Steven > Recensies > Le Peuple de l’Herbe – Tilt

Le Peuple de l’Herbe – Tilt

Le Peuple de l'Herbe - Tilt
Leestijd: 2 minuten

Het is soms oneerlijk verdeeld in de wereld. Het album Tilt van het Franse collectief Le Peuple de l’Herbe zag in november het levenslicht en er zijn maar weinig bronnen die dat bevestigen. Online is de cd op het eerste gezicht niet te krijgen en Nederlandse media hebben geen tot nauwelijks aandacht besteed aan deze release. Het enige signaal dat de Fransen een nieuw album klaar hadden, is de live tour die de band voert langs Tivoli, Simplon, Melkweg en Watt, van 24 tot en met 27 februari.

Toch verdient niet alleen deze live tour de aandacht. Tilt is namelijk het beste album van Le Peuple de l’Herbe totnutoe en live zal de band ongetwijfeld met deze nummers nog veel beter zijn dan voorheen. Waar de voorgaande albums nogal wat minpuntjes kenden (met ‘Judge Not’ van het laatste album Radio Blood Money als absoluut dieptepunt), is Tilt van begin tot eind opwindend. Dat begint al met ‘Heart & Soul’, waar trompettist N’Zeng en DJ Pee direct stevig af starten. Rapper JC001 maakt z’n opwachting al snel bij het ruwe, vurige ‘Brick by Brick’ waarmee de toon echt goed gezet wordt. Een eerste echte hoogtepunt volgt direct met ‘L’Esprit d’une Epoque’, met een donkere drum ’n bass-dub-achtige beat en die geweldige opzwepende trompet van N’Zeng.

Jammer genoeg heeft Le Peuple de l’Herbe nog niet echt door dat de stem van het eerder genoemde ‘Judge Not’, Sir Jean, behoorlijk afbreuk doet aan het geluid van de band. Op eerste single ‘Look up!’ horen we Sir Jean weer en dat haalt direct een stuk magie weg die het begin van het album zo kenmerkte. Het is gelukkig slechts een minder nummer, want hierna raast Le Peuple gewoon vrolijk verder met opzwepende beats met vette raps van JC001. En dat doet men met verve: Op ‘Pretty Bad Drugs’ en ‘Matchbox’ zijn het de beats, op ‘Supabreakin’’ horen we JC001 en ‘Swamp’ is weer zo’n donker dub-nummer. Het slotakkoord is echter meer van hetzelfde, waardoor de aandacht wat afzwakt. ‘Nightmare’ is dan gelukkig nog noemenswaardig: Een rustige beat met een fraaie trompet, bijna tegen de jazz aan. Het album sluit af met nog wat opzwepende beats.

Tilt is het beste album dat Le Peuple de l’Herbe totnutoe gemaakt heeft. Nog beter dan Cube zelfs. Het verdient aandacht, het verdient ook verkooppunten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.