Op zondag zin in de bibliotheek

BREDA – De winkels in de Bredase binnenstad zijn op zondag al jaren geopend, de bibliotheek nochtans niet. Daar komt naar alle waarschijnlijkheid in 2017 verandering in. Om het publiek alvast te laten wennen organiseren de bibliotheek en Nieuwe Veste driemaal een zondagse openstelling, met diverse activiteiten.

Deze tweede editie van Zin in Zondag staat in het teken van de Kinderboekenweek. “De bibliotheek is bovendien gewoon open. Tijdens de eerste editie, op 25 september, was het bij de uitleenbalie goed druk”, vertelt Cécile Verwaaijen van Nieuwe Veste.

Thema van de Kinderboekenweek dit jaar is ‘Voor altijd jong’. Het programma is dan ook samengesteld met het oog op kinderen, ouders en grootouders. De Oosterhoutse schrijver Eus Roovers geeft een workshop ‘poëzie’. “Dat heeft een wat stoffig imago, maar poëzie heeft geen regels en bovendien hou ik van anti-kunst. Je kunt zo leuk spelen met taal. Ik hoop vooral dat ik kinderen kan enthousiasmeren.” Dat is gelukt bij de 10-jarige Joris Nuijten uit Breda. “Ik schrijf al vaak korte verhaaltjes, of toneelstukjes. Poëzie vond ik altijd suf, maar dit was echt leuk. Misschien dat ik vaker ga dichten.”

Een bibliotheek anno nu is geen plek meer om slechts boeken te lenen, maar vooral een centrale ontmoetingsplaats. De 30-jarige Cubaanse Clara Aties Moracen woont sinds anderhalf jaar in Nederland en maakt vandaag onderdeel uit van de zogenoemde ‘mensenbieb’. “Mensen uit diverse culturen vertellen hier over hoe wij in ons thuisland omgaan met voorlezen aan kinderen”, legt ze uit. “In Cuba lezen wij niet voor. We vertellen verhalen, kinderen letten dan op onze mimiek, onze bewegingen en maken er een eigen voorstelling bij. Het leren lezen komt pas op school.” Ze heeft zelf nog geen kinderen, maar eenmaal zover? “Dan ga ik het combineren. Ik vind de Cubaanse stijl mooi, maar voorlezen met die prachtige illustraties vind ik ook waardevol”, glimlacht ze.

De volgende editie van Zin in Zondag staat op 20 november op het programma.

 

Alles in lichtjestocht is verrassing

DONGEN – Zo’n 600 mountainbikers namen zaterdagavond deel aan de tweede editie van de Lichtjestocht door Dongen en omgeving. “Elk gedeelte van de tour is weer een grote verrassing”, aldus deelneemster Annemarie van den Berghe uit Oosterhout.

Het veelal donkere parcours beslaat 40 kilometer en voert de deelnemers door het dorp zelf, langs het kanaal, door de bossen en via loodsen, terreinen en tuinderijen van 26 deelnemende bedrijven. “De rijders gaan zelfs bergop naar een eerste verdieping van een autoshowroom”, schetsen Cees Verbunt en Jean-Pierre Rooijakkers van organisator TC De Kleppers.

Het idee van deze tocht komt uit Esbeek, waar een dergelijke tocht al jaren gehouden wordt. “In 2014 organiseerden we voor het laatst de Kleppers Veldtoertocht. Het was de tiende editie, met elk jaar dezelfde route. We wilden echt iets totaal anders doen.” Het werd een tocht in het donker, voor iedereen. Mits een goede mountainbike en ruimschoots aanwezige verlichting.  “De Lichtjestocht heeft geen competitie-element, maar heeft vooral als doel te plezieren en te verrassen. Daarom wilde ik ook meedoen, de ingrediënten maken nieuwsgierig”, legt Cilia Zaal uit Mijdrecht uit. “Ik ga er compleet blanco in, weet echt niet wat te verwachten. Alleen dat het zeer gevarieerd moet zijn en dat je je ogen uit zal kijken.”

Halverwege de tocht is een pauzemoment ingelast, vlak nadat de rijders een autokerkhof doorkruisen. De loods van de autosloperij aan de Watertorenstraat is fraai verlicht en gedecoreerd. “Het is heel gaaf”, schetst Annemarie van den Berghe. “Vrijwel alle bedrijven hebben een soort parcours gecreëerd, tot een modderpoel aan toe. We zijn over een auto heengereden, daar had een bedrijf een bruggetje overheen gebouwd. Maar je rijdt ook door pikkedonker bos. Elk stukje route is een verrassing en telkens denk je: wat gaat er nu gebeuren?”

‘Ik kijk elk jaar weer uit naar de Veerse Dag’

RAAMSDONKSVEER – Voort blijven borduren op een succesformule of doorontwikkelen: het lijkt een prangende vraag die boven de markt van de 34e Veerse Dag  zweeft. “Vrijdagavond was het Heereplein afgeladen vol voor Ali B en ook onze markt, met zo’n driehonderd kraampjes, lijkt dit jaar weer een groot succes”, zo zag de organisatie.

Even was er beroering, toen voorzitter Antoine Janssen in deze krant zei dat de Veerse Dag ook best in Geertruidenberg georganiseerd kan worden. Niels van Beek van het Veers Erfgoed snapt best dat zoiets op bestuurlijk niveau overwogen wordt. “Van oudsher is er rivaliteit tussen de twee kernen. Geertruidenberg, stad met elite en Raamsdonksveer, dorp voor de arbeiders. Maar het is natuurlijk al één gemeente en er wordt al op veel vlakken samengewerkt.”

Sjan van Wanrooij uit Oosterhout voelt die rivaliteit niet, maar heeft een sterke voorkeur voor Raamsdonksveer. “Ik kom hier nu zo’n twintig jaar met m’n schoondochter en inmiddels ook met m’n kleinkinderen. Ik vind het een prachtig evenement en kijk er elk jaar weer naar uit. Ik zeg: laten zoals het is, niks aan veranderen. Sommige dingen moet je bij het oude houden, ofwel: in Raamsdonksveer, met deze ingrediënten.”

Bert Posthumus reist al 27 jaar vanuit Leeuwarden met zijn wafelkraam af naar het dorp. Hij zag het aantal kraampjes op de Veerse Dag groeien, maar mist ontwikkeling van het evenement zelf. “Er is echt een overkill aan eten en zóveel mensen komen hier nu ook weer niet.”  Dit zou daarom zomaar zijn laatste Veerse Dag kunnen zijn. “Die gedachte kwam vanmiddag in me op en die voelt goed. Ik kan op andere plekken echt betere zaken doen.” Volgens Posthumus zit er te weinig idee achter De Veerse Dag. “Er zijn binnen een kilometer drie wafel- en twee churroskraampjes. Dat is teveel, daar zit geen logica in.” Hij pleit voor doorontwikkeling van het totale evenement. “Werk met segmenten, of zogenaamde eilanden. Daar een paar kraampjes met streekproducten, ginder een hoekje met ambachtelijke producten. Zorg voor wat meer amusement gedurende de dag. Nu is het, nou ja, gewoon een markt. Dat kan tegenwoordig niet meer. Er is bovendien teveel aanbod van hetzelfde, die drempel mag best verhoogd worden.”

Waarschijnlijk de laatste keer Posthumus’ wafelkraam bij de Veerse Dag dus. “Ik ben hier echt puur commercieel en niet voor het sentiment. Ik heb hier gouden jaren gehad, maar ik merk een dalende lijn.”

Een passie voor de Rubik’s Cube

ULVENHOUT – Zaterdagmiddag vond bij handboogsportvereniging Alliance d’ Amitié in Ulvenhout de eerste Breda Open Rubik’s Cube plaats, met zo’n 60 deelnemers. Het toernooi kreeg de officiële status van de World Cube Association (WCA); de behaalde resultaten gelden dan ook wereldwijd.
“Dit is een perfecte zaal, vooral qua belichting”, roemt Ron van Bruchem van het WCA. Onder die lichten staan vijf tafels opgesteld, waar de deelnemers -gemiddeld zo’n 16 jaar oud- in razend tempo de verschillende Rubik’s Cube-puzzels oplossen. In totaal zijn er acht verschillende onderdelen. “Iedereen doet vijf pogingen deze puzzels op te lossen. Het gemiddelde is vervolgens je score”, legt organisator Jan van Dorst (14) uit. Al vroeg in de middag sneuvelen er enkele nationale records.
Van Dorst bezocht met vader Peter al diverse toernooien. “Het zijn soms avonturen. In Keulen kwamen we in een donker zaaltje bij een kerk, waar ook geen eten of drinken was. Zulke dingen wil je zelf natuurlijk wel beter doen”, herinnert Peter zich nog.
De Griekse Nederlander Antonie Paterakis (15) uit Hoofddorp wint het koningsnummer -de Rubik’s Cube met 3×3 steentjes- uiteindelijk. Hij bezoekt jaarlijks zo’n acht toernooien en behoort tot de nationale top. Zo verdiende hij dit jaar bij het EK in Praag de zilveren medaille en volgende zomer hoopt hij naar het WK in Parijs te gaan. “Het is geen wiskunde, het is vooral oefenen”, bezweert hij. “Mijn favoriet is de 2×2, deze heeft 130 algoritmes.”
Ook buiten de wedstrijden spelen alle deelnemers constant met de cube. Van Dorst noemt het toernooi dan ook geslaagd. “Iedereen heeft dezelfde passie, maar ook sociaal gezien is er een warme band. Alles verloopt zoals we wilden. Volgend jaar hopen we het weer te organiseren, maar dan tweedaags.”

Gelovigen in rij voor genezer

BREDA – Van donderdag tot en met zondag organiseert Evangeliegemeente De Deur een zogenoemde tentencampagne op evenemententerrein Breepark. Hoofdspreker is pastor Wayman O. Mitchell, die een drietal genezingsdiensten leidt. Gisterenavond kwamen daar zo’n 600 bezoekers op af.
“Wij geloven dat God mensen geneest. Mitchell roept Jezus aan”, zegt pastor Chris Entong van De Deur. Bezoekers met lichamelijke ongemakken worden opgeroepen zich naar het podium te begeven. Een man op krukken ervaart door aanraking van Mitchell plots minder pijn aan z’n voet en verlaat het podium zonder krukken. “Het verschil met de meest christelijke stromingen, is dat hier alleen maar mensen zitten die hiervoor kiezen. Heel zelfbewust. En iedereen is hier gelijk. Het heeft niets met je opvoeding of achtergrond te maken, iedereen die hier zit denkt zelf na”, stipt Stevie Entong, de zoon van, aan. Het organiseren van het evenement ging De Deur desgevraagd eenvoudig af. “En omdat we laagdrempelig willen zijn, vragen we het publiek geen entreegeld. We vragen een kleine vrijwillige bijdrage aan het publiek”, zegt Chris Entong. De organisatie roept op het podium nadrukkelijk op vrijgevig te zijn. “Het heeft ons zo’n 29.000 euro gekost, we willen deze diensten gratis houden. Maar het is zoals staat geschreven in de Bijbel: er wordt van u verwacht dat u geeft wat u hebt”, klinkt het vanaf het podium. Tot en met zondag zullen er nog twee genezingsdiensten van Mitchell volgen. Ook Chris Entong en Evert Valk van De Deur Nederland zullen nog diensten leiden. Vrijdagmiddag en zaterdagmiddag zal het gezelschap het centrum van Breda intrekken, in een poging het geloof in Breda te verspreiden.

KADER
De nu 86-jarige Wayman O. Mitchell uit Arizona stichtte in 1970 de Christian Fellowship Ministries, waar inmiddels 2200 kerken wereldwijd bij zijn aangesloten. Een van die kerken is Evangeliegemeente De Deur, die jaarlijks ergens in Nederland diensten organiseert in een festivalsetting. Dit jaar is Breda ‘door God aangewezen’. Mitchel zal een drietal genezingsdiensten leiden. Chris Entong van De Deur: “Wij hopen Bredanaars te verwelkomen. Ons voornaamste doel is dat iedereen God leert kennen.” De entree is dan ook gratis.

QUOTES
Femke de Sain, 18, Zwolle: Ik wil altijd kijken als Mitchell komt en logeer dit weekend in een hotel. Het is geweldig om wonderen te zien gebeuren.

Kathy Kovacs, 27, Breda: ik ben zeven jaar geleden op straat bekeerd en voel me hier omarmd. We helpen allemaal mee, ik ben dit weekend toiletjuffrouw.

Stevie Entong, 24, Breda: Ik zonderde me in m’n pubertijd af van het geloof. Uiteindelijk keerde ik uit eigen beweging terug: het is een passie geworden.

‘Spelletje spelen met een biertje erbij’

BREDA – De leidraad van evenement Mooie Boules is het aloude jeu de boules, met toevoeging van lekker eten, drinken, een beetje muziek en vooral een relaxte sfeer zonder teveel poespas. De eerste editie met vierenzestig deelnemers in het Wilhelminapark verliep precies zoals de organisatoren het graag wilden zien.

Mooie Boules komt overgewaaid uit Amsterdam. Jesse van der Meulen en vrienden organiseerden vier jaar geleden een spontaan toernooitje op het Museumplein. Inmiddels heeft hij zes Mooie Boules in de hoofdstad georganiseerd en breidde het uit naar Utrecht en Haarlem. Bredanaar in Amsterdam Thijs Tauw wilde het naar zijn Breda halen, Philip Mulié en Freek Haverman deden mee. “Toen ik door het Wilhelminapark liep, wist ik het gelijk: dit is een prachtige plek voor Mooie Boules”, schetst Mulié. Het toch centraal gelegen park wordt zelden gebruikt voor evenementen, Stichting Wilhelminapark reageerde direct enthousiast. “We willen hier niets commercieels, dit paste daarom goed”, vertelt Anne-Claure van Baarle, beheerder van Visserskot in het park. Van der Meulen is enthousiast over de Bredase editie. “Er komt hier iets ander publiek, maar organisatorisch doen wij hetzelfde. Gewoon het spelletje spelen met een biertje erbij.” Omdat het Glazen Huis dit jaar in Breda staat, wordt overwogen om samen een groot marathontoernooi te houden. “Met een slogan als ‘Ik jeu de boules voor het goede doel’, daar zijn we nog niet over uit”, glimlacht Mulié. Uitgangspunt is dat deelnemers geen professionals zijn. Deelnemer Michael Jansen werd uitgeschakeld in de kwartfinales en ondervond hier de keerzijde van. “We speelden tegen twee dames die de regels ietsjes versoepelden, dat krijg je dan ook”, klinkt het iets verbitterd. En dan, enthousiast: “Hopelijk blijft dit evenement kleinschalig en op deze plek. Wij blijven nog even hangen; we zijn nu deelnemer af en gaan we door als supporter.” Zo ziet het organiserende drietal het ook graag; langzaam toewerken naar de finale en hopen dat dit een spontane happening wordt. “Zoiets moet je niet teveel sturen. Nu treedt een singersongwriter op, straks komt er een dj en zo gaan we langzaam richting de finale. Het zou gaaf zijn als deze ook finalewaardig is, met veel deelnemers als publiek en na afloop nog een drankje.”

‘We moeten blijven praten over pesten’

BREDA – Zo’n 200 kinderen kwamen woensdagmiddag naar de derde editie van de Agnes Anti Pest Speelmiddag in de Ahornstraat. In de wijken Tuinzigt en Westerpark is de antipestdag inmiddels een begrip. De ambitie is om de speelmiddag volgend jaar in de grotere Westertuin te houden.

De Agnes Anti Pest Speelmiddag is tevens een memorial voor Agnes van den Muijsenberg, de schrijfster die in 2014 na een ziekte overleed. De dag wordt georganiseerd door haar weduwnaar Christiaan de Leij. Van den Muijsenberg bracht in 2012 het boek ‘Huilen zonder Tranen’ uit, een waargebeurd verhaal over cyberpesten. “Het boek gaat over onze dochter, die slachtoffer was”, vertelt De Leij. “Agnes kreeg hierop vele reacties, het was echt een hit. Ouders kwamen naar haar voor advies, of voor een gesprek hierover.”

Van den Muijsenberg ging nadrukkelijk aan de slag met het thema. In 2013 organiseerden Van den Muijsenberg en haar man al een kleinschalige antipestmiddag. “Na haar overlijden besloot ik die antipestmiddag voort te zetten. Als herinnering aan haar en als statement tegen het pesten”, aldus De Leij. Hij organiseert in de zomer van 2014 de eerste Agnes Anti Pest Speelmiddag in de Ahornstraat, waar zo’n 130 kinderen uit de buurt komen spelen. Inmiddels werken organisaties als Surplus Welzijn, Werkgroep Buitenspeeldag en Stichting Sinterklaas Kindercomité (SSKB) mee. “Wij laten ons hier zien en verder observeren we. We gaan niet gericht in gesprek over pesten, maar zijn laagdrempelig aanwezig. Kinderen komen hier samen spelen, hun ouders praten ook met elkaar”, denkt Willem Hoogkamer van het SSKB.

De instanties willen De Leij helpen het evenement te professionaliseren en groter te maken, iets dat wethouder Patrick van Lunteren zou toejuichen. “Pesten helemaal uit de wereld werken is helaas een utopie, maar het in de vorm van zo’n dag weer onder de aandacht brengen heeft zeker een echte meerwaarde.”

Sabrina Schouten uit Tuinzigt praat ook met haar zoons Djayden (8) en Gino (6) over pesten. “Ik denk dat je moet blijven communiceren. Als ik merk dat ze iemand er gek uit vinden zien, haal ik de spanning uit de lucht door erover te praten. Ikzelf kwam vroeger heel bewust op voor mensen die gepest werden. Ik vind dat we elkaar goed in de gaten moeten houden en moeten steunen.” Dat denkt ook Hannah de Leij, de 18-jarige dochter van Christiaan en Agnes. “Deze dag is altijd vrij emotioneel voor me. Wel iets waar ik me echt voor inzet. We moeten aandacht aan pesten blijven geven en erover blijven praten. Dat vind ik ontzettend waardevol, ook ter nagedachtenis aan mijn moeder.”

Destress maakt beloftes waar

MADE – De derde editie van het Destress-festival deed zaterdag wat het vooraf beloofde. Het hardstylefestival in de Brieltjenspolder te Made overtrof zichzelf niet alleen qua bezoekersaantal, maar oogde bovendien dusdanig professioneel en spectaculair dat het zomaar een blijvertje zou kunnen worden. Organisator Bas de Kroon: “Je merkt dat de olievlek zich langzaam maar zeker verspreidt.”

Binnen een paar jaar wil de organisatie naar een capaciteit van 15.000 bezoekers, vertelde De Kroon vorige week al in deze krant. “We hebben hier ruimte genoeg. De samenwerkingen met de gemeente en organisatoren van andere evenementen verlopen prima. Als het kan, waarom niet?” In het najaar vindt Dream Village in Oosterhout plaats. “Dat zou je als onze grote broer kunnen zien, maar wel op een heel ander moment in het jaar. In de omgeving zijn zoveel liefhebbers van het genre. Veel jongeren, maar toch ook veel dertigers en veertigers die de hardstyle al in de jaren ’90 omarmden.” Voor hen lijkt het nieuwe podium Galaxy of Noise bedoeld. Hier worden immers de klassiekers van het genre gedraaid. Het verschil in publiek is in de vroege avond dan ook opvallend: de muziek lijkt vooral gewaardeerd te worden door dertigers en ouder. Marjolein van Zessen uit Geertruidenberg nam wel even een kijkje. “Wat mij betreft niet zo interessant. Het is niet mijn ding, ik voel de muziek gewoon niet zo. En je merkt dat het publiek daar ook gewoon ouder is.” Dat valt Tim Janssen uit Made ook op. De dertiger vermaakt zich dan ook prima bij dit podium. “Muzikaal is het verschil eenvoudig te duiden. Deze classics zijn vrij monotoon, zonder dat het echt beukt. Je deint erop, ideaal voor een biertje en ouwehoeren met bekenden. De hardstyle op het hoofdpodium kent juist veel pauzes en rustmomenten. Een bekende melodie, meezingen en vervolgens komt er een keiharde beat in. Dat is later op de avond natuurlijk best lekker, voor nu blijf ik hier.” Ondanks de hitte werd besloten het hoofdpodium DistoredPlanet dicht en donker te houden. De Kroon:“We hebben daar een vette lichtshow, die natuurlijk wegvalt als er teveel daglicht binnenkomt. De tent is wit, volgens mij lukt het ook goed het binnen aangenaam te houden.” Helen ter Harmselo uit Lage Zwaluwe zit ’s middags nog buiten. “Ik ben alle edities tot nu toe gegaan. Het klopt dat er veel liefhebbers zijn in deze omgeving en door het kleinschalige karakter ken ik veel mensen hier. Ik weet dat ze het grootser aan willen pakken en dan heb ik eigenlijk maar één advies: boek publiekstrekkers. Zo’n lichtshow is fantastisch, maar daarmee trek je in eerste instantie geen extra publiek. Een artiest als bijvoorbeeld Partyraiser zou hier niet misstaan.” Marjolein van Zessen vindt de line-up juist prima. “Er zit een hele fijne opbouw in. Ook ik ken hier heel veel mensen, dus nu zitten we lekker in de zon met een rustig muziekje op de achtergrond. Ik ben net heel kort binnen geweest, qua lichtshow is het inderdaad geweldig. Die muziek zwelt straks steeds meer aan, dus vanavond gaan we uiteindelijk helemaal los.”

‘Heerlijk, die energiegolf’

Zaterdag 30 april was het Wereld Tai Chi-dag. Ook in Het Valkenberg nam men hieraan deel. Tekst onderaan de afbeelding.

IMG_20160502_095512

BREDA – Honderden steden wereldwijd doen mee aan de Wereld Tai Chi & Chi Kung-dag, jaarlijks elke laatste zaterdag van april. Sinds zes jaar neemt ook Tai Chi Breda, het Bredase netwerk van tai chi-docenten, deel aan deze dag. Zaterdagochtend was het weer zover. “Overal ter wereld beginnen ze om 10 uur ’s morgens plaatselijke tijd. Tien uur geleden begon men deze wereldwijde energiegolf in Nieuw Zeeland en vanaf nu maken ook wij hier onderdeel van uit”, luidt tai chi-lerares Irene Huisman deze publieke workshop in Het Valkenberg in.

Er kwamen zo’n dertig deelnemers naar het park. Met hun trage, synchrone bewegingen trekt het tai chi’ende gezelschap verwonderde blikken van passerend publiek. Irene Huisman is sinds vijftien jaar tai chi-docent bij Stichting Wij. “De sport groeit gestaag. Ik schat dat er in Breda zo’n driehonderd beoefenaars zijn, wereldwijd zijn er miljoenen. Het lijkt veel op het populaire mindfullness, maar tai chi is er al eeuwen. Er zit meer geschiedenis, verhaal en symboliek in. Tai chi is een sport die je probleemloos tot late leeftijd kunt doen.” Dat erkent Han Roland, de enige mannelijke deelnemer deze ochtend. “Ik ben vrij blessuregevoelig en dat speelt niet bij tai chi. Wat niet wil zeggen dat je deze sport niet voelt. Het versterkt je coördinatie, je evenwicht en het houdt de spieren soepel. Bovendien verbetert het je concentratie, dus ook voor de geest heeft het waarde.” Roland is het gewend de enige man te zijn. “Ik gun zo’n workshop wat opkomst en daar draag ik graag een steentje aan bij.” Wendy van Ginneken reserveert de maandagochtend doorgaans voor een uurtje tai chi. “Ik heb drie kinderen, wat toch wel stress oplevert. Tai chi geeft verbondenheid met de grond onder je voeten. Het zorgt ervoor dat mijn stress naar de aarde vloeit. Eigenlijk voed ik zo de aarde met compost. Die gedachte werkt voor mij erg prettig.” Gerard Schonenberg kijkt van een afstandje toe naar de deeelnemers; zijn vrouw Tanja is er een van. “Ze doet dit nu sinds een paar weken. Je merkt dat het haar rust brengt. Je moet er wel in geloven, denk ik. Iedereen bepaalt zoiets natuurlijk voor zichzelf en zoekt naar manieren om rust te vinden of te ontstressen. Ikzelf vind mijn ontspanning in mijn grootste hobby, fotograferen.” Saskia van Ginneken heeft na afloop genoten van de Wereld Tai Chi-dag. “Heerlijk om onderdeel uit te maken van die golf. Ik voelde de energie en verbondenheid.”