Komst NAC belangrijk voor Raamsdonksveer

RAAMSDONKSVEER – ,,Het is echt speciaal dat NAC gewoon hier speelt”, glunderen Daan (11), Nick (11) en Rik (10). Ze zitten op een hekje op het terrein van RFC. Op dat moment kijken ze even niet naar de wedstrijd, maar naar de reserves van NAC die daar warmlopen. Af en toe geven ze de spelers een vluchtig handje, de handtekeningenjacht bewaren ze voor ná de wedstrijd. Voor het eerst sinds 2002 speelden de Bredanaars een oefenwedstrijd in Raamsdonksveer. En wonnen met 0-10.

Toen was dat nog tegen Veerse Boys, eveneens op dit terrein. In 2017 fuseerde Veerse Boys met Good Luck en werden het de groenzwarten van RFC. ,,De vereniging krijgt langzaam vorm, dat is een proces. De jeugdopleiding gaat goed, ik verwacht dat het over vijf jaar echt volwaardig is”, legt Piet Damen, voormalig voorzitter van Veerse Boys en thans bestuurslid van RFC uit. ,,Het is belangrijk voor de bekendheid in de regio dat NAC hier komt. NAC is toch een begrip, het zit hier vol NAC-supporters. Enorm veel mensen hier hebben een seizoenkaart.”

Ze hopen dat NAC vaker naar Raamsdonksveer komt. Eens in de twee jaar, bijvoorbeeld. ,,We hebben nu een mooie, nieuwe club. Over twee jaar hopen we dat de nieuwbouw hier staat, in november gaat de schop in de grond. Dit voelt haast als een aftrap naar de toekomt, dus als dit bevalt, willen we dit zeker regelmatig herhalen.” 

En zo staan er zo’n 1500 supporters langs de kant. Aangeraden werd zo min mogelijk met de auto te komen, omdat de parkeergelegenheid momenteel wat beperkt is. Het lijken dan toch ook overwegend mensen uit deze omgeving te zijn die naar het sportpark gekomen zijn. Dat gevoel wordt sterker als de goals van NAC toch ietwat lauwtjes ontvangen worden. Dat zijn er in de eerste helft nogal wat: het staat dan 0-5. ,,Dat verschil is heel logisch, daar kan de keeper niks aan doen”, grijnst Maarten Clarijs; zijn zoon Martijn keept. ,,Dat er zo’n tegenstander naar Raamsdonksveer komt, is echt geweldig. Zo komt RFC op de kaart te staan. Al die sfeer eromheen kunnen zij goed gebruiken. RFC heeft het goed voor elkaar vandaag”, vindt Clarijs. ,,Dit is een mooi middel om het proces van verbinding en eenheid te versnellen en deze fusieclub nog meer één te maken.”

Politieke spelletjes bij Democracity

RAAMSDONKSVEER – ,,Zonder geld kom je niet ver. Zonder zorg ga je dood. En we willen geen auto’s in de stad, alleen maar bussen en treinen.” Stem de ZVO, Zorg, Veiligheid / Vermaak en Onderwijs / OV, wil woordvoerder Sam maar zeggen. Sam zit op basisschool De Schoof. Groepen 7 en 8 speelden er maandagmiddag het spel Democracity en bouwden samen hun eigen stad. De ZVO zet volop in op verduurzaming en vermaak in de vorm van een skatebaan. ,,Want dat kost niks, een dierentuin is heel duur.”

Naast de ZVO zit de PVD, de Partij voor de Zorg. Zij hebben vijf andere gebouwen te verdedigen, waaronder een fabriek én een kerncentrale. ,,Zonder fabriek kun je niks maken. We wilden liever windmolens, maar die was al vergeven. Een kerncentrale is ook schoon en die kan de fabriek, het ziekenhuis, de supermarkt en de brandweer verlichten. En we hebben een speeltuin, anders zitten kinderen de hele dag op hun telefoon”, legt woordvoer Vera uit.

Het gaat om argumenten. Om debatteren. Spelenderwijs laten zien hoe het politieke schaakspel werkt. De Feestpartij heeft een disco, een snackbar, een moskee, een dierenasiel en een haven gekozen. ,,Disco is het belangrijkste. Het zorgt voor vermaak en je kan vet verbranden nadat je bij de snackbar bent geweest.” Geen speld tussen te krijgen. Of toch?

Iedere groep mag alvast één gebouw wegzetten. Het zijn veelal scholen die neergezet worden, want, zo klinkt het herhaaldelijk: de jeugd is de toekomst. Maar ieders tweede gebouw: daar wordt om gestemd. De PVD zet een fabriek weg en hoopt dat zij de kerncentrale kunnen bouwen met hulp van de ZVO. Zij kunnen dan weer windmolens bouwen, wat voor beide partijen als een uitstekende deal klinkt. Groene energie is immers een heet hangijzer.

Die kerncentrale wordt echter niet aangenomen door de raad, tot chagrijn van de PVD. Dat chagrijn kent ook de Feestpartij: hun snackbar komt er niet. ,,Eten is belangrijk, nu zullen de mensen uithongeren!”, klinkt het geëmotioneerd. Een zorgcentrum komt er wel, want de opa’s en oma’s moeten samen kunnen leven. ,,Maar niet te dicht bij de disco, want dat geeft overlast”, roept iemand.

De PVD verliest veel. Geen kerncentrale, zelfs geen ziekenhuis. Ze hebben de supermarkt nog over, maar plots werpt een partij een markt op. De Feestpartij stemt tegen, want ja: hun snackbar is ook weggestemd. Maar de markt is gezond. En duurder, werpt de PVD tegen. De klas wordt wat onrustig, het spel is op de wagen. ,,Elke groep lijkt wel tegen ons”, sombert Vera. De markt wordt namelijk aangenomen door de raad. En dat betekent: er komt geen supermarkt in Democracity.

IJzeren zonnebloemen voor De Zonnebloem

Met fondswerfactie ‘Adopteer een ijzeren zonnebloem’ proberen De Zonnebloem-afdelingen van Raamsdonksveer, Geertruidenberg en Raamsdonk extra inkomsten te kunnen genereren die ten goede moeten komen voor De Zonnebloem-gasten.

Gistermiddag werd het eerste tuintje met ijzeren zonnebloemen geopend, aan de zijkant van het gemeentehuis van Raamsdonksveer. Later komen de ijzeren zonnebloemen ook in de tuin van het parochiehuis in Raamsdonk te staan en bij de toegangspoort van de Geertruidskerk in Geertruidenberg.

Her en der vallen inkomstenbronnen weg bij De Zonnebloem, die het daarom vooral moeten hebben van donateurs. Ook de ietwat ouderwetse loterij wordt veelal geschrapt omdat iedere afdeling deze sinds dit jaar zelf moet organiseren, dus wordt er gezocht naar nieuwe manieren om geld binnen te slepen.

De Staalmannen uit Raamsdonk hebben een drietal ijzeren zonnebloemen ontworpen. Een kleintje van 75 centimeter is bedoeld voor particulieren en kost 35 euro. Het middenbeeldje is 1.35 meter en kost 100 euro, de grootste is twee meter hoog en kost 150 euro. De geadopteerde zonnebloemen worden met familienaam of bedrijfslogo op de genoemde locaties geplaatst. Om de platen met ijzeren zonnebloemen heen worden echte zonnebloemen gezaaid. Waarschijnlijk aan het einde van het jaar ontvangen de eigenaren hun geadopteerde zonnebloem.

Niet alle afdelingen van de regio Dongemond doen mee. ,,We vragen aan de vrijwilligers om langs bedrijven te gaan. Het is een actie waar veel voor moet gebeuren, waar echt moeite ingestoken moet worden. Niet alle afdelingen willen dat”, legt coördinator Jan van Vessem uit. ,,We willen extra geld binnenhalen om meer activiteiten te kunnen ontplooien, of om de eigen bijdrages te kunnen verlagen. Er is gewoon ruimte nodig”, vervolgt Van Vessem.

Vooraf werden al 32 zonnebloemen verkocht; zeven kleine, acht middengrote en 17 grote bloemen.

Massaal op de fiets voor goede doel

RAAMSDONKSVEER – Iedereen heeft een eigen verhaal. Een doel waarvoor men fietst, iemand haast voortdurend in gedachte. De emoties – een lach en een traan – gierden zondagmiddag tijdens de achtste editie van de Spinning Marathon dan ook door de Koloszaal in Raamsdonksveer. Een recordaantal van 244 deelnemers die zes uur lang voluit fietsten om geld in te zamelen voor Tour du ALS en KiKa. De inspanningen werden beloond; het eindbedrag bedroeg 27.116 euro; eveneens een record.

Die 244 lijkt ook wel ongeveer de maximale capaciteit, maar de organisatie peinst er niet over om iets groters te zoeken en blijft de zaal zonder meer trouw. Zaterdagavond spinden al 41 kinderen op verlaagde spinningfietsen in de zaal. Een nieuw onderdeel, dat moeten volgend jaar zeker honderd kinderen worden. ,,Hun sponsorbijdragen waren geweldig; ze brengen heel veel muntjes mee. Die gaan echt langs de deuren, dat voelt superwaardevol”, klinkt Peter van Helvoort van de organisatie vertederd. Samen brachten zij 2608 euro in het laatje. ,,

Een van die kinderen was Kyan (10). Een meisje uit zijn klas kreeg een paar geleden kanker, waarop Kyan besloot zijn haar te laten groeien om dat op een zeker moment te kunnen doneren. Het meisje is inmiddels genezen verklaard; Kyan liet op het podium zijn vlecht van 38 centimeter afknippen door kapster Ellen en wist bovendien 500 euro sponsorgeld mee te nemen. Zijn moeder Joyce Nooijen kijkt liefdevol naar hem. Zijzelf werkt in de zorg en wordt daarom dikwijls geconfronteerd met ziektes. Haar vader overleed bovendien aan kanker. ,,Daarom doe ik hier elk jaar mee, hier wil ik graag aan bijdragen.”

De Madese Bianca van den Berg verloor in 2016 haar broer. Hij leed aan ALS. ,,Sindsdien zet ik me erg in om aandacht te krijgen voor deze ziekte.” Dit jaar doet ze mee met de Tour du ALS. Zij en haar man zetten dit jaar alles op alles en haalden 4100 euro op. ,,Mijn broer overleed toen hij 38 was. Ik word een dag na de Tour du ALS 39 jaar; de hele weg ernaartoe is confronterend en kost veel energie. Het wordt nog een gigantische uitdaging straks naar de Mont Ventoux, maar we zullen het halen, dat weet ik zeker.”

Ook Team Nikie is van de partij, zoals ieder jaar. De sportvrienden zetten zich graag in voor het goede doel, maar ditmaal is de lading groot. ,,Nikie was de aanstichter van het team. De regelaar. Hij is ons vorige maand ontvallen”, treurt hij. Bij Nikie (46) werd in september kanker ontdekt, in februari overleed hij na een zeer pijnlijk ziekbed. ,,Zijn vastberadenheid inspireerde ons. Hij had hier natuurlijk bij moeten zijn.”

Scholieren doen proefjes met kool

RAAMSDONKSVEER – Leerlingen van groep 8 van de basisscholen zijn al volop bezig met het nieuwe schooljaar. Om de drempel naar de middelbare school te verlagen, zijn er tal van meeloopdagen. Zoals de Wetenschapmiddag van het Dongemond College, waar woensdagmiddag 52 leerlingen alvast kwamen proeven aan de lessen. Zij zijn afkomstig van 21 verschillende basisscholen in de omgeving.

Voor Amy uit Made is het een uitgemaakte zaak. ,,We doen nu natuurlijk alleen de leuke dingen, maar dit gaat het wel worden. Ik voel me hier veilig en geborgen, dat vind ik belangrijk. Techniek vind ik leuk, ik denk graag na.” Samen met Julia heeft ze een scheikundig proefje gedaan met rode kool. ,,Wat ik hier precies mee kan weet ik niet, maar het was leuk om er zelfstandig mee aan de slag te gaan, zonder docent.” Zo ervoeren Maud en Aymée uit Dussen het ook. ,,Wij beginnen de weg in de school inmiddels steeds beter te kennen. Dat is toch fijn als we straks in augustus hier beginnen.”

Wat verderop zit de andere helft van de 52 te werken met de computer. ,,Je merkt dat ze nog veel sturing nodig hebben van de docent, dat ze niet goed zelfstandig tot oplossingen komen. Dat gaan ze volgend jaar wel leren”, observeert Anja Meeuwis, teamleider van de brugklas. Zoals de Madese Eva, die een 3d-ontwerp maakt van een object. ,,Hóe ik het precies doe? Ik zou het niet nogmaals kunnen, denk ik.” Zij komt wel voor de bètavakken, met name voor biologie en aardrijkskunde. ,,Ik wil heel graag weten hoe iets in elkaar zit. Hoe iets werkt. Maar dit voel ik nog niet zo.”

Op 13 februari wordt op het Dongemond College in Made een soortgelijke middag georganiseerd; op 27 februari wordt de Wetenschapsmiddag in Raamsdonksveer herhaald.

‘Bierkratcurling vonden we gelijk een goed idee’

RAAMSDONKSVEER – Al twaalf kerstvakanties lang -dit jaar van 21 december tot en met 6 januari- wordt ‘t Veerse IJsplein opgezet en opgetuigd. Op de twee handbalvelden van Goodflooring-H.M.C. in Raamsdonksveer. Over de plek was men al overtuigd, vanaf volgend jaar zal deze nog wat zekerder worden; er komt een vaste aansluiting met elektra voor de ijsbaan. ,,Dat scheelt echt enorm in de kosten”, klinkt Saskia Kievith van het bestuur opgetogen. Kosten die de gemeente voorheen grotendeels op zich nam; de subsidie die men ontvangt gaat volgend jaar dientengevolge dan ook omlaag.

Gratis is het toverwoord op deze ijsbaan. Iedere dag schaatsen hier zo’n 500 á 700 mensen. Vooral jeugd, die enthousiast gebruik maken van de winteractiviteit. De ijsbaan wordt gerealiseerd door lokale sponsors. Door ‘Vrienden van het IJsplein’. Door donateurs, die voor 50 euro een vierkante meter ijsbaan kunnen sponsoren. En een klein beetje subsidie van de gemeente. ,,Hier komen de drie dorpskernen van Geertruidenberg, Raamsdonksveer en Raamsdonk samen. Een fijne plek; het gehele jaar sport de jeugd hier al, dus het is bekend terrein.” Hier geen hekken, of dure beveiliging. Dat zou wel zo zijn als de ijsbaan in één der dorpskernen geplaatst zou worden. ,,Nu is het met de vrijwilligers perfect te overzien. Er is hier nooit rottigheid.”

’s Morgens schaatsen ouders met hun jongste kroost hun rondjes, in de middag opgevolgd door de jonge tieners. ’s Avonds komt de wat oudere jeugd. ,,En daarnaast proberen we ook wat evenementen te organiseren, zoals een ijshockey-clinic of bierkratcurling.”

Ja, bierkratcurling. Verspreid over vier rondes, vier avonden, met 5 januari als finaledag. Dertien teams -afkomstig uit de dorpskernen, zoals de voetbalvereniging en het carnaval- nemen het dan tegen elkaar op. ,,We wilden iets leuks en origineels. Dit hebben we gezien in Duitsland, we vonden het gelijk een goed idee.” Het spel is een versimpeling van curling: vanachter de rode lijn dient een bierkratje zo dicht mogelijk bij de rode stip te komen. ,,Hilarisch. Niemand zal het echt serieus spelen, maar het is een toffe activiteit. Ik denk dat iedereen deze ijsbaan ook wil steunen en daarom meedoet”, grijnst deelnemer Adriaan Ermens van Team Drama, uit Raamsdonksveer.

Op 2 januari wordt een ijshockey-clinic georganiseerd. Eveneens gratis. ,,Deze begint om half 9 ’s morgens, maar daar willen heel wat tieners toch wel vroeg hun bed voor uit hoor”, glimlacht Kievith.

Euforie en zweetdruppels bij spinners in de Koloszaal

Euforie en zweetdruppels bij spinners in de Koloszaal

RAAMSDONKSVEER – ,,Wat ruiken jullie lekker!”, roept Radio 2-dj en Campagneteam Huntington-ambassadeur Jan-Willem Roodbeen vanaf het podium. Ruim tweehonderd deelnemers spinden zich gisterenmiddag zes uur lang in het zweet tijdens de zesde Spinningmarathon in de Koloszaal in Raamsdonksveer. De totale opbrengst bedroeg €18.000,-.

KWF Kankerbestrijding is jaarlijks het vaste goede doel; Campagneteam Huntington werd dit jaar gekozen als belangrijk subdoel. Zij mochten deze middag €10.500,- bijschrijven. ,,Huntington heeft symptomen van ALS, Alzheimer en Parkinson en is uiterst dodelijk . Er is op dit moment nog helemaal niets aan te doen”, vertelt Aiko de Raaf, vicevoorzitter van Campagneteam Huntington. Joyce van Blerck heeft het wel en richtte de Joyce Foundation op. In oktober schoof ze aan bij Pauw en ze verscheen in diverse tijdschriften met haar verhaal. ,,Het werd al op jonge leeftijd bij me geconstateerd, maar dan is het wachten op de eerste symptomen. In het begin vraag je je af: is dit Joyce of is dit de ziekte? Uiteindelijk neemt het je steeds meer over.”

Huntington is een ogenschijnlijk zeldzame aandoening: in Nederland hebben zo’n 1700 mensen de ziekte en zijn er zeker 8000 risicodragers. Volgens De Raaf zijn er twee problemen met het werven van geld voor onderzoek: ,,De ziekte is onbekend en er heerst een taboe op. Dat willen we allereerst doorbreken middels onze campagne.”  De Raaf en Van Blerck denken dat er zo’n 4 miljoen euro nodig is voor de wetenschap om aangrijpingspunten te vinden, die tot passende medicatie kunnen leiden. ,,Ze zijn ermee bezig, maar zijn nog aan het begin. Het zal waarschijnlijk nog wel tien tot vijftien jaar duren voordat het behandeld kan worden”, verzucht Van Blerck.

De deelnemers laveren na zo’n zes uur spinnen tussen pure euforie en pure emotie, als het ‘You’ll never walk alone’ de eindsprint inluidt. Marco Jansen uit Geertruidenberg noemt het een intens evenement. Hij fietst alleen, ook namens zijn broer en zijn vader. ,,Hoe meer de tijd vorderde, hoe meer emoties van iedereen voelbaar werden.” Tijdens de vorige editie vocht zijn moeder nog tegen kanker. ,,Nu is ze overleden. Er gaat zoveel door me heen, het is op een mooie manier heel confronterend”, zegt hij met betraande ogen. Bij Django Pels uit Raamsdonksveer werd al op jonge leeftijd cerebrale parese vastgesteld, een onvolledige verlamming. ,,M’n armen werken nog goed, dus gebruik ik de handbike. Ik sport heel veel en heb leren omgaan met m’n beperkingen. Dit is prachtig, iedereen is hier met z’n eigen verhaal; ik wil graag wat bijdragen.”

Artiesten als De Spinningband, Huub Hangop, Matthijs Koning en Eduard Sips traden zondagmiddag belangeloos op. De presentatie was in handen van John Meijer.

‘Ik kijk elk jaar weer uit naar de Veerse Dag’

RAAMSDONKSVEER – Voort blijven borduren op een succesformule of doorontwikkelen: het lijkt een prangende vraag die boven de markt van de 34e Veerse Dag  zweeft. “Vrijdagavond was het Heereplein afgeladen vol voor Ali B en ook onze markt, met zo’n driehonderd kraampjes, lijkt dit jaar weer een groot succes”, zo zag de organisatie.

Even was er beroering, toen voorzitter Antoine Janssen in deze krant zei dat de Veerse Dag ook best in Geertruidenberg georganiseerd kan worden. Niels van Beek van het Veers Erfgoed snapt best dat zoiets op bestuurlijk niveau overwogen wordt. “Van oudsher is er rivaliteit tussen de twee kernen. Geertruidenberg, stad met elite en Raamsdonksveer, dorp voor de arbeiders. Maar het is natuurlijk al één gemeente en er wordt al op veel vlakken samengewerkt.”

Sjan van Wanrooij uit Oosterhout voelt die rivaliteit niet, maar heeft een sterke voorkeur voor Raamsdonksveer. “Ik kom hier nu zo’n twintig jaar met m’n schoondochter en inmiddels ook met m’n kleinkinderen. Ik vind het een prachtig evenement en kijk er elk jaar weer naar uit. Ik zeg: laten zoals het is, niks aan veranderen. Sommige dingen moet je bij het oude houden, ofwel: in Raamsdonksveer, met deze ingrediënten.”

Bert Posthumus reist al 27 jaar vanuit Leeuwarden met zijn wafelkraam af naar het dorp. Hij zag het aantal kraampjes op de Veerse Dag groeien, maar mist ontwikkeling van het evenement zelf. “Er is echt een overkill aan eten en zóveel mensen komen hier nu ook weer niet.”  Dit zou daarom zomaar zijn laatste Veerse Dag kunnen zijn. “Die gedachte kwam vanmiddag in me op en die voelt goed. Ik kan op andere plekken echt betere zaken doen.” Volgens Posthumus zit er te weinig idee achter De Veerse Dag. “Er zijn binnen een kilometer drie wafel- en twee churroskraampjes. Dat is teveel, daar zit geen logica in.” Hij pleit voor doorontwikkeling van het totale evenement. “Werk met segmenten, of zogenaamde eilanden. Daar een paar kraampjes met streekproducten, ginder een hoekje met ambachtelijke producten. Zorg voor wat meer amusement gedurende de dag. Nu is het, nou ja, gewoon een markt. Dat kan tegenwoordig niet meer. Er is bovendien teveel aanbod van hetzelfde, die drempel mag best verhoogd worden.”

Waarschijnlijk de laatste keer Posthumus’ wafelkraam bij de Veerse Dag dus. “Ik ben hier echt puur commercieel en niet voor het sentiment. Ik heb hier gouden jaren gehad, maar ik merk een dalende lijn.”

Fèrs Dikteej uit een reeds vervlogen tijd

Een avondje dictee in Raamsdonksveer, maar dan net iets anders. Door een avondvullend programma, met televisie uit de jaren ’60 als uitgangspunt, werd het Veers dialect weer eens van stal gehaald. Tekst onder de afbeelding.
img_20160404_090803.jpg

 

RAAMSDONKSVEER – Een nagenoeg uitverkocht Henricusgebouw in Raamsdonksveer was zaterdagavond getuige van het Fèrs Dikteej. Het was dan ook een bijzondere editie: het Veers Erfgoed viert dit jaar haar vijftienjarige jubileum.

Om de geschiedenis van Raamsdonksveer veilig te stellen, werd het Veers Erfgoed in 2001 opgericht. De stichting verzamelt alles dat met het dorp te maken heeft, waaronder het authentieke Veerse dialect. “Ik hoorde tijdens deze voorstelling goed wie van origine uit het dorp komt en wie het dialect zich pas later eigen gemaakt heeft”, ondervond bezoeker Sjaan Berende, die opgroeide in Raamsdonk-Dorp. Het Fèrs Dikteej heeft dit jaar een iets andere vorm. Geen dictee zoals op school, maar een heus avondvullend programma, die het publiek terugneemt naar de jaren ’60. Aan de hand van televisieprogramma’s uit die tijd wordt het oude Veers weer even in leven geroepen. “Het Veers had ook nog twee vormen”, weet Jan van Strien, oud-schoolmeester in het dorp. “Je had de welgestelden, die het dorp eigenlijk nooit verlieten. En je had de arbeiders, die het land op moesten. Die werden natuurlijk beïnvloed door andere arbeiders.” Van Strien is ook voorzitter van de werkgroep Zeggenderwijs. Zij presenteren deze avond ‘Het Twèdde Fèrs Woordenboekske’, ofwel: het Veers woordenboek. Nieuw in deze editie zijn alle bijnamen die men vroeger aan elkaar gaf. Tijdens het spel ‘Wie van de Drie’ wordt duidelijk hoe deze bijnamen nog leven in Raamsdonksveer, waar iedere herinnering aan die jaren ’60 diepgeworteld blijkt. Voorzitter van het Veers Erfgoed Niels van Beek: “Het is cabaret afkomstig uit een reeds vervolgen tijd binnen een dorpskern. Dat is vooral herkenbaar voor de echte Verenaren, dat maakt deze avond zo bijzonder.”

Tranen en zweetdruppels bij drukke spinningmarathon in Raamsdonksveer

Zes uur lang ‘spinnen’ voor het goede doel: KWF en ALS. 213 mensen deden mee aan de spinningmarathon in Raamsdonksveer. Ik toog er namens BN DeStem heen en sprak enkele mensen die deelnamen. Hun verhalen waren ontroerend. Volledige tekst onder de afbeelding.

img_20160307_100133.jpg

Zondagmiddag vond de vijfde editie van de Spinningmarathon plaats in de Koloszaal in Raamsdonksveer. De 213 deelnemers spinden liefst zes uur voor Stichting Mont Ventoux: Groot Verzet tegen Kanker en voor Tour du ALS en haalden uiteindelijk € 22.155,90 op. “Iedereen, óók de artiesten, werkt geheel belangeloos mee”, melden Peter van Helvoort en Dirk van Oord trots, namens de voltallige organisatie.

Voor €50,- hebben deelnemers een spinningbike en alle tweehonderd spinningbikes zijn deze middag bezet, wat betekent dat er al voor aanvang €10.000,- is ingezameld. Dat levert een mooi beeld op: tweehonderd mensen die fanatiek aan het spinnen zijn, opgejut en gemotiveerd door liveoptredens van bijvoorbeeld De Gebroeders Ko, De Snollebollekes en lokale artiesten als Maartje Beerens en Tamara Tol. “De kunst is om je als deelnemer te laten sponsoren. We ontvangen op die wijze vaak flinke donaties.” Bianca van der Berg haalde liefst €1520,- op. Met vijftien man –familie, buren, kennissen- is ze hier. “Bij mijn broer is in 2014 ALS geconstateerd. Het gaat momenteel echt achteruit. Hij is 38 jaar en woont weer bij onze ouders, die hier het huis flink voor hebben aangepast. We weten zo weinig over deze ziekte, daar moet echt meer onderzoek naar komen.” Haar nicht Lydia Voermans fietst ook mee. “Vorig jaar had ik zelf nog borstkanker. Ik ben nu schoon verklaard en fiets keihard mee. Vorig jaar fietsten mijn kinderen Rodi en Jerre ook mee, net als hun vriendje Coen. Ze fietsten zo fanatiek om mij te steunen, dat heeft me flink aangegrepen.” Van der Berg is vast voornemens om vandaag heel diep te gaan. “Mijn broer heeft zich onlangs uit het ziekenhuis gevochten, nu moet ik voor hem vechten. Ik moet gewoon iets doen.” Angela Keulemans verloor haar tante aan kanker. “Ze overleed gisteren precies één jaar geleden. Ze was als een tweede moeder van me, haar overlijden heeft een flinke impact op me gehad. Ik heb diverse sponsoren en ruim €820,- bij elkaar gescharreld. Ik ben vooral trots op mijn zoon, die vandaag zes uur gaat fietsen en dat doet hij echt als eerbetoon aan z’n tante en ook voor mij. Ik vermoed dat ik straks nog wel een traantje laat.” Dat gevoel heeft Twan van Turnhout ook. Zijn buurvrouw Sabine overleed in november aan kanker. “Sterke, kerngezonde vrouw met twee kinderen en ineens: ziek. In drie jaar tijd is ze kapot gegaan. Onze gezinnen waren erg close met elkaar, zeg maar gerust beste vrienden. Kanker heeft voor mij nu echt een gezicht gekregen. Sabine was 40, zo jong, ik kan dat nog steeds niet goed bevatten. Deze dag is met een lach en een traan. Door het overlijden van Sabine ben ik het leven meer gaan waarderen. Wrang dat zoiets blijkbaar nodig is om oprecht te genieten van zoiets ogenschijnlijk vanzelfsprekends als de gezondheid van jezelf en je naasten.”