perrongeluk

De derde persoon

Twee vrouwen van begin twintig lopen druk in gesprek mijn richting op.

“… maar dat bedoel ik dus. Ze breekt in bij een gesprek dat jij hebt, neemt dat gesprek over en negeert jou vervolgens volledig. Ik had bijvoorbeeld bij dat feestje van Rachel een paar weken geleden een leuk gesprekje met Jeroen”, vertelt de pratende vrouw, terwijl ze haar tas opent, “en toen kwam zij er ineens bij staan. Ze nam weer het hele gesprek over! Weg leuk onderonsje met Jeroen. Nou is dat op zich geen probleem, maar ze had dus alléén oog voor Jeroen, ik werd totaal niet meer betrokken bij het gesprek. Als ik wat zei, ging zij er totaal niet op in maar denderde er gewoon overheen. Alsof ik niet bestond!”

De vrouw pakt haar portemonnee uit haar tas, terwijl de ander beaamt. “Yep. Dat is Ilse. Als er een man bij betrokken is, besta je niet meer. Je maakt op geen enkele mogelijkheid meer onderdeel uit van het gesprek, gaat je gewoon niet meer lukken.” De vrouw met de portemonnee kijkt kort naar mij en gebaart vluchtig dat ze een cappuccino wil, waarna ze het het gesprek weer voortzet. “Nope. Ik sprak gisteren met Jeroen en vertelde hem hoe ik dat ervaren had. Hij herkende het totaal niet, vond haar juist hartstikke sociaal en charmant. Dat is zó irritant, die gasten hebben het gewoon niet door. Het viel Jeroen alleen maar op dat ik stil viel”, raakt de vrouw een beetje opgefokt, terwijl ze de cappuccino betaalt. Zonder enige groet of aandacht voor mij neemt ze de cappuccino mee naar de suiker. “Dan vraag ik me serieus af, heb je dan écht niet door dat er nog een derde persoon bij staat? Doet ze dat bewust? Ben ik minder waard? Ik snap gewoon echt niet dat je de aanwezigheid van een derde persoon haast ontkent.”

perrongeluk

Hoeist?

Een man van ongeveer 25 komt bij me. Hij lijkt Arabische roots te hebben, heeft een volle, zwarte baard en hij heeft een stoer, maar zacht voorkomen. Hij begroet me vriendelijk (“’n goedenavond gast“) en pakt wat te drinken, plus een Lion. Het volgende gesprek.

Zo, hoeist man?“, zegt ie afwezig.
Ja prima hoor! Dank je wel, met jou ook?”
“Zeker man. Dit alsjeblieft”

[We rekenen af] “Weet je wat me nu best eens grappig zou lijken?”, zeg ik met een grijns.
“Wat?”
“Als we nu gingen praten hoe het écht met ons ging. De liefde, filosofie, politiek, onze onzekerheden, dat soort dingen, een diepere laag in dit gesprek“, zeg ik met enig gevoel voor dramatiek.
Even kijkt ie me verbaasd aan. “Haha! Dude… HAHAHA! Dat zou inderdaad zéker grappig zijn, haha! Briljant”
“Jij vraagt me hoe het gaat, ik vraag het aan jou, een goed gesprek volgt gewoon. Maar goed… Gaat niet gebeuren, weet ik ook wel!”
“Haha! Nee, natuurlijk niet, haha”
“Maar het gaat dan ook goed met ons allebei, dus dat scheelt!”
“Sowieso!”
“Mooi, fijne avond!”
“Succes met je… liefde en… Wat zei je nog meer? Oh ja, onzekerheid haha!”
“Jij ook, als er wat is, ik ben er voor je!“, en ik wijs naar ‘m.
Ik ben er ook voor jou man!”, en met twee handen in mijn richting wijst ie terug.

perrongeluk

Intrigerende gespreksflard

Twee mannen van achter in de 40 komen bij me.
Goedemiddag, doe mij maar een Coca Cola. Wil jij ook wat?“, vraagt de ene man aan de ander. “Ik wil wel een Cola Light. Maar goed, alsof dát nog niet erg genoeg was, werd óók nog een van haar benen geamputeerd”.
Sjeusus. Wil je trouwens ook nog wat lekkers?

perrongeluk

Het genie

Een man kijkt even naar het assortiment en bestelt op zachte toon een spa blauw. Omdat ik daarin twee maten verkoop, vraag ik of ie een kleine of een grote wil.

“Ik zei: Mag ik een GROTE spa blauw!”, is zijn wat boze antwoord.

“Je snapt er ook niks van, niemand snapt er wat van, ik ben namelijk een genie!”
“Oh jee, waarin bent u zo geniaal?” vraag ik met enige spot.

Een onsamenhangend verhaal volgt, het komt erop neer dat hij de wereld kan doorgronden aan de hand van wiskundige formules.
“Ok, dat wordt dan 2,70”, zeg ik, om het gesprek af te ronden. Hij geeft een tientje. Bijdehand vraag ik: “En wat krijgt u dan terug?”
Verschrikt kijkt ie me aan. “Eh… acht euro…”
Ik onderbreek ‘m en gemaakt teleurgesteld geef ik ‘m z’n wisselgeld: “Zo, en ze-ven euro dertig

Genieën mogen soms best aan het twijfelen gebracht worden.

perrongeluk

Twintig keer pijpen

Vlak voor me wordt een jongen gebeld.

“Heej, ja, we zijn er!”

(…)
“Nee, meen je niet”
(…)
“Ja, godverdomme, we zijn er net!”
(…)
“Aaah, wat een kuthoer joh, had ze dat niet eerder kunnen bedenken”
(…)
“Ja, en nu dan? We gaan echt niet dat hele takkestuk terug hoor”
(…)
“Sjesus, ze moet me echt minstens 20 keer pijpen voor ik ‘r dit vergeef!”
(…)
“Oh… nou ja, wens ‘r maar beterschap, ik zie je binnenkort wel weer”

Vriend: “En?”
Beller: “Ze heeft afgezegd, we kunnen weer naar huis”

Goh.

perrongeluk

Appelsap

“Goedenavond, mag ik een… Eh… Hmm… Een… Ja, een appelsap!”

“Een appelsap? Dat vind ik verrassend”
“Oh, hoezo dat? Vind je me geen appelsap-type?”
“Nou ja, niet direct. Het kán, maar ik had het niet verwacht”
“Wat verwachtte je dan? Nu ben ik nieuwsgierig ook!”
“Je bent geen bier-in-de-trein-type, ook red bull valt denk ik af. Cola kan, maar ik neig naar ice tea. Klopt dat?”
“Ik vind ice tea ook erg lekker, dat klopt…”
“Maar goed, dan is het een kleine stap naar appelsap hoor, appelsapje doen?”
“Heerlijk, geef dit ice tea-type maar gewoon een appelsap”
“Lekker, alstublieft!”
“Jij ook dank je, fijne avond!”