Noisia - Split the Atom

Noisia – Split the Atom

Als je het woordje Noisia 180 graden draait, staat er Vision en zo heet het (eigen) label van Noisia dan ook. De Groningse drum ’n bass-groep is al sinds 1998 actief en brengt met Split the Atom hun debuut-album uit. DJ’s Nik Roos, Martijn van Sonderen en Thijs de Vlieger maakten tot dusverre vooral naam in het (inter)nationale clubcircuit en stonden als Noisia op alle grote festivals. Het drietal leverde wel bijdrages op verschillende albums (denk aan ‘The Omen’ van The Prodigy), maar Split the Atom is, na 12 actieve jaren, toch echt pas hun debuutplaat.

En het is een aardige plaat geworden. Met ‘Machine Gun’ gaat Noisia voortvarend van start en de bijdrage van Giovanca op ‘My World’ houdt die vaart er hard in. Split the Atom is geen pure drum ’n bass-plaat geworden, zoals bijvoorbeeld Black Sun Empire deed met de albums Driving Insane en Endangered Species. Nee, Split the Atom bevat liedjes met een drum ’n bass-sausje en dat geeft voldoende variatie om een flink deel van het album paraat te zijn.

Er staat dus voldoende lekkere drum ’n bass op het album, zij het verpakt in liedjes. Hoogtepunt is het nummer ‘Thursday’, waar in 3 minuten en 45 seconden een behoorlijk donker, maar euforisch drum ’n bass-sfeertje wordt neergezet. Niet alles is echter zo euforisch als ‘Thursday’. ‘Hand Gestures’ bijvoorbeeld gaat het ene oor in en het andere weer uit. Het nummer stoort niet en dient meer als achtergrondmuziek. Het is een voorbode voor wat komen gaat, want datzelfde geldt voor de nummers waarop de rappers van Foreign Beggars meewerken. Zowel ‘Shellshock’ als ‘Soul Purge’ zijn niemendalletjes en de bijdrage van Foreign Beggars is verre van bijzonder.

Nee, Split the Atom wil niet constant boeien. Het album scoort wel een dikke voldoende, wat vooral te danken is aan het ijzersterke begin én het ijzersterke einde. Want naast dit begin zijn ook ‘Diplodocus’, het korte ‘Dystopia’, het zeer donkere ‘Sunhammer’ (samenwerking met Amon Tobin) en ‘Stigma’ nog zeker de moeite waard. Dansbare, donkere drum ’n bass, wat alsnog prima werkt op dit album. De helft goed, de andere helft saai; De tevredenheid overheerst uiteindelijk.

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.
Berichten gemaakt 1792

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
Translate »