De Staat - Machinery

De Staat – Machinery

In 2008 verscheen Wait for Evolution van De Staat en dat bleek een nogal briljant album. De pers reageerde lovend op deze Excelsior-release en de band brak dan ook flink door, resulterend in optredens op Lowlands en Pinkpop. Internationaal ging het De Staat ook behoorlijk voor de wind, men tourde met dEUS door Engeland en stond op het Sziget-festival in Hongarije. De internationale doorbraak werd verder gevoed, door Wait for Evolution ook in andere landen uit te brengen en in 2010 staat De Staat zelfs op het Engelse Glastonbury. Inmiddels is De Staat getekend door het wat internationalere Mascot Records.

Pfoei, ga er maar eens aanstaan. Frontman Torre Florim was het brein achter Wait for Evolution, had het album min of meer solo in elkaar gesleuteld en een opvolger na zó’n overweldigend succes is een lastige opgave. De Staat bevestigt echter haar talent, want met Machinery overtreft men zichzelf. Torre Florim heeft de touwtjes niet meer zo stevig in eigen handen, maar heeft met Machinery meer een band-album gemaakt. Meer invloeden, meer afwisseling, meer ideeën en meer zichzelf. Werd bij het debuut Queens of the Stone Age nogal als vergelijkingsmateriaal gebruikt, op Machinery distantieert de band zich daar wat meer van, zonder aan diezelfde kracht in te boeten.

Machinery opent ijzersterk met ‘Ah I See’, single ‘Sweatshop’, het fijn gekozen rustmomentje in het mooie ‘Ill Never Marry You’ en het zeer rauwe ‘Old Macdonald Don’t Have No Farm No More’. ‘Sweatshop’ is een prima single-keuze, want het nummer grijpt je direct, mede doordat niet alleen Florim hierop zingt. Ook de stem van de betrekkelijk onbekende Kelly Thijssen (ze is de helft van electropop-duo Routines) is te horen en geeft het nummer veel extra glans.

Invloeden als QOTSA, Prince (‘I am a Rat’), Nick Cave (‘Keep me Home’) en dEUS zijn er nog in overvloed. De samensmelting van dit soort artiesten is razend interessant, want hoewel variërend, is het toch weer een eenheid. Enige kritiekpunt is dat het ijzersterke begin niet gecontinueerd blijft tot het einde. ‘Tumbling Down’, ‘Psycho Disco’ en ‘Back to the Grind’ zijn nog hoogtepunten, maar zo goed als die eerste vier nummers wordt het niet meer. De Staat overtreft zichzelf echter wel met Machinery. Die internationale doorbraak komt er op deze manier zeker.

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.
Berichten gemaakt 1792

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven
Translate »