perrongeluk

Goede vrijdag

Een jongen van ongeveer 25 komt met z’n vriendin bij me. Hij kijkt boos, maar doet z’n bestelling uitermate vriendelijk. “Goedenavond meneer, heeft u voor mij een klein pakje L&M sigaretten?” Hij perst de vriendelijke woorden eruit, het is duidelijk dat het niet van harte gaat.

Hij betaalt met een biljet van 100 euro. Helaas accepteren we die niet en na deze teleurstellende mededeling ontploft de jongen. “Nondeju! Schobbejak… Jij droeftoeter, belhamel, jij ondeugdelijk sujet!” (de precieze bewoordingen zal ik in verband met de Goede Vrijdag en het aankomende Pasen achterwege laten).

Hij is ziedend. De L&M wordt naar mijn … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Agressieve stier

Carnavalszondag. De sfeer in de stationshal is prima en gezellig. De mensen zijn vrolijk, er wordt gelachen, gedronken en gezongen. De ene helft gaat voldaan richting de treinen, de andere helft opgewonden richting het Bredase centrum.

Een oudere vrouw loopt als een agressieve stier naar me toe. Niet verkleed, diep weggedoken in een jas met capuchon, haar blik naar de grond en tot op het bot gefrustreerd en gehaast.

Koffie. En snel, ik wil hier weg“, zegt ze zonder op te kijken en op bijzonder norse toon. “Een gevulde koek ook. Wat krijgt u?“, terwijl ze … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Een laaiende rookster

Het immer gezellige Zwijndrecht. Een jong meisje van ongeveer 14 komt in de winkel. Ze bestelt twee grote pakjes Marlboro en een kleine Marlboro light. Ik vraag haar legitimatiebewijs en ze erkent direct te jong te zijn. Ze vertelt dat ze de sigaretten namens iemand haalt en geeft me een telefoonnummer. De ‘mevrouw’ waarvoor ze de sigaretten haalt heeft het ‘erg druk’, dus moest zij even lopen.

Zoals bekend is de wetgeving omtrent sigaretten flink streng en ik moet haar dan ook teleurstellen: het is nu eenmaal verboden om sigaretten mee te geven aan jongeren. Ook als ik het nummer … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

De lift

Gek genoeg is er geen lift op het station aanwezig. Dat is voor iedereen vervelend, maar de praktijk bewijst dat het niet onoverkomelijk is. Omgaan met de situatie zoals ie is, zullen we maar zeggen.

Een oudere vrouw komt naar me toe en vraagt waar de lift is. Ik geef aan dat er geen lift op het station is, waarna zij direct boos wordt.

“Ja, en nu? Hoe moet ik nu van het perron af?”, vraagt ze. Ik stel voor iemand te bellen die haar kan helpen. Dat hoeft niet, ze blijft doorvragen hoe het mogelijk is dat er … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Beltegoed

Gekopieerde introductie:

Beltegoed is een vervelend product om te verkopen. Als het beltegoed niet werkt, is het voor de verkoper onmogelijk te controleren of ie écht niet werkt en dus mogen winkeliers het beltegoed niet terugnemen. De klant kan slechts de provider contacten om het beltegoed alsnog in orde te maken. Leg dat maar eens uit.

En zo geschiedde. Een man koopt beltegoed bij me en komt tien minuten later laaiend terug. Z’n beltegoed werkt niet. Rustig leg ik bovenstaande uit, maar hij weigert echt te luisteren: ik ben een oplichter, ik heb een tientje van ‘m gestolen, ik ben … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Agressie

Echte agressie naar mij toe komt gelukkig zelden voor. De spaarzame incidenten zijn ook allesbehalve grappig, hoewel één geval ergens wel grappig was.

Laat ik allereerst het personage beschrijven. Een donkere jongen, gouden tand, getattooeerd traantje onder z’n oog; kortom, een type gangster.

De jongen vindt het drinken te duur en laat dat op overdreven agressieve wijze merken. Mijn opmerking in de trant “ik bepaal de prijzen niet, elders is het drinken vast goedkoper, dus take it or leave it” zorgt niet voor kalmte. Maar gelukkig, hij gaat weg…

… Om enkele minuten later terug te komen. Hij rent naar … Lees hier de hele tekst