Sander leasete leaseauto’s gewoon dóór

De 58-jarige Sander uit Eindhoven leasete drie auto’s bij een internationale leasemaatschappij: een Volkswagen en twee Mercedes Benzen. Omdat de betalingen niet van een leien dakje gingen, stopte het bedrijf de samenwerking met Sander. De auto’s bleven echter weg: Sander leasete deze door. Ofwel: hij eigende zich de drie voertuigen toe en verdiende er vervolgens geld aan.

De auto’s werden langzaamaan teruggevonden; twee stuks werden op de weg aangetroffen en aangehouden. De bestuurders verklaarden dat ze de auto huurden en Sanders naam werd genoemd. De prijzen die zij ervoor betaalden varieerden: van 800 euro per maand tot 6000 euro in totaal. Sander zelf is niet ter zitting gekomen, zijn advocaat wel. Deze stelt dat Sander er niets mee te maken heeft. De handtekening die de leasemaatschappij heeft is niet de zijne, maar is vervalst. Er is sprake van identiteitsfraude. Dat zijn naam op internet circuleert als zijnde een oplichter is de advocaat tegen het zere been. ,,Als je iemand een oplichter noemt, moet je dat onderbouwen. Dat gebeurt nergens en dat is wat mij betreft laster.”

Dat Sander geen verklaring aflegt en niet is komen opdagen, pleit niet in zijn voordeel. Zijn naam wordt overal genoemd: zowel de auto’s die in Etten-Leur zijn aangetroffen, als degene in Eindhoven. En dat het hier dure auto’s betreft, weegt mee, stelt de officier van justitie. Zij eist 150 uur werkstraf.

Waarom is de identiteit niet gecontroleerd door de leasemaatschappij? Waarom bestaat er geen origineel contract, maar bestaan er slechts kopieën? Waarom worden de berijders van de auto’s niet uitgebreid gehoord? Hoe is Sander betaald door hen? Waarom is hen niet gevraagd naar een signalement van Sander? ,,Kortom, het zijn allemaal aannames. Er wordt alleen maar uitgegaan van vage verhalen.”

Toch, het zwijgen van Sander blijft voor de rechter ook wel een aspect. ,,Het is zijn goed recht, maar we hebben daarom niets kunnen onderzoeken. Er is geen aangifte gedaan van identiteitsfraude; alles wijst op Sander. Zo’n leasecontract bestaat ook voor een deel uit vertrouwen. Als je daar zo mee omgaat, werkt dat ontwrichtend. Dat telt mee.” Hij gaat daarom mee met de eis van de officier van justitie: Sander mag 150 uur gaan werken.

(BD): Tilburger racet weg bij boete: bedreigend?

BREDA – De 55-jarige A.A. uit Tilburg parkeert zijn auto op 20 december 2018 kort op de taxistandplaats aan De Schans. Als er een boete uitgeschreven wordt, pakt hij zijn auto en rijdt hard weg. De boa’s kunnen hem ternauwernood ontwijken. A. stond dinsdagmiddag voor de politierechter in Breda.

Het incident maakte indruk op getuigen, stelt de politierechter. A. zelf is nog altijd woedend op de boete van 104 euro die hij kreeg. ,,Er was geen gesprek mogelijk, ze schreven direct”, klinkt het met bevende stem. Er worden beelden van het incident vertoond in de rechtszaal. Eén van de boa’s moet een stap opzij zetten om niet aangereden te worden. A. zegt niet goed te begrijpen waarom zijn actie gevaarlijk was. ,,Hij gebruikt medicatie, heeft stress en wordt gauw boos. Hij wilde uit die situatie, wilde weg. Hij had niet de intentie om de boa’s aan te rijden”, stelt zijn advocaat.

De vraag is hoe gevaarlijk de situatie was. ,,Heel bedreigend”, zegt de officier van justitie. ,,Misschien niet bewust, maar zo is wel gehandeld. De boa doet zijn werk, er zijn andere manieren om daar mee om te gaan.” Ze eist een taakstraf van 120 uur en vraagt de rechter ook de door de boa ingediende schadevergoeding van 475 euro toe te kennen, wegens stress en slapeloze nachten. ,,De auto rijdt vanuit stilstand weg, zo hard ging het dus niet. Er was geen aanrijding, noch een intentie daartoe”, verdedigt A’s advocaat. De rechter vindt de risico’s met twee man zo dicht op de auto aanzienlijk. Wel houdt zij rekening met de persoonlijke omstandigheden van A. Ze legt hem een taakstraf op van 40 uur, waarvan de helft voorwaardelijk. Bovendien zal hij de boa een schadevergoeding moeten betalen van 300 euro.

,,Die vis was dood, het bewoog omdat het waaide!”

De 65-jarige Stanley uit Waalwijk gaat met enige regelmaat met vrienden vissen. Zo ook op 23 december 2017, vlakbij hun woonplaats. Het is kwart over tien ’s avonds en het is winderig en guur. Een buitengewoon opsporingsambtenaar (boa) ziet het drietal bezig en bekijkt hen van een afstandje. Gebruikt Stanley nou levend aas? De boa ziet het gebeuren, Stanley wordt voor 370 euro beboet. Hij ontkent bij hoog en laag.

Het moet er wat klunzig uitgezien hebben, als de boa Stanley op heterdaad betrapt. De visser haalt zojuist zijn hengel op. Stanley verliest de controle en de spartelende vis belandt op zijn rug en siddert daar nog even na. Zich bewust van het toeziende oog van de boa breekt Stanley vliegensvlug zijn vistouw en gooit de vis terug in het water. ,,Die vis was dood, het bewoog omdat het waaide”, verklaart Stanley.

Stanley vist al 38 jaar. Zo’n vijf á zes maal per jaar komt er een controle, waar zij doorgaans zonder kleerscheuren vanaf komen. Of nou ja: Stanley is al eens gepakt in 2016. Hij viste toen wél met levend aas. ,,Dus ik heb al eens zo’n hoge boete gehad. Ditmaal heb ik het echt niet gedaan. Door deze boete heb ik nu een enorm huwelijksprobleem”, sombert hij.

De drie mannen waren juist bezig weg te gaan als ook zij de boa zien. Ze weten dat ze niks fout doen, dus maken ze zich geen zorgen, zegt Stanley. De auto staat al open, het visgerei wordt bij elkaar geraapt. ,,Wij controleren elkaar altijd. Een levende vis weggooien is zonde, waarom zou ik dat doen?” Hij baalt dat de dienstdoende boa niet ter zitting is gekomen; samen zouden ze ongetwijfeld tot een eenduidig verhaal zijn gekomen, vermoedt hij.

De officier van justitie en de rechter horen het verhaal van Stanley aan. De officier noemt het proces verbaal ‘overtuigend en uitgebreid’. ,,Wat ik niet snap: u ziet dat er een boa aankomt. U weet waar ze op controleren. Waarom gooit u dan de vis weg; dat was toch het ultieme bewijs dat u niets verkeerd deed?”

De opmerking van de officier zorgt voor paniek bij Stanley. ,,Ik ben arm, ik kan het niet betalen! Echt,  het waaide, die vis was dood! Doe me dit niet aan, dit overleef ik niet!”, roept hij. De rechter is echter duidelijk. ,,Het spijt me dat ik het zo moet verwoorden, maar ik geloof u niet. U breekt uw eigen lijn en gooit een dode vis weg: dat is echt totaal niet logisch.” De rechter handhaaft de boete van 370 euro, Stanley protesteert luidkeels. ,,Meneer, we gaan hier niet over in discussie of onderhandeling verder. Dit is de uitspraak.”


Tof verhaal?

Dit verhaal lees je gratis, hoewel er uiteraard wel werk in zit. Als je deze tekst waardeert en dat wil laten blijken middels een bijdrage: dat kan en wordt natuurlijk super-super-super-gewaardeerd!

Totaal: € -



S. verwaarloost 43 katten en twee honden

BREDA – Een penetrante geur van uitwerpselen. Een paar dode en diverse zieke dieren. Als de politie op 14 november 2018 een huis aan de Kersterenlaan binnenvalt, treffen ze in totaal 43 katten en twee honden aan. Verwaarloosd. Ze zijn van de 52-jarige M.S. uit Breda, die twee dagen eerder wegens de kattenoverlast uit huis is geplaatst door de woningcorporatie. Hij noemt de aanklacht ‘overdreven’ en verzorgt de dieren juist met veel liefde. ,,De dieren zaten nu twee dagen alleen. Ja, dan ziet het er zo uit.” S. moest zich verantwoorden voor de politierechter.

De officier van justitie gelooft niet in zo’n snelle escalatie. ,,Dit is een langere tijd van slechte verzorging, dat kan niet anders.”

S. zit terecht voor twee zaken, want twee weken later wordt verwaarlozing van zijn twee honden vermoed. Alle dieren werden overgeheveld naar Stichting Poor Animal, dat zwerfdieren opvangt. ,,Mijn honden zijn zeer agressief, dus verzorgde ik ze. Mij doen ze niets, daarom sliep ik bij ze in het hondenhok”, legt hij uit. Maar S. was vaak dagenlang weg, zegt eigenaar Martin Kroon van Poor Animal. En de honden moesten toch eten. Toen hij hen wilde voederen, werd hij aangevallen. ,,S. was vaak weg. Soms sliep hij bij zijn honden in het hok op ons erf, echt tegen onze zin. Na die aanval wilden we S. en de honden daarom echt weghebben.” Een van de honden is inmiddels overleden.

S. wil zijn nog levende hond laten inslapen, maar dat kost hem 750 euro. Geen verzekering die het dekt en dit geld heeft hij echt niet. ,,Maar ik wil niet dat mijn hond straks een kind doodbijt. Dat risico is er wel”, waarschuwt hij.

Volgens de advocaat van S. zouden de problemen met de katten wel degelijk in twee dagen kunnen ontstaan. ,,Katten raken nu eenmaal snel ondervoed en hebben veel aandacht nodig. Dat kan snel gaan.”

De rechter is streng. ,,Door zoveel dieren in zo’n kleine woning te verzamelen, ontstaat een onwenselijke biotoop.” Daarom stelt hij een eis: als S. weer een permanente woning heeft, mag hij straks maximaal twee katten en twee honden hebben. Die moet hij dan ook frequent laten zien aan de dierenarts, ter preventie. Voor de verwaarlozing van zijn honden wordt hij vrijgesproken; volgens de rechter was S. er op dat moment niet verantwoordelijk over. Hij krijgt voor de verwaarlozing van de katten een taakstraf van 60 uur, waarvan 40 uur voorwaardelijk. Op dit moment heeft S. geen vast adres en kan hij dus niet zorgen voor zijn valse hond. Deze zal daarom een spuitje krijgen, beslist de rechter.