deadmaus4x4=12

deadmau5 – 4×4=12

Joel Thomas Zimmerman wordt begin januari alweer 30 en is met 4×4=12 toe aan zijn derde album. De lijst met overige releases is, zoals een goede electro / house-producer betaamt, flink langer. Singles, remixes, compilaties, mixalbums en co-producties. 4×4=12 is wel de eerst echt breed-uitgemeten release van deadmau5, de artiestennaam van Zimmerman. De Canadese deadmau5 is inmiddels een graag geziene gast op de (festival-)podia, gekenmerkt door zijn grote muizenmasker. Progressieve house, electro; het zijn de genres waar deadmau5 zich in beweegt. Bovenstaande informatie mag inmiddels als bekend verondersteld worden, gezien de opmerkelijke opmars en nog altijd groeiende populariteit van Zimmerman.

’s Mans vorige album, For Lack of a Better Name, kenmerkte zich door heerlijk stuwende beats, veel afwisseling en was eigenlijk gewoon een subliem dance-album. Dat gold ook voor dat debuut, Random Album Title, dat stuwend was, dat constant ‘lekker’ wegluisterde. Dan valt deze nieuwe wat tegen; 4×4=12 is wat simpel, is wat ongeïnspireerd en verveelt snel. De beats en overgangen zijn niet zo geraffineerd als zijn voorganger en 4×4=12 luistert té gemakkelijk weg. Je vergeet soms dat de cd opstaat. Dat is overigens vooral een compliment naar For Lack of a Better Name, want 4×4=12 slecht noemen gaat wat ver. De cd heeft z’n momenten en is een échte, overduidelijke deadmau5.

De trage start bij ‘Some Chords’ is dreigend en verraadt vuurwerk. ‘Some Chords’ is de eerste single van het album en werd gebruikt in een aflevering van CSI. Al na een minuut gaat het los en krijgen we 8 minuten hakkende electro voor de kiezen. De overgang naar ‘Sofi Needs a Ladder’ (feat. Sofia Toufa alias SOFI) laat wat lang op zich wachten, maar de overgang an sich is subliem. Het nummer zelf is afschuwelijk. Het middenstuk is een electro-gedeelte, dat bij vlagen met stuwende beats geweldig is (‘Animal Rights’), maar waarbij de eentonigheid wel vaak op de loer ligt. De Michael Woods remix ‘I Said’ is dan ook een welkome afwisseling, met een wat diepere bas. Het is de samenvatting van 4×4=12. Soms wat afwisseling, bij doorgaans tamelijk langdradige, wat saaie beats. Het ruim tien-minuten durende ‘Cthulhu Sleeps’ wordt werkelijk nergens opwindend, dat gebeurt pas weer kortstondig bij vervolg-track ‘Right This Second’. Het hoogtepunt zit ‘m in het meest poppy nummer van het album. ‘Raise Your Weapon’, met zangeres Greta Svabo Bech in de hoofdrol, kent een lome beat en klinkt als Björk tijdens haar hoogtijdagen.

4×4=12 weet zeker niet de volle 70 minuten te boeien. Integendeel dus. Veel beats zijn langgerekt en worden daardoor saai. De overgangen zijn professioneel en knap, maar hakken er niet bijzonder hard in. Het zorgt voor achtergrondmuziek, waarbij de twee nummers met SOFI storend zullen zijn. Electro-technisch is 4×4=12 wellicht sterker, maar de afwisseling op For Lack of a Better Name, maakt laatstgenoemde een stuk aantrekkelijker, leuker, afwisselender en beter.

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.
Berichten gemaakt 1792

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
Translate »