken, terwijl ze visueel zeer beperkt tot blind zijn: dat was het uitgangspunt van de architect. Nu is de Blauwe Kamer opgeleverd. Met kleuren en lichten, voor hen die nog beperkt visueel zijn, tot geluid, vloerreliëf en strikt gescheiden wandel- en verkeersroutes. Ik kreeg een rondleiding van drie bewoners en drie werknemers.
img_20160112_204734.jpg