Arsenal – Lokemo

Arsenal - Lokemo
Arsenal - Lokemo

Maar liefst vijfmaal staan Hendrik Willemyns en John Roan, het duo achter de Belgische band Arsenal, in de Ancienne Belgique te Brussel. De eerste drie zijn achter de rug, eind mei volgen er nog twee, die reeds uitverkocht zijn. Arsenal mag zelfs de Rock Werchter-vrijdag afsluiten, na Kings of Leon op de Main Stage. Het toont de populariteit en de geweldige live-reputatie van de band in het thuisland.

Voorganger Lotuk was in 2008 een album vol zomerse, warme klanken, waarbij een flink scala aan genres verkend werd. Het album was daarbij een prachtig geheel dat broeide swingde en dat dansbaar was. Deze Lokemo start net zo zomers, maar is qua beats uiteindelijk wat donkerder. De vergelijking met Basement Jaxx en zelfs Mika dringt zich hierbij regelmatig op. Lokemo kent wederom zijn broeiende, swingende en vooral dansbare momenten, maar de gastartiesten die Willemyns en Roan gebruiken, zijn niet allen van even grote klasse.

Lokemo doet dus regelmatig denken aan Basement Jaxx, vooral tijdens het zomerse begin van de cd. Een prima voorbeeld daarvan horen we al op opener ‘Lokemo’, waar Johnny Whitney (The Blood Brothers, Jaguar Love, The Vogue, etc) de -wat onrustige, schreeuwerige- leadzanger is en Ivy Smits als achtergrondzangeres fungeert. In dezelfde sfeer is ‘One Day At A Time’, met MC Mike Ladd en achtergrondzangeres Leonie Gysel. Eigenlijk hele typische Arsenal-nummers, die ook op Lotuk hadden kunnen staan.

Het stormachtige begin vindt haar eerste rustpunt bij ‘Pacific’, waarin Arsenal lijkt te zoeken naar een goede overgang in de cd. ‘Pacific’ wordt immers opgevolgd door het duistere ‘I-330’ en vindt die overgang in de eerste tonen van ‘Satellites’, waarbij Arsenal overduidelijk David Bowie probeert te imiteren. De vette dance-beat redt het nummer, de bedoeling van Arsenal is duidelijk.

Johnny Whitney is de belangrijkste zanger op Lokemo, maar onduidelijk is waarom. De man heeft beslist geen prettige stem om naar te luisteren en weet potentieel heel aardige nummers –zoals opener ‘Lokemo’, ‘High Venus’ en hoogtepunt ‘Glitter & Gold’- nogal af te breken. Schreeuwerig, onrustig, weinig opzwepend en een sta-in-de-weg voor hele fijne beats. Vooral op ‘Glitter & Gold’ is het onbegrijpelijk. Op de momenten dat Whitney z’n mond houdt, blijft er een fantastische beat over, een beat die de gehele Rock Werchter-weide zal laten springen.

Arsenal heeft met Lokemo een onevenwichtige cd gemaakt. De beats zijn van hoogstaande kwaliteit, de gasten weten slechts bij vlagen iets toe te voegen. Op Lotuk lukte het Arsenal een stuk beter om de gasten te laten excelleren, op Lokemo excelleert het producers-duo zélf.

Steven van Beek

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »