De laatste ritten van Gerrit Krijgh

FIJNAART – Op 25 oktober rijdt Gerrit Krijgh zijn laatste ritten met buurtbus 200. Nog één dag Fijnaart, Heijningen, Dinteloord en terug. De dan 75-jarige oud-automonteur gaat met verplicht pensioen, maar blijft nog wel nauw betrokken bij de buurtbus als het gaat om technische mankementen: ,,Ze mogen me van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat bellen. Dat deden ze trouwens altijd al.”

De fraaibesnorde Krijgh neemt al langzaam afscheid van de trouwe reizigers. Ook deze donderdagmorgen zijn er diverse reizigers die hem bedanken voor bewezen diensten. Hij was erbij toen deze buurtbus opgericht werd. Het was 2008; het bestuur werd gevormd aan zijn eettafel in Heijningen. Er werd toen al afgesproken dat de vrijwillige chauffeurs -veelal pensionado’s- tot maximaal hun 75e mochten rijden. Op 28 oktober verloopt zijn rijbewijs bovendien, aan verlenging ervan wordt gewerkt. Maar de bus is verleden tijd.

Krijgh is handig. Vond een soort stellage uit, waar het incheckkastje stabiel inhangt en waar de losse kaartjes eenvoudig in verwerkt zijn. Ook het pinautomaat onderging een Krijgh-behandeling. ,,Gerrit is echt een Willie Wortel”, grijnst voorzitter van deze buurtbus Tini Nuiten. Want het handigheidje bleef niet alleen beperkt tot deze bus. Hij maakte er inmiddels zo’n 25, tot aan buurtbussen in Oost-Brabant aan toe. ,,Arriva heeft het ook gezien. Ik geloof dat zij het ook wel een goede oplossing vonden”, glimlacht Krijgh.

Krijgh zal het ‘onder de mensen zijn’ missen. ,,Je hebt mensen die instappen en nooit iets zeggen en je hebt mensen die ronduit gaan praten”, ondervond hij. ,,Maar in de buurtbus wensen we elkaar altijd wél een goedendag.”

100.000e passagier voor buurtbus LijnZEZ

ETTEN-LEUR – ,,De eikeltjes mogen wel eens weggeveegd worden hè?”, glimlacht een vrouw als ze bij halte Schoonhout in buurtbus 219 stapt. ,,Volgens mij blijf je dan vegen, het zijn er veel dit jaar”, reageert buschauffeur Jacques Uiterwaal grijnzend. Het is een ogenschijnlijk typisch onderonsje voor deze buurtbus; de sociale interactie tussen buschauffeur en passagier is er volop. De buurtbussen 219 en 225, naar respectievelijk Zevenbergen en Zundert, verwelkomden onlangs hun 100.000e passagier.

,,Dit zijn hele aardige mensen, dat mis je soms bij reguliere bussen”, zegt mevrouw Vijfeijken uit Zevenbergen. Zij pakt enkele keren per maand de bus naar Etten-Leur om boodschappen te doen. Het voordeel, denken zij en de buschauffeur zelf: het is minder gehaast. Natuurlijk: er wordt op tijd gereden. ,,Maar oudere mensen voelen zich toch opgejaagd bij de grote bussen. Wij helpen hen en geven hen de tijd. En er is altijd plaats voor een babbel, dat vinden we alleen maar leuk.”

De bussen zijn een succes. Buurtbusvereniging LijnZEZ baat ze uit en hebben een poule van 27 chauffeurs, veelal pensionado’s. ,,Dat is ook nodig, we rijden zes dagen per week, van half 8 ’s morgens tot half 7 ’s avonds. Sommigen rijden eens per week, anderen tweemaal. Het is een heerlijke tijdsbesteding”, glimlacht Uiterwaal. 

De buurtbus was in eerste instantie alleen om Etten-Leur met Zundert te verbinden. Zevenbergen werd er later bij genomen. Het is een succes; ieder jaar reizen meer mensen mee met de busjes. Naar Zundert nu zo’n 15.000, naar Zevenbergen 10.000.

In de bus is plek voor acht mensen. Meer mensen is uitgesloten; dat staat het rijbewijs van de chauffeurs simpelweg niet toe. Een eventuele boete moeten zij zelf betalen. ,,Als een moeder haar baby’tje op schoot neemt, telt dat toch als passagier. Dan is er een lege stoel, maar dan heb ik echt acht mensen. Meer mag niet”, legt Uiterwaal uit. Het gebeurt wel eens dat ze mensen moeten laten staan. ,,Maar dat is echt uitzonderlijk. Het gebeurt heel soms ’s morgens, bijvoorbeeld in de winter met schoolgaande jeugd. Als dat een paar dagen achter elkaar gebeurt schakelt Arriva wel een extra bus in”, legt Uiterwaal uit.

De chauffeurs van LijnZEZ hebben de 100.000e reizigster inmiddels al aangewezen. ,,Een mevrouw uit Rijsbergen die al zes jaar regelmatig met ons meereist. Naar haar man, in een verzorgingshuis. Zo iemand verdient dat bloemetje absoluut.”