perrongeluk

Jingle Bells

Het is stil in de stationshal. Waar dikwijls anonieme, talentvolle pianisten de aanwezige vleugel bespelen en het reizend publiek op een gratis concert trakteren, blijft het vandaag stil.

Totdat een man begint te fluiten. Hard. De snerpende tonen vullen de stationshal. Het “Jingle Bells” zou voor een kerstsfeer kunnen zorgen, ware het niet dat de klanken ronduit ergerlijk zijn. Hijzelf staat vrolijk tegen een muur, de lippen getuit. Natuurlijk, de man kan fluiten. De toonhoogtes kloppen en vals wordt het echt niet. Maar zo hard. Er ontbreekt ziel, er ontbreekt emotie, er…

“ZEG! KAP EENS MET DAT IRRITANTE GEFLUIT, Lees hier de hele tekst

perrongeluk

OV-kaart

Een echtpaar komt naar me toe. De man kijkt chagrijnig en richt zich direct op het bier. “Nou, doe dan maar twee Heinies”, gromt ie binnensmonds. “Nou Geert, mot dat nou?”, jammert z’n vrouw. “Ja, dat mot!”, snauwt Geert, “en mot jij ook nog wat? We motten tóch wachten.” De vrouw bestelt een cappuccino. “Hoe laat gaat de volgende nou, Manja? Half uur wachten zeker, verdomme”, blijft de man gefrustreerd. “Geen idee Geert, motten we zo daar maar even vragen”, wijst ze richting enkele NS-medewerkers.

De man rekent af … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Oordopjes

Een jonge man loopt mijn richting op, terwijl hij ongeïnteresseerd om zich heen kijkt. Hij heeft een sigaret nonchalant in z’n mondhoek hangen en heeft oordopjes in z’n oren. Het snoertje van deze oordopjes vinden hun bron in een telefoon, die de jongen in z’n linkerhand houdt. Als hij recht voor me staat, kijkt hij opzij en blijft enkele secondes stil. Hij blijft wegkijken en zegt iets onverstaanbaars, de sigaret beweegt mee in zijn mond. Het lijkt een bestelling.

Sorry, ik verstond je niet, nog een keer”, grijns ik enigszins geamuseerd door deze quasi-stoere wijze van doen. De … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Geweldig

Twee erg vriendelijke jongens van ongeveer 24 komen bij me. Ik noem ze voor het gemak Gerrit en Karel.

Gerrit: “ha! Goedenavond kerel, hoe is het?”

Ik: “ja, prima, met jullie?”
Karel: “geweldig!”
Ik: “mooi man, zeg het maar!”
Gerrit: “zeg, heb jij twee overheerlijke cappuccino voor ons?”
Ik: “heb ik, uiteraard”
Gerrit: “schitterend, want ik heb ze zelf nog niet, haha!”
Ik: “dat komt goed uit, ik wel, maak ik ze toch gewoon voor je!”
Karel: “geweldig!”
Gerrit: “moet je nog lang vanavond?”
Ik: “neuh, klein uurtje nog”
Karel: “geweldig!”
Gerrit: “enneh, leuke dag gehad, beetje leuke klanten enzo?”
Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Hoeist? II

Aay, ‘oeist. Doe màh maor een cowlah”. De jongen zal rond de 25 jaar zijn. Hij draagt een petje, is casual gekleed en komt zonder enige twijfel uit Amsterdam, te horen aan het onmiskenbare accent. Z’n complete houding straalt zelfverzekerdheid uit en dat op een goede, enigszins stoere manier. “Colaatje voor jou, asjeblieft en ja… gaat prima hoor, dank je wel!”, geef ik toch antwoord op z’n eerste vraag.

(Het valt me de laatste maanden op dat de ‘hoe is het?’-vraag steeds vaker gesteld wordt. En of die vraag voortkomt uit oprechte interesse of … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Fuck

Een man komt bij me. Hij is rond de 40, draagt een kek spijkerjasje, heeft een Indisch uiterlijk en is klein van stuk. Hij knikt naar me en op zachte toon bestelt ie iets, maar ik kan er eigenlijk niets van maken. Het begint met een k-klank en aangezien ie naar de sigaretten kijkt, wijs ik een pakje Camel aan.

Neenee!“, zegt ie iets luider, om vervolgens weer op te zachte toon iets vrij onverstaanbaars te zeggen. Nu hoor ik naast de k-klank ook een m-klank. K en m. Een snelle puzzel in m’n hoofd. Kauwgom? Ik wijs … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Hoowlie Sooja

Hè? Was da nou weer? Hoowlie Sooja voor jinne euro? Ist overdedatum ofsow? Haha! Oh, promoosie? Veur deh geld kunde zon fleske nie moake, ist wel? Wa moek nog meer doen ahkda wil kopuh? Haha, da zoude wel willen, dak er nog een zaakske snoep bij kôôp, snap ik. Gewoon jinne euro? Doe meh zonne Hoowlie Sooja, meej appel enneh framboos, da lik me wel te zoipen

[Twee minuten later]

Euj, bennikweer. Ik had net unne Hoowlie Sooja voor unne euro bij oew gekocht, witte nog? Des godsknetter lekker man! Goei spul! En deh voor jinne euro, Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Scheet II

Een vrouw wacht tot de man die op dat moment aan de beurt is klaar is. De man doet rustig aan, maar geduldig wacht ze op haar beurt. Als hij gaat, zie ik een statige dame. Lippenstift, Beatrix-achtig kapsel, bontjas, alles. “Meneer… Ik… Weet u… Ehm… Ik was eigenlijk op zoek naar eh… Is hier een eh… Wc, een toilet in de buurt?“, vraagt ze vol weifeling. Ik wijs haar de weg: op slechts tien of twaalf meter is een toilet, te gebruiken met een muntstuk van 50 cent. “Oh jee… Oeps, te laat…” De vrouw … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Hendrikje

De Cola’tjes hebben weer voornamen als etiket. Dit waren voorheen veelvoorkomende namen, nu is gekozen voor wat apartere namen, zoals Inez, Dorothea, Bertus en Clasina (momenteel de voorste rij bij me).

Een man komt met z’n twee dochters bij me. “Mag ik een flesje Fanta, een Cola en voor mezelf… Doe maar een ijsthee“, bestelt ie. “Ik wil een Cola met mijn naam erop“, vraagt z’n jongste dochter  van ongeveer 10. “Ik heet Sarah, heeft u een flesje met Sarah erop?

Globaal kijk ik naar de voornamen, maar de vader vraagt me er toch … Lees hier de hele tekst

perrongeluk

Billen

Een vrouw van begin 60 komt bij me. Ze moet naar Tilburg, “een klein stukje maar, maar ik lust toch graag een flesje water“. Ze moet 10 minuutjes wachten, “dat is toch fijn hoor, rustig inchecken, rustig wachten, geen gehaast“. Ze komt ontspannen en vriendelijk over; ik vind het een prettig mens.

Als ik iemand anders help, bladert ze even door de Viva. Met veel interesse bestudeert ze een pagina, waarop zeven mannen naakt met de rug naar de fotograaf staan. Als ik weer beschikbaar ben voor een praatje, laat ze de pagina zien.

Kijk. Lees hier de hele tekst