Kennissenkring

Een man van achterin de veertig komt naar me toe.

“Heey, goedenavond. Ik kom net terug van een personeelsborrel en m’n bus gaat pas over twintig minuten, dus even tijd om wat te kopen en wat te ouwehoeren. Dat vind ik altijd leuk, beetje praten met wildvreemden en soms kom je dan toch achter de gekste dingen.

Pas geleden sprak ik in een andere stad ook zo’n Kioskmedewerker en het bleek dat hij geboren is in hetzelfde dorp als ik. Hij was dan wel een stuk jonger, maar toch. Hij vertelde z’n achternaam, die zei me eigenlijk vaagjes wel wat. Toen hij vertelde dat z’n vader buschauffeur was, gingen er wel meer belletjes rinkelen. Ik herinnerde me namelijk ineens dat mijn ouders een trouwfoto van een ander stel hebben in een fotoboek, met daarop ook een bus. Dat bleken zijn ouders dus! Mijn ouders en zijn ouders kenden elkaar gewoon best goed! Puur toeval, dat gesprek, maar dat heb ik dus vaker. Dit soort gesprekjes, die ineens inhoud krijgen door een toevalligheid van vroeger. Sprak pas geleden een collega van een andere vestiging van het bedrijf waar ik werk en die vertelde dat hij uit een bepaald dorpje uit Zeeland komt. Ongelofelijk, maar daar ken ik ook heel veel mensen. ‘Oh, dan ken je Joost vast wel’, vroeg hij aan mij. Hij vertelde dat Joost en hij al jaren bij elkaar over de vloer komen. ‘Oh ja?’, zei ik, ‘ja’, zegt hij, ‘we hebben jaren samengewerkt, ik ken Joost erg goed’, zegt ie. Ik zeg: ‘ooh?’, hij zegt, ‘ja, ik denk dat ik Joost het beste ken van iedereen, beter dan z’n vrouw zelfs!’, dus ik zeg, ‘nou, ik denk het niet’, hij zegt, ‘oh ja? hoezo niet dan?’, dus ik zeg, ‘nou, Joost is mijn broer!’, haha, je had ‘m moeten zien. Grappig was dat.

Maar nu jij, waar kom jij vandaan? Misschien hebben wij ook wel een vreemd soort connectie, je weet het nooit. Oeh, in Breda ken ik ook veel mensen, misschien ken ik ook jouw familie wel. Oh, jouw ouders komen niet uit Breda? Niemand van je familie? Oh, nou, dan…”, en de man kijkt ietwat gegeneerd om zich heen, er valt een ongemakkelijke stilte. “Ehm, oh, mijn bus gaat al bijna. Weet je wat, ik ga ergens een ijsje kopen, nou, doei hè!”

Steven van Beek

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »