Handelde Yasin in drugs?

Handelt de 39-jarige Yasin uit Brasschaat in drugs? Informanten verdenken hem, waarop de politie een gps-tracker onder zijn auto plaatst. Ze volgen hem zo negen dagen, waar haast niets gebeurt. Iets lijkt er op een transactie, met een vrouw in Breda op 23 januari 2019. Hierom zit hij nu terecht.

Zijn advocaat maakt zich druk. Er was geen bevel voor de tracker en een 24/7-observatie van negen dagen is wel heel erg lang. Er geldt een wettelijk maximum van vijf dagen, tenzij er reden tot langer is. ,,Er wordt zonder reden inbreuk gemaakt op zijn privacy”, legt hij uit. De vermeende transactie was immers met Yasins ex-vriendin. ,,Ik zei daar eerder niets over, omdat mijn nieuwe vriendin niets over die afspraak hoefde te weten.” De officier van justitie snapt dat standpunt, de rechter ook. De zaak gaat door.

Het gaat om vier feiten: handel in cocaïne, witwassen, verzet tegen arrestatie en het in huis hebben van een taser. ,,Ik gaf haar cocaïne als afscheidscadeau, het was geen handel.”

De tracker werd onder de auto van zijn vader (84) geplaatst. Met hem reed Yasin van moskee naar huis naar ziekenhuis. ,,Hij werd bij de arrestatie ook meegenomen en drie dagen vastgezet. Daarom verstarde ik, uit paniek”, legt Yasin uit. In Yasins telefoon werden vervolgens sms’jes gevonden met bestellingen. Niet persé drugs: Yasin is ondernemer en handelt bijvoorbeeld in tickets.

Die taser wordt al snel opzij geschoven: deze is niet persé van Yasin. 4500 euro aan contanten en een Rolex zijn wel verdacht. ,,Dat geld had ik nog niet kunnen storten. Ik kreeg voor een factuur cashgeld. Dat heeft niets met drugs te maken.”

De officier van justitie vindt dat de feiten tegen hem spreken en vraagt een taakstraf van 180 uur. De advocaat protesteert. ,,Want er was geen handel. In het proces verbaal staat dat ze elkaar drie zoenen gaven. Dat doet een dealer niet”, legt hij uit. ,,Er worden alleen aannames gedaan. Dat hij bij de arrestatie niet meewerkt klopt, maar dat is geen geweld.”

De rechter vindt dat de negen dagen tracking inderdaad te lang is geweest. ,,Als dit het resultaat is, vind ik dat onrechtmatig verkregen. En alles dat erna gebeurd is, is dan niet meer relevant.” En dus wordt Yasin vrijgesproken.

perrongeluk

Teleurgestelde Rotterdammer

“Heey, heb jij… Eh… Van die sigaren, van één euro vijftien?”

De man is ver heen. Het kost ‘m moeite te praten, de Rotterdamse tongval kent een dubbele tong door de alcohol. “Nee, sorry, we verkopen sowieso geen sigaren”, vertel ik.

De man gooit letterlijk geld op de balie. €1,37. “En hiermee, kun je me dan niet helpen? Je stelt me teleur. Breda stelt me teleur en dat is jouw schuld, laatste keer dat ik hier ben”, zegt ie teleurgesteld en op rustige toon. “Ik wil u best helpen, als u me zegt waarmee?”, probeer ik. “Met sigaren, maar laat maar. Ik ga weg uit deze stinkstad en ik zou maar niks meer zeggen voordat ik kwaad wordt”, zegt ie ineens dreigend. “Oké. Nou… Fijne reis enneh, houdoe!”, roep ik lachend en een tikkeltje provocatief.

Ik denk dat ik Breda een goede dienst gewezen heb.

perrongeluk

Vodafone

Een Engelse man is werkelijk compleet de weg kwijt en bestelt 20 euro Vodafone (nou ja, hij zei ‘twe’tie pnds of vodfon’, maar euro leek ook wel okay te zijn). Z’n handen verdwijnen traag in z’n zakken, op zoek naar geld. Het tafereel duurt lang en ik besluit mensen voor te laten.

Ik zie na vijf minuten een paspoort, een tandenborstel, tandpasta, wat losse muntstukken, een balpen, lange vloei en shag liggen. De man staat volledig stil, de ogen gesloten, van de wereld. We naderen werkelijk de 10 minuten. Traag opent ie z’n ogen en glazig kijkt hij naar het niets. Hij lijkt te ontwaken met een kater. Hij ruimt alles met dezelfde traagte weer in en schuifelt weer weg. Zonder groet, zonder beltegoed.

perrongeluk

6:30

Het is 6.30, de meeste reizigers wrijven hun ogen nog eens uit en bestellen een kop koffie. Een man van in de 40 komt ten tonele. Hij wankelt, is hartstikke dronken. Geen dronkenschap als gevolg van een gezellige avond, eerder zijn manier van leven. Hij bestelt met dubbele tong twee biertjes en betaalt deze met enige moeite. Het contrast met de overige reizigers is groot…

… Vooral als een ongeveer 17-jarig meisje na hem een koffie bestelt. De dronkaard heeft haar direct in de smiezen en maakt zichtbaar kort de afweging. Hij besluit het erop te wagen.

“Euj… Hoeizzuttt”
“Goed, maar flikker alsjeblieft op”.

Een afwijzing was nog nooit zo voorspelbaar en terecht.

perrongeluk

Plasmeisje

‘Plasmeisje’ is ook te lezen op Reporters Online (€0,19) en in mijn boek Perrongeluk (€7,50).

Plasmeisje

,,Mag ik een enkeltje Goes alsjeblieft?”, bestelt een iets afwezig meisje van nog geen twintig bij me. Aangezien wij geen treintickets verkopen, verwijs ik haar door naar de kaartautomaat of het loket. Ze blijft zwijgen en kijkt dwars door me heen met een lege blik. Zonder in te gaan op wat ik zojuist zei vraagt ze nu naar treininformatie. ,,Hoe moet ik eigenlijk naar Goes?” vraagt ze op monotone toon. Mijn uitleg lijkt nauwelijks bij haar binnen te komen en het doet me deugd dat ze vervolgens een gezond broodje kaas koopt bij me. Het meisje zit immers overduidelijk in een diepe trip, wat eten zal haar goed doen.

Zonder wat te zeggen draait ze zich weg en loopt richting de treinen. Al snel snelt een NS-medewerker naar me toe. Hij vraagt aan me wat het meisje precies kwam doen en wat voor indruk ze op me maakte. Ik vertel hem het bovenstaande.

De medewerker geeft aan zich ietwat zorgen te maken en besluit haar toch maar in de gaten te houden en zijn collega’s op de trein op de hoogte te stellen. Want: “Tja, ik vraag het omdat ze gewoon in haar broek plaste tijdens haar bestelling. Sterker, ze plaste nog toen ze wegliep, kletterde zo van tussen haar benen op de grond”, stamelt hij verward. Buiten ligt inderdaad een duidelijk geel urinespoor van het zogenoemde plasmeisje, zijn verhaal wordt ten volle bevestigd. Arm kind, helemaal alleen naar Goes.