Perrongeluk door Eddy Haers (recensie)

Kiosklogo + perrongeluk. Schitterend gedaan!
Kiosklogo + perrongeluk. Schitterend gedaan!

Dat was een verrassend telefoontje, eind september van het vorig jaar. Regisseur Eddy Haers van het Rijsbergs Toneel benaderde me met de vraag of hij een paar Perrongelukjes mocht gebruiken voor een toneelstuk. Hij ging Het Perron van Fraukje Annema bewerken. Hij wilde dit stuk moderniseren en meer vertalen naar de huidige tijd. Daar kon hij mijn Perrongelukjes goed bij gebruiken. Uiteraard gaf ik toestemming; het is natuurlijk een grote eer als een theatergezelschap gebruik wil maken van deze teksten. Deze eer werd groter en groter: mijn naam prijkt op een poster en er verschenen artikelen op BredaVandaag en in BN De Stem. Ook aan media-aandacht dus weinig gebrek.

Poster van Perron Geluk, blijft tof.
Poster van Perron Geluk, blijft tof.

In het artikel van BN De Stem stond al dat er gebruik was gemaakt van zes Perrongelukjes. Het temde mijn persoonlijke verwachtingen al enigszins: Perron Geluk zou niet leunen op mijn verhalen, ze zouden slechts enkele leuke details vormen. Wellicht was mijn naamsvermelding zelfs iets teveel eer, bedacht ik me. “Maar door jouw naam alsnog te gebruiken, kregen we juist die media-aandacht”, vertelde Eddy Haers me op de dag van de première. Dat maakt het een mooie win-win-situatie. Toch keek ik reikhalzend uit naar het stuk. Mijn contacten met het Rijsbergs Toneel waren warm en prettig en mijn nieuwsgierigheid naar het stuk werd groter en groter.

Op vrijdag 20 maart was de première. Het stuk draait om twee kioskhouders op een station, die in een hevige concurrentiestrijd gewikkeld zijn. Tot overmaat van ramp hebben de kinderen van de twee ook nog een relatie met elkaar. Deze concurrentiestrijd wordt gadegeslagen door toiletjuffrouw Marijke. Deze rol wordt met verve vervuld door de 78-jarige Emma de Leeuw, die afscheid zal nemen van het Rijsbergs Toneel na dit weekend. Ze heeft dan 60 jaar bij het theatergezelschap gespeeld. De Leeuw ontpopt zich in Perron Geluk tot het hilarische middelpunt. Ze dreigt deze vrijdagavond een paar keer haar tekst kwijt te raken, maar lost dat keer op keer uitstekend op. Het zal ervaring zijn, het zal gevoel voor humor zijn, maar de paar haperingen zijn ergens juist ook wel weer leuk. ‘Marijke’ is een heerlijke roddeltante, die weinig kwaad wil maar wel voorstander is van eerlijkheid.

Interview voor de DVD van Perron Geluk, samen met regisseur Eddy Haers.
Interview voor de DVD van Perron Geluk, samen met regisseur Eddy Haers.

De kioskhouders zijn Ati (Sandra Koenraads) en Erika (Brigitte van der Pas). Erika heeft al jarenlang een bloemenkraampje op het station en was van plan om ook een soort kiosk te openen. Ati kreeg de ruimte echter toegewezen door de gemeente en die toewijzing is niet geheel netjes gegaan. Erika is daar nog altijd ziedend over en de twee bekvechten de gehele voorstelling. Dat Ati’s zoon Jelmer (Mitchell Klijs) en Erika’s dochter Jenny (Amber van Overveld) intussen stiekem toch doorgaan met hun relatie, terwijl de twee kemphanen dat strikt verboden hebben, is alleen maar olie op het vuur.

Reclame voor aanvang van de voorstelling voor m'n blog. Dat vind ik dus gewoon vet.
Reclame voor aanvang van de voorstelling voor m’n blog. Dat vind ik dus gewoon vet.

Regisseur Eddy Haers heeft een erg leuke sfeer weten neer te zetten. Het publiek wordt binnengelaten door een NS-conductrice en op het podium staat een incheckpaaltje om met de trein mee te mogen. Regelmatig wordt een reisbericht omgeroepen, waarna bij reizigers enige paniek uitbreekt. Ati’s kiosk heeft speels gebruik gemaakt van het echte Kiosk-logo, maar daar staat nu Perrongeluk in plaats van Kiosk. De leuke figuranten laten de drukte op een station zien en af en toe komt er natuurlijk een klant bij de bloemenzaak van Erika, of de kiosk van Ati. Ook wordt het toilet van Marijke regelmatig bezocht, wat een fijne vaart aan de voorstelling geeft. In de interacties tussen de klanten en de hoofdrolspelers worden af en toe de Perrongelukjes van Steven van Beek gebruikt, maar ook grappige interacties die speciaal voor dit stuk geschreven zijn. Dat zal het publiek niet doorgehad hebben, want ook deze interacties zijn geloofwaardig en zouden ook echt bij de Kiosk op station Breda gebeurd kunnen zijn.

Dat het Rijsbergs Toneel met Perron Geluk een prima voorstelling aflevert, moge duidelijk zijn. Dat is vooral te danken aan de figuranten, die de meest vreemde capriolen uithalen. De reizigers worden in Perron Geluk op bijzonder leuke wijze gepersifleerd.

Foto van toiletjuffrouw Marijke. Geweldige rol. Foto van het Rijsbergs Toneel zelf.
Foto van toiletjuffrouw Marijke. Geweldige rol. Foto van het Rijsbergs Toneel zelf.

BredaVandaag: ‘Columns Perrongeluk worden een toneelstuk’

BredaVandaag: ‘Columns Perrongeluk worden een toneelstuk’

BREDA – De Perongeluk-columns van blogger Steven van Beek zijn binnenkort ook op het podium te zien. Toneelregiseur Eddy Haers gaat de schrijfsels van Van Beek gebruiken in zijn toneelstuk Perrongeluk. “Dat zo’n balletje per ongeluk gaat rollen, dat vind ik leuk.”

In eerste instantie was Haers bezig met een toneelstuk gebaseerd op het verhaal Het Perron van Froukje Annema. Dit gaat over een gevecht tussen twee vrouwelijke kioskhouders die met elkaar overhoop liggen. “Ik was nog niet helemaal tevreden met bepaalde scènes in het stuk en zocht iets actueels. Al zoekend op internet kwam ik uit bij perrongeluk van Steven”, aldus Haers.

De regisseur was meteen enthousiast over de blogs van Van Beek die gaan over zijn ervaring als kioskhouder. “Hij schrijft heel komisch over de alledaagse beslommeringen op het station. Mensen gebruiken een gesprekje bij de kiosk soms echt als een uitlaatklep.” Gelukkig voor Haers was Van Beek meteen positief over het idee om de blogs te gebruiken voor het toneelstuk. “Dat je toevallig zoiets tegenkomt en dat zo’n balletje dan per ongeluk gaat rollen, dat vind ik leuk.”

Het was voor Haers niet moeilijk om de teksten van Van Beek en het verhaal van Annema een geheel te maken. “Ik heb gewoon gekeken naar de essentie van het verhaal. Hij schrijft heel verhalend, dat heb ik omgezet in dialogen van de kioskklanten.” De gesprekken hebben volgens Haers niet direct invloed hebben op het verhaal van Annema, maar dragen wel bij aan de sfeer van het toneelstuk.

Het is de bedoeling dat het toneelstuk eind maart te zien is in Het Rijsbergs Toneel. Van Beek zelf is enthousiast. “Ik ben zeer vereerd en verrast, je kunt het een hoogtepuntje noemen voor Perrongeluk. Ik kan me nog geen voorstelling van het stuk maken, dus ik laat me heel graag verrassen.”