Nikolai stal in opdracht van Pool

,,Wat zijn uw toekomstplannen hier in Nederland?”, vraagt de rechter zich af, als hij de 34-jarige Nikolai al een tijdje heeft aangehoord. Op 29 januari 2019 stal de Slowaak van geboorte een aantal computerspellen bij de MediaMarkt. Hij maakte daarbij gebruik van een tas, die speciaal geprepareerd was opdat de alarmen niet af zouden gaan. Maar het wordt via camerabeelden opgemerkt en Nikolai wordt op heterdaad betrapt. Hij erkent voor de politierechter zowel de diefstal, als het gebruik van deze tas. ,,Een jongen die ik ken, een Pool, had mij tot deze daad bewogen. Ik ben zo stom geweest om het te doen”, legt hij uit via een tolk. Nikolai had op dat moment geen werk en dus ook geen geld. Deze Pool beloofde de spellen voor Nikolai te gelde maken en zo zou hij er ook wat aan verdienen. Bij zijn aanhouding wordt bovendien een geïmproviseerd mes in zijn broekzak aangetroffen. Een afgebroken lemmet. Waarom hij deze bij zich had weet hij niet. Het zat onbewust in zijn zak, denkt hij nu. 

Nikolai is hier in Nederland om te werken. Of in België, Duitsland. Momenteel verblijft hij op een boerderij in Bavel, puur om in de buurt van de rechtbank van Breda te verblijven. Om dat onderdak te bekostigen doet hij kleine klusjes. Een toekomstplan heeft hij niet echt. Eerst dit afhandelen.

Hij spreekt Engels, Tsjechisch, Pools en soms vangt hij een woordje Nederlands op. ,,Wat voor bijdrage gaat u leveren aan onze samenleving, buiten spullen stelen? U lijkt echt in een doodlopend straatje te zitten hè”, toont de rechter zich fel. Nikolai was in zijn thuisland automonteur. Die richting wil hij ook op in Nederland.

De spellen kostten samen 240 euro. De geprepareerde tas is natuurlijk ook een misdrijf. De officier eist een taakstraf van 50 euro voor Nikolai. ,,Dat mes dat u bij zich had vind ik ook kwalijk. Kijk, ik realiseer me dat we hier in een rijk en dus aantrekkelijk land wonen. Daar is iedereen best welkom, maar dan zul je ook een bijdrage moeten leveren. Daar zijn inspanningen voor nodig, zoals de taal leren. Als je op deze manier snel geld wil verdienen, wordt dat echt niet op prijs gesteld.” De rechter gaat mee met de officier en legt Nikolai een taakstraf van 50 uur op.

Patrick en Monica gedroegen zich wel verdacht in de AH

De beeldschermen in de rechtszaal gaan aan. Camerabeelden van de Albert Heyn zullen de rechter moeten overtuigen of Patrick en Monica samen inderdaad negen pakken koffie hebben gestolen op 18 juli 2018. Te zien is hoe Monica minstens vier pakken koffie in haar winkelmandje stopt. Patrick loopt voor haar uit, waardoor de inhoud van het mandje niet meer te zien is. Als ze het hoekje omgaan, is er een blik mogelijk op het mandje: daar liggen meer koffiepakken in dan vier.

Bij een volgend gangpad is haar mandje plots leeg. De handtas die ze bij zich heeft lijkt boller. Eenmaal bij de kassa legt Patrick een pak hondenvoer neer. Deze rekenen ze af. Als ze de winkel willen verlaten, zijn twee medewerkers van Albert Heyn te zien die hen aanspreken. Meer beeld is er niet.

Maar buiten gaat het uiteraard wel verder, staat in het proces verbaal. Patrick reageert als door een wesp gestoken en bedreigt de medewerkers met de dood. De medewerkers staken daarop de discussie. Zij noteren wel het nummerbord.

Kortom: Monica en Patrick staan terecht voor winkeldiefstal, Patrick ook nog voor bedreiging. De advocaat betwist het: hij ziet niks op de camerabeelden. ,,Ik zie alleen dat Monica iets groots uit haar handtas haalt. Een vrouwenportemonnee, raad ik. Verder zie je niets gebeuren.”

De geschiedenis van het duo spreekt niet in hun voordeel. Ze hebben een flink aantal pagina’s aan strafblad. ,,We hebben veel beelden. Je ziet Patrick continu heel bewust vóór Monica lopen. Dat is camerabewust. De tas staat ook echt boller dan toen ze de winkel ingingen. Ik vind dat echt ruim voldoende bewijs”, zegt de officier. Maar: de rol van Patrick is dan toch discutabel en niet te bewijzen, pleit de advocaat. En wat betreft de bedreigingen: dat is context. Was er een redelijke vrees dat er iets zou gebeuren? Patrick en Monica zijn zelf niet aanwezig. Ze beroepen zich op het zwijgrecht.

De rechter is wel overtuigd: er wordt koffie gestolen, Monica wordt afgeschermd, de woorden van Patrick na het verlaten van de winkel zijn wel bedreigend. ,,Het winkelpersoneel had reden om hen aan te spreken. Hun gedrag vroeg om een verklaring, die gaven ze niet.” Hij legt het tweetal twee weken gevangenisstraf op.

Stal Amira spullen uit de Action?

Kan de diefstal van de 32-jarige Amira uit Breda bij de Action bewezen worden? Ze rekende op 7 januari 2019 wat kleine spulletjes van in totaal 5 euro af en liep vervolgens naar de uitgang. Daar gingen de detectiepoortjes af en bleek ze voor nog een kleine veertig euro aan spullen bij zich te hebben. Amira weigerde een verklaring af te leggen, want in haar cultuur maak je geen contact met mannen.

Het is gezien en bovendien een voltooide diefstal, legt de officier uit. Er werd haar een strafbeschikking van 209 euro aangeboden, maar haar advocaat vindt dat deze diefstal helemaal niet bewezen kan worden. ,,We hebben alleen de aangifte. Het steunbewijs zijn de beelden, maar daarop is niet te zien dat het alarm afging. Dan staat er: haar tas zat voller bij binnenkomst dan bij het weer weggaan. Dat lijkt me pure interpretatie en zeker geen bewijs”, legt hij uit. De gestolen goederen zijn dan wel genoteerd door de politie, maar opgegeven door de winkelmanager. ,,Waren dit spullen uit de winkel, of spullen van een andere winkel waar ze al voor betaald had? We weten het niet, het staat er niet.”

De officier heeft meer beelden gezien. Beelden waar ze hurkt bij producten. De tas die aanmerkelijk voller zit. De spullen op het lijstje zijn ook gewoon Action-spullen. En, vult de rechter aan: ,,Het alarm ging af. Deze zou ook afgegaan moeten zijn toen ze binnenkwam.”

Aannames, noemt de advocaat dit. ,,Een alarm gaat om de haverklap af bij dit soort winkels.” De officier vraagt zich af wat de advocaat verwacht. ,,Inkoopfacturen? Tellijsten? Dat lijkt me extreem. Ze is op heterdaad betrapt, de winkelmanager stelt vast dat de spullen van daar zijn.”

Amira werd opgepakt en zat 24 uur vast door dit vergrijp. Omdat ze geen oppas heeft voor haar 4-jarige kindje en bovendien vijf maanden zwanger is, is ze niet ter zitting.

Dat stoort de rechter. ,,Ze geeft geen verklaring. Dat mag, maar pleit niet voor ‘r. In haar cultuur maak je geen contact met mannen, dat pleit ook niet voor ‘r. We zitten hier in Nederland. We hebben onze manieren. Het zal wel schaamte of angst zijn, maar aanwezig zijn bij een strafrechtelijke vervolging is hier gebruikelijk.” Vandaar dat hij de boete van 209 euro handhaaft.

Hektor vond een pinpasje op straat

Het is 31 december 2018, oudejaarsdag. De Tilburgse Nel* is wat boodschappen aan het doen in haar thuisstad en ontdekt plots dat haar pinpas niet meer in haar tas zit. Tot overmaat van ramp is deze kort daarvoor al viermaal gebruikt. Nel laat haar pas blokkeren en is dan al zo’n dertig euro kwijt.

Er zijn beelden vanuit supermarktketen Plus, waar ‘een donkere meneer van alles afrekent’ met een pas van de Rabobank. De politie herkent Hektor* en traceert de pas van Nel. Hektor is zelf niet ter zitting gekomen, maar zegt de pas op straat gevonden te hebben. Hij kocht wat whisky, wat eten en drinken en stopt rond kwart over vier met het gebruik van de pas.

Nu is Hektor geen onbekende van de politie. Hij werd al eens veroordeeld omdat hij een fiets gestolen had. ,,Als je een pas op straat vindt, dan verduister je iets dat niet van jou is”, legt de officier van justitie uit. ,,En als je het dan vervolgens ook gebruikt, dan is het diefstal.” Er werd Hektor al een taakstraf aangeboden, maar deze weigert hij. Nu eist de officier een gevangenisstraf van twee weken. Bovendien heeft Nel een schadevergoeding gevraagd. De bank heeft de dertig euro vergoed, maar ze eist alsnog 250 euro. Immateriële schade. Ze heeft een onveilig gevoel opgelopen door het incident. PTSS, stelt ze, maar een psychisch rapport ontbreekt.

Dat is daarom niet vast te stellen, vindt de rechter. Als zij die pas daadwerkelijk verloren is, kan die vordering sowieso niet toegewezen worden. ,,Hoe Hektor de pas gevonden heeft, of hoe Nel die pas verloren is, is gewoon niet helder”, legt hij uit.

De advocaat van Hektor vindt een gevangenisstraf wel erg ver gaan. Hij is wat teleurgesteld in zijn cliënt, die vandaag aanwezig zou zijn. Hij pleit voor een boete of een werkstraf. Hektor zou immers wroeging gekregen hebben en de pinpas in een brievenbus gedaan hebben, in de hoop dat deze dan terug zou komen bij Nel.

De rechter vindt toch dat Hektor zich schuldig heeft gemaakt aan een ‘wegnemingshandeling’. ,,Hij bracht Nels geld in beweging. Beschikte over haar geld en bracht het naar de winkelier. Of je het pasje nu vindt of steelt: je moet vooral niet de bloemetjes buiten zetten. Het is gewoon diefstal.” En dus legt de rechter Hektor een boete op van 200 euro en bovendien krijgt hij een week voorwaardelijke gevangenisstraf.

*. = Nel en Hektor zijn gefingeerde namen.


Tof verhaal?

Ik zou graag vaker columns of teksten willen maken. Als je deze tekst waardeert en dat wil laten blijken middels een bijdrage: dat kan en wordt natuurlijk super-super-super-gewaardeerd!

Totaal: € -



Diefstal

,,Heb jij een saucijzenbroodje voor die kleine hiero?”,  vraagt een norse, breedgeschouderde man aan me. Een verlegen jongetje verschuilt zich achter het been van zijn vader. De man draagt een hemdje en zijn armen zitten onder de tatoeages. Het enige symbool dat ik herken is het Feyenoordlogo, op zijn rechterarm. ,,Ik heb alleen geen geld bij me, maar het mannetje heeft honger man. Dus die kun je ‘m vast wel effe gewoon geven, toch?”, oppert de man op dwingende toon. De man kijkt dreigend naar me en zorgt voor een onaangename sfeer.

Ik kan uiteraard geen gratis spullen weggeven. ,,En als”, vraagt de man met dreiging in zijn stem, ,,ik deze lolly nou eens meeneem?” Hij voegt de daad direct bij het woord: een beker met lolly’s staat binnen handbereik, dus kost het hem weinig moeite de lolly’s te pakken. De trein komt juist op dat moment binnen. ,,Laat dat saucijzenbroodje trouwen maar zitten, hij krijgt wel een lolly”, grijnst de man vals. Hij pakt het handje van zijn zoontje beet en loopt met de lolly’s de trein in.

Een conducteur stapt de trein uit en komt een kopje koffie bij me halen. Ik leg hem uit wat er zojuist gebeurd is en geef een signalement van de man. ,,Ha, ernstig. Komt goed, zonder mij vertrekt de trein toch niet”, stelt de conducteur me gerust. Hij stapt met zijn koffie de trein in en ik hoor direct zijn omroepbericht: ,,Dames en heren, welkom in deze intercity. Zou de meneer die zojuist een beker met lolly’s heeft meegenomen bij de Kiosk deze per direct terug willen geven? Wij vertrekken niet voordat de meneer met het Feyenoordlogo op zijn rechterarm de lolly’s teruggegeven heeft aan de Kiosk.”

De man overhandigt de lolly’s aan de conducteur, de conducteur geeft ze terug aan mij. Weergaloos beeld natuurlijk: breedgeschouderde, getatoeëerde man die in een volle treincoupé gesommeerd wordt om een gestolen beker lolly’s terug te geven.

Heerlijk om zulke verhalen te maken en wat zou het helemaal heerlijk zijn als ik ze vaker kan maken. Dus misschien vind je het wel een donatie of fooi waard? Fantastisch! Dat kan heel eenvoudig hier:



Weet je zeker dat je dit bedrag wil overmaken? € -


Tesselschade-Arbeid Adelt

‘Winkel leegroven met Kerst, wie doet nu zoiets?’

‘Winkel leegroven met Kerst, wie doet nu zoiets?’

BREDA – Woede en onbegrip bij Tesselschade-Arbeid Adelt (TAA). Het winkeltje aan de Okeghemlaan van de landelijke stichting werd afgelopen week compleet leeggeroofd, ondervonden medewerkers donderdag.

,,We zijn alleen woensdagochtend geopend, maar in verband met Kerst bleven we deze woensdag een keertje dicht”, vertelt penningmeester Marion de Milliano. ,,We zijn donderdag de verwarming eens even gaan controleren, in verband met de vrieskou. Er lag wat troep op de grond, wat we al gelijk verdacht vonden. Al snel bleek er een complete leegroof te hebben plaatsgevonden, bijna alles is weg.” Het sleutelkluisje is met geweld opengebroken.

Tot groot verdriet van De Milliano. Ze somt op: een stapel handdoeken, 17 slaaphazen, verjaardagskronen, babyrompertjes, divers handwerk en ook een kleine som aan wisselgeld. Wat resteert zijn slechts de meubeltjes, waarin de producten geëtaleerd werden. ,,Het zijn allemaal producten die speciaal voor ons gemaakt zijn door vrijwilligers door heel het land, ik vermoed dat er voor duizenden euro’s aan winkelwaarde weg s. Maar buiten TAA verliest het toch eigenlijk al z’n waarde, dus ik begrijp gewoon niet waarom iemand hier alles weghaalt.”

Vrijwilligersorganisatie TAA werd in 1871 opgericht door Betsy Perk en heeft als doel vrouwen te steunen om financieel zelfstandig te zijn. Zo springt de stichting bij als vrouwen door allerhanden omstandigheden niet kunnen studeren. ,,Denk aan tienermoeders, of aan meisjes die slachtoffer zijn geworden van loverboys”, verduidelijkt De Milliano. TAA werkt met donaties, lidmaatschappen en de verkoop van handgemaakte artikelen, die in winkels verkocht worden. De organisatie kon met het binnengehaalde geld het afgelopen jaar zo’n honderd vrouwen helpen met een opleiding. ,,We zijn een organisatie die het algemeen nut dient en hebben ook de ANBI status. We hebben nog steeds alle bestaansrecht. Wie doet zoiets? En dat tijdens Kerst, toch juist een periode van barmhartigheid”, sombert De Milliano.

Ook TAA-voorzitter Hanneke van Lanen noemt het ‘dramatisch’. ,,Ik heb privé al driemaal te maken gehad met een inbraak, maar dat went nooit. We hadden op 21 januari een evenement gepland met verkoop, maar we hebben nu ineens nauwelijks artikelen. Ik heb echt een hard hoofd over het vervolg en vrees niets meer terug te zien van de spullen.”

De Milliano blijft strijdbaar. ,,Het feit dat de verwarming aan stond baart me zorgen, deze is alleen van binnenuit aan te zetten. Heeft hier wellicht iemand geslapen? Ik struin Facebook en Marktplaats al af, op zoek naar onze spullen.”

perrongeluk

Goed verhaal

Een Chinese man kijkt naar de tijdschriften, pakt er één en wil weglopen. Ik roep ‘m na, hij loopt terug en biedt z’n excuses aan. “Ik dacht dat ze gratis waren, excuse me”. Een jongedame ziet dit tafereeltje gebeuren. “Echt, als ie niet weg gelopen was, was ik ‘m achterna gegaan en had ik je het tijdschrift teruggegeven!”, roept ze lachend en strijdbaar. “Oeh! Kijk! Jammer dat ie terug kwam dan, want dat had ik wel tof gevonden. Had je dat serieus echt gedaan?”, vraag ik. “Nee, tuurlijk niet”, lacht ze. “Zou je toch ‘ja’ kunnen zeggen, dat maakt het verhaal toch net wat leuker”, vraag ik met gevoel voor storytelling.

Dat doet ze. Geef toe: goed verhaal dan toch!