Middelpunt

“Ah! Eindelijk, ik heb je gevonden!”

Op 13 augustus jl. schreef ik over een mevrouw, Marie, die door liefjes met haar ogen te knipperen de harten van mannen op hol brengt. Die flirtmethode leerde ze van wijlen haar man. “Die donderdag werd er ’s morgens een paar keer aangebeld en ik ben ook een paar keer gebeld: er zijn nogal veel mensen die mij hierin herkenden!”, lacht ze. “Zo grappig. ‘Je staat in de krant’, werd gezegd, echt door meerdere mensen. Ik kreeg De Stem van de buurvrouw en inderdaad: dit had ik jou verteld. Het stukje heb ik uitgeknipt en ga ik bewaren.”

Een echtpaar loopt op datzelfde moment langs en ze houden even halt. “Meneer, bent u van die stukjes in de krant?”, informeert de vrouw voorzichtig. Ik wil reageren, maar Marie haakt direct in. “Ik ben een hoofdpersonage!”, wijst ze trots op zichzelf. “Ik was de vrouw met de knipperende ogen en de buschauffeur zonder kleren van een tijdje geleden!” Het echtpaar overlegt even en weten zich het verhaal te herinneren.

Marie heeft grote pret en geniet van haar rol als middelpunt. En naar mij: “Als jij nog eens een boek uit brengt ben ik natuurlijk de eregast op je feest. Dan draag ik zo’n lange, elegante, donkerblauwe jurk”, en ze schetst met haar handen de jurk om haar lichaam, “en flaneer ik langs het aanwezige journaille”, fantaseert ze hardop. “En nee! Ik knipper dan niet met m’n ogen om een of andere kerel te versieren”, belooft ze. “Tenzij er écht een leuke vent is, natuurlijk…”, mijmert ze.

Op dat moment staat een man van een jaar of 25 achter haar te wachten op zijn beurt. Marie merkt ‘m direct op. “Oh, sorry! Ga maar voor hoor, ik ouwehoer hier alleen maar!”, en ze gebaart wijds dat hij z’n gang mag gaan. “Beetje ouwehoeren, gezellig. Ik zal jullie niet té lang onderbreken hoor”, glimlacht de man bescheiden en hij pakt wat te drinken. “Welnee, neem je tijd, laat je vooral niet opjagen door mij.”

Ze kijkt nieuwsgierig wat de man zoal pakt. “Icetea, lekker fris, goeie keuze”, complimenteert Marie de man. “Dank je wel… Leuk mens!”, richt de jongen zich enthousiast op mij. “Pas maar op, straks ga ik naast m’n schoenen lopen”, glimlacht de vrouw. “Niet nodig hoor, u hoort vast vaker dat u een leuk mens bent”, flirt de jongen gespeeld. “Ooh! Nog even en ik ren achter je aan hoor!”, dreigt de vrouw vrolijk. “Moet u wel eerst uw schoenen weer aantrekken hè!”, knipoogt de jongen.

 

Steven van Beek

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »