Jingle Bells

perrongeluk
Foto: Edwin Wiekens / Pix4profs

Het is stil in de stationshal. Waar dikwijls anonieme, talentvolle pianisten de aanwezige vleugel bespelen en het reizend publiek op een gratis concert trakteren, blijft het vandaag stil.

Totdat een man begint te fluiten. Hard. De snerpende tonen vullen de stationshal. Het “Jingle Bells” zou voor een kerstsfeer kunnen zorgen, ware het niet dat de klanken ronduit ergerlijk zijn. Hijzelf staat vrolijk tegen een muur, de lippen getuit. Natuurlijk, de man kan fluiten. De toonhoogtes kloppen en vals wordt het echt niet. Maar zo hard. Er ontbreekt ziel, er ontbreekt emotie, er…

“ZEG! KAP EENS MET DAT IRRITANTE GEFLUIT, VERREKTE MONGOOL!”, roept iemand heel hard, helemaal vanuit een andere hoek van de hal. Gelach uit de stationshal, gevolgd door applaus als er inderdaad stilte volgt.

Steven van Beek

Steven van Beek ('81) woont momenteel in Mexico Stad. Alle teksten op deze website zijn van zijn hand.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »